You’re not doing yourself any favors if you’re in the 26 percent of American adults who haven’t read even part of a book within the last year.

More than a quarter–26 percent–of American adults admit to not having read even part of a book within the last year. That’s according to statistics coming out of the Pew Research Center. If you’re part of this group, know that science supports the idea that reading is good for you on several levels.

Reading fiction can help you be more open-minded and creative.

According to research conducted at the University of Toronto, study participants who read short story fiction experienced far less need for “cognitive closure” compared with counterparts who read non-fiction essays. Essentially, they tested as more open-minded, compared with the readers of essays. “Although nonfiction reading allows students to learn the subject matter, it may not always help them in thinking about it,” the authors write. “A physician may have an encyclopedic knowledge of his or her subject, but this may not prevent the physician from seizing and freezing on a diagnosis, when additional symptoms point to a different malady.”

People who read books live longer.

That’s according to Yale researchers who studied 3,635 people older than 50 and found that those who read books for 30 minutes daily lived an average of 23 months longer than non-readers or magazine readers. Apparently, the practice of reading books creates cognitive engagement which improves lots of things, including vocabulary, thinking skills and concentration. It also can affect empathy, social perception and emotional intelligence, the sum of which helps people stay on the planet longer.

Reading 50 books a year is something you can actually accomplish.

While about a book a week might sound daunting, it’s probably doable by even the busiest of people. Writer Stephanie Huston says her thinking that she didn’t have enough time turned out to be a lame excuse. Now that she has made a goal to read 50 books in a year, she says that she has traded wasted time on her phone for flipping pages in bed, on trains, during meal breaks and while waiting in line. Two months into her challenge she reports having more peace, satisfaction, improved sleep while learning more than she thought possible.

Successful people are readers.

It’s because high achievers are keen on self-improvement. Hundreds of successful executives have shared with me the books which have helped them get where they aretoday. Need ideas on where to start? Titles which have repeatedly made their lists include: The Hard Thing About Hard Things by Ben Horowitz; Shoe Dog by Phil Knight; Good to Great by Jim Collins; and Losing my Virginity by Richard Branson.

Üniv.Küt. (2)

Posted by: bluesyemre | March 18, 2018

8 Women executives share the #Book that changed their lives


Career advice is easy to find. Good career advice, less so. But the most impactful takeaways might come from successful professionals who have waded through the trenches.

We’ve asked eight women executive and entrepreneurs across several industries to share the most meaningful book that’s shaped their lives—professionally and personally. From little-known finds to best sellers, they explain why these page-turners are worth a read.


During graduation season, you see this beloved classic move to the front displays at your local bookshop, but its lessons extend far beyond the early days of your career, according to the managing partner of Cambridge Companies SPG, Polina Chebotareva. “So much of this book involves life’s lessons and almost a spiritual insight to life’s balance for a go-getter who dreams big. The story was simple, yet so relatable. As I kept reading, I applied lessons to my own life, like embracing fear, living in the present, and being brave enough to take a leap of faith,” she says. “It shaped new ideas, new feelings, new goals, and drive within me. It transformed me from a cautious observer to more decisive leader. It left a forever mark on me as a person, a forever-inspired entrepreneur and a seeker of knowledge.”


A fully equal work/life balance is more a fable than a fact. That being said, fine-tuning your approach and your expectations is key for success—and  sanity. For Marsha Firestone, the president and founder of the Women Presidents’ Organization, this book was instrumental in navigating family and career. “Fiercely independent, Margaret Mead came to symbolize a new kind of woman, one who successfully combined marriage and motherhood with a career,” she says. “She embodied, for me, many of the successful female entrepreneurs who are looking to accelerate the growth of their companies. They are passionate about what they do, and determined to take the companies they started to a new level of success.”


As every entrepreneur or executive knows, no path to success is smooth and traffic-free. Rather, it’s the congestion and the U-turns that usually land you in a better place, as long as you manage your road rage. For the CEO and founder of Base Culture, Jordann Windschauer, this read helped her realize the vast importance of the journey, even if you have a fair share of fender benders. “Prior to reading this book, I perceived challenges or failure as something to avoid. Now I understand that it’s only through these troubling times that growth and success is found,” she explains. “What’s radical is that it applies equally to life and business. If we don’t allow ourselves to face obstacles with fear of failure, we would remain stuck, rather than learning, revising, and growing.”


While quick wins benefit your ego—and inflate your numbers—it’s the investment in the endgame that ultimately moves the needle. In her early 20s, Leigh Rawdon, the founder and CEO of Tea Collection, read this book and changed her approach of merely getting by to setting “big, hairy, audacious goals.” “There is integrity in building a company that will stand the test of time. It isn’t about a quick flip or succeeding against someone else’s metrics. The principles of this book have consciously and subconsciously guided the business and our brand since the very first day,” she says.


Especially during those quarters when your “high priority” list just keeps doubling (and tripling), staying present in the day to day becomes more of a struggle. Even so, those who are the most fulfilled by their careers prioritize a positive mind-set. When Liz Eglington, the founder of Snapper Rock, first read this best seller, she applied two ideas to her company. “I learned that days are long, but years are short. This is an active reminder to enjoy each day because they whiz by. And I learned that if it takes under a minute to do something, then just do it, because it takes away the clutter and buildup of things to do the next day. Both of these I follow actively each day,” she explains.


Throughout her career, chief marketing officer at ClassPass Joanna Lord has not only read and reread this book, but she’s gifted it to dozens of her employees. She says it has a big impact on nearly everyone who reads it, extending beyond the office and into their social lives. In addition to the brutally honest writing, she adds that it pushes professionals to get crystal clear on how they want to feel every day versus what they want to accomplish. “Reframing all the goals swirling around in my heart in this way helped me focus deeply on the life I want to live instead of the boxes I want to check. It’s one of those books that smacks you in the face with the brutal honesty your heart is dying to hear,” she explains.


Before starting her career, Shaz Kahng, board director and chief executive at Ceiling Smashers, found inspiration from this famous novel. As an nontraditional pick for a professional development read, Kahng explains the storyline reminded her of the importance of remaining true to your vision, even if it ebbs and flows. “Regardless of the difficulties the character faced and despite the many temptations to just do what everyone else wanted, he stuck to his vision and held his integrity above all else. It was the first time I read a story where someone was doing pioneering work and bringing innovations to a field, and was ultimately able to succeed in their own way and with their integrity intact,” she shared. “It taught me to be fearless in innovating, and that if you believe in yourself, you can succeed with honor.”


It’s not groundbreaking news that women have a different experience in the office than their male counterparts. Considering a wage gap still exists, understanding how to negotiate salaries, ask for the title you deserve, and build your confidence in meetings is an all-too-relevant and timeless task for many females. That’s why the president of the NYC chapter of the National Organization for Women, Sonia Ossorio, says this book is a must-read. “Women gaining more power to lead, green-light projects, and innovate does not come at the expense of men. In fact, women at the table make more successful businesses. This book gives you straight, practical liveable advice about how to navigate the workplace, put your best self forward and maintain your resilience, creativity, poise, and humor,” she explains.

Posted by: bluesyemre | March 18, 2018

The Original Search Engine: #Libraries are busier than ever


We find ourselves in a world where we let our fingers do the walking. We have a question. We ask the computer for the answer. But in recent years, it seems the original search engine is making a comeback.

Google is more than a company. It’s a verb that’s used every day. “Just google it.” Yet libraries and librarians say they are busier than ever.

Jennifer Lautzenheiser, Director of the Middle Georgia Regional Library, says the reference questions that used to keep them busy still do, but they are much more in depth. It’s those questions that require more time and effort.

“I would say libraries, and librarians specifically, are much busier than they were in the past,” Lautzenheiser said. “That’s because google is taking the easy questions.”

We conducted an informal poll on Facebook. Of those that responded, 82% said they start with the internet.

For Mercer University student Laura Roden, she prefers the library but isn’t necessarily comfortable using it.

“I usually have to ask for help,” Roden said. “The library is really big and I’m not as familiar with it as I am the internet.”

According to Mercer University Librarian Adam Griggs, “A lot of students will come to us and they are used to Google but we’re trying to build off of the skills they have and show them resources and places to find more information.”

It’s also non-traditional needs that are sending people to their local library. Patrons are asking for training on their smart phones, job assistance, financial literacy and business research services.

In response to the demand, the Middle Georgia Regional Library has increased the number of programs they offer by 143% in the last three years. Attendance is up 117% for the same time frame.

But according to the most recent fiscal year report from the Georgia Public Library Service, state funding for the Middle Georgia Regional Library was cut from 2014 to 2016 while business was booming.

Jen Ryan with Governor Nathan Deal’s office says that was due to a projected population decrease. However, their funding was increased last year thanks to a small population jump. Lautzenheiser says local funding has increased over the last three years.

We asked Lautzenheiser if they library could compete with the internet. Her answer was surprising.

“I don’t believe they compete,” Lautzenheiser said. “I believe the internet is a tool to access information and it’s frequently used by the library. Or it’s a tool that the library uses to connect people to the information they need.

Your local library could save you money too. The Middle Georgia Regional Library pays for sites like and Reference USA. Finding long lost relatives or looking for answers for your business just got a lot cheaper.

Posted by: bluesyemre | March 18, 2018

National Folklore Collection at University College Dublin

“The traditions of Ireland are the background of our history; they have helped in large measure to mould the Ireland of the past; they are part and parcel of the Irish nation of today. We desire to see them known and honoured, for the Ireland of tomorrow will have need of them, finding in them a source of inspiration and pride.”

J. H. Delargy, Honorary Director, Irish Folklore Commission (1942)

Much of the archival material housed in the National Folklore Collection was amassed by its forerunners, the Irish Folklore Institute (1930-1935), the Irish Folklore Commission (1935-1971), and the Department of Irish Folklore UCD (1972-2005). Also included are archive materials collected by the Folklore of Ireland Society (1926- ), a group closely associated with the National Folklore Collection. Since 2015 the Collection resides administratively within UCD Library.

The audio and film recordings, manuscripts and rare printed materials in the Collection span many aspects of human endeavour, from material culture to oral literature, language and artistic expression. Inspired and informed by the systematic efforts of Scandinavian scholars to document their own folklore and cultural history in the early 20th century, the Commission worked carefully and enthusiastically to document traditions at a point in time when the Irish language was in serious decline, while the effects of urbanisation and industrialisation had not yet eroded older cultural patterns and practices.

Our specialist library contains books, periodicals and offprints dealing with Irish and comparative folklore, ethnology and related fields. A range of finding aids will assist researchers in locating information about a particular district, subject, or material contributed by any of the many thousands of informants, collectors and correspondents over the years. A range of archive material from the Collection can be viewed at and at


Do you ever wonder what a conversation between the current you and the old you would sound like? As we grow old, many of us lose touch with our former selves. Spain-born and Norway-based artist Pau Buscato, however, cherishes the relationship with his inner kid, and hopes to never let go of it. ‘Hopscotch,’ his ongoing photography series aims to capture the world through a prism of childlike imagination and play.

“‘Hopscotch’ is not something that I planned,” Pau told Bored Panda. “I simply started doing street photography the way I enjoyed most, without forcing any themes, letting go and being open to whatever my eyes would see in each moment. If the result is this playful view of our everyday life, it’s simply because that is who I am.”

His approach to street photography seems very intuitive. “It’s a very open process that demands full awareness and fresh eyes, to see the ordinary things of our everyday not just for what they are, but also for what they can become, when photographed.”

“The challenge of working based on spontaneity and intuition is that sometimes you will feel lost, not knowing what to do or where to go,” Buscato said. “I still prefer this to the ‘everything goes according to plan’ approach. Maybe because this open process gives me a sense of discovery.”

Pau’s shots were taken during his international travels to the UK, the US, India, and other lively countries. “I really enjoy the streets of London and NYC. If accommodation [there] wasn’t so expensive, I would definitely spend more time [in these cities.]”

“It’s a game for me, and the city is my playground. As we grow into adulthood we tend to lose our sense of play. We build walls to appear stronger, more serious, more adult; and so we leave behind that part of us that made us kids, the part that turned our backyard into wonderland and that tree into a fortress. And that ability to fantasize and see the ordinary through a child’s eyes is an essential part of my work.”

Posted by: bluesyemre | March 16, 2018

10 #PublicLibraries in Belgium


From minutely archiving even the most obscure of literature to making sense of a seemingly insurmountable throve of writings, scores and images, public libraries fulfil an invaluable, and very necessary, role in modern society, one which ensures longevity and contemporary relevance to, quite literally, all types of subjects – from colonial history and botanical artefacts to early feminist texts and curatorial catalogues. On the other hand, the Internet and its “let me Wiki that for you” culture have challenged public libraries’ supremacies head on, forcing those with ambitions for the future to radically rethink their very nature and approach, often making good use of technology – advanced searches, apps and data walls – along the way. Here, we pay tribute to some of the country’s most distinct and distinguished ones in the hope of encouraging you to renew your membership once and for all.

Photographer Pauline Colleu (c).

Best for architecture: CIVA libraries

Some of the artefacts kept at architectural centre CIVA Foundation – such as a Le Rouge book or, say, an 18th century French publication on garden architecture – are considered so rare they’re kept in a safe. “Some publications are so old and precious, we’d only ever dare take them out for museum exhibitions,” says Yaron Pesztat, head of the Modern Architecture Department. But it isn’t only the rarities that make this library, and its collection, so necessary. Indeed, its impressive collection counts a large selection of books as well as an archive of thousands of blueprints by Belgian architects – Laeken’s Le Corbusier-inspired Cité Modèle for instance. It also includes no less than 40,000 items, with 19th century paper portfolios, a whole floor on landscape and gardening architecture as well as portfolios focusing on new ideas – such as what a modern city should look like in the 20s. The collection dates back to 1968, when no one was really interested in contemporary architecture yet. “Architects happily donated plans and drawings because they were glad someone was interested in them at all,” explains Yaron. Today, it’s become a little more difficult to make the archives grow: “A lot is done digitally these days, and when it comes to paper, people are now aware of its value and want a lot of money for it,” he continues. As far as who uses the library, Yaron says that “the majority of our audience is made up of students and researchers, but also professionals in the midst of renovating a building who want to learn more about its history first. And then there are those who have recently become homeowners, and are curious to know what their property looked like in the past.”

Best for Congolese history: Lumumba Library

Nestled in a narrow street in the heart of Matongé, the Lumumba Library is an anomaly, to say the least, in the Belgian library landscape. The result of a very personal passion by philosophy and philology graduate Philip Buyck, it was his move to the neighbourhood back in 2005 that initially sparked his interest in Congo. “I started reading and assembling everything I could find on the subject. Brussels is a gold mine in this respect,” says Philip. Over a decade later, he’s created an impressive collection that goes beyond books to also include magazines, films and artworks stemming from flea markets, second-hand shops and even donations from private archives. While the focus clearly lies on Patrice Lumumba, the first Prime Minister of the newly independent Democratic Republic of Congo, the library also holds numerous publications on the country as a whole, with a special emphasis on its (de-)colonisation. Its shelves are veritable treasure troves of a bygone era. Think first editions by Henry Morton Stanley – the infamous 19th century Congo explorer – or an early biography of a young Mobutu complete with handwritten personal dedication to a friend. As Belgium’s involvement in Congo remains a touchy subject, Philip decided to forego government subsidies in favour of independence. “I need to ensure that the Belgian government doesn’t try to shape the narrative,” he explains. Further proof of his commitment to the cause, the library often organises concerts and exhibitions of Congolese musicians and artists in the neighbourhood’s many colourful bars. “I see myself as a kind of social sculpture. A conceptual art piece in the sense of Joseph Beuys, who placed this subject at the forefront, bit by bit every day,” Philip concludes.

Best for social sciences: Muntpunt

With over 15,000 titles generously stretched out over two floors, Muntpunt’s all-encompassing scope includes economics, political science, psychology, sociology, anthropology, history, philosophy, religion, education and many more, its stated aim being to appeal to as wide an audience as possible through a carefully-curated selection of books, magazines and DVDs. Above and beyond its mission to empower the city’s population through knowledge, it also aims to improve city life, not least through its programme of visually-augmented mini-libraries. Take, for instance, its Slow Living collection that gathers over a thousand books around the subject of mindfulness, alternative economies and ecology, a curatorial approach based on the argument that social structures focussing on spiritual riches make people calmer, healthier and happier. Another is The City, collating everything you would want to know on city development, socio-geographic urbanity and urban gardening. “Well-being and cohesive social living in a cosmopolitan city is our major focus in general, and using the traditional knowledge of the social sciences, we try to provide answers to present-day questions,” explains Gertrude Van de Perre, a member of Muntpunt’s curatorial team. A clear highlight is their Brussels collection, a treasure trove of 3,000 books dissecting the European capital from a myriad of different perspectives, ranging from history and art to architecture and fiction.

Best for media: PointCulture

At its peak, La Médiathèque rented out over a million CDs, computer games and movies a year to Brussels locals. The onslaught of the digital age brought this to a screeching halt, forcing the beloved institution to up its game or risk irrelevance. Fast forward a few years, and the outlook is now resolutely a more global one, not least in the name chosen for the new venture: PointCulture. “Our goal is to make cultural creations accessible in the broader sense,” explains Jean-Grégoire Muller, who oversees the Brussels branch. “We’re constantly looking for alternative formulas linked to music and cinema,” he continues. Indeed, the library regularly hosts exhibitions, conferences and film screenings whilst also being behind the phenomenally underrated app Belgium Underground, a near-exhaustive map-centred journey through Belgium’s lesser-known, more experimental music scenes. Since its move to a new location in the Botanique district four years ago, it now also plays host to a café, whilst its library rooms have recently undergone something of a makeover. Going the extra miles in terms of curating, employees often put their personal favourites forward, the in-house Archipel project organises CDs according to themes and homegrown talent is distinguished thanks to a dedicated badge. And although the collection of about 328,000 pieces keeps on growing, its pace has slowed down of late: “20 years ago, we would purchase most of the pieces – but now we need to be more selective, choosing what’s pertinent to each genre,” says Jean-Grégoire.

Best for feminism: RoSa

Brussels’ RoSa library, which specialises in feminism and gender studies, is the result of a private initiative by psychologist and publicist Renée Van Mechelen who was heavily involved in the 70s’ second wave of feminism. Back then, many books, magazines, pamphlets and studies were being published on the subject, and having written books on the matter herself, Renée had the idea to create a centre collecting them all. So, in 1978, RoSa – short for “Role and Society” – saw the light of day, and today boasts one of the largest European archives on feminism of its kind. Indeed, what began with donations from women’s organisations and private archives is now a major collection of about 30,000 items, including rarities from the first feminist wave of 1860, as well as posters and flyers from the Belgium abortion movement of the early 90s. While most publications are of an academic nature, readers can also find more accessible and contemporary pop-culture magazines such as Girls Like Us. Overall, the vast collection touches upon all kinds of women’s issues: from violence and sustainable development to education and art. “Feminism has once again become a hot topic, maybe more so than ever, and we definitely see this ourselves here at RoSa,” says library employee Carine Tavernier. “Lots of people now want to know its entire history, and we’re also seeing a rising interest in Muslim feminism too.” And, in a bid to stay up to date with current thoughts and thinking around feminism, the staff often attend conferences and workshops themselves, ensuring it can fulfil its clientele’s growing thirst for knowledge. “We want to offer more than just a catalogue. We’re here to guide people and help them further themselves,” adds staff employee Christin Ho.

Best for adventure: Bibliothèque des littératures d’aventures

BiLA, located not far from Liège in the village of Chaudfontaine, is a library entirely dedicated to adventure literature in all its forms with a collection encompassing 65,000 pieces, mostly in French. An unrivalled treasure trove, the archive is lovingly classified into numerous subgenres amateurs might not even know the existence of, such as maritime, historical, Western and sentimental adventures as well as police books, science fiction and fantasy. The same applies for their equally notable collection of comic books, that, just as its adventure section, was started back in the 70s by a passionate librarian who’d collect everything he could find on the genre while also organising seminars and debates – something that’s still done today. “What really makes this collection stand out are the many studies on the subject matter, such as Agatha Christie’s bibliography or the history of horror movies – as well as some rare gems from the end of the 19th century,” explains BiLA’s Stéphanie Balthazart, who continues, “We have some veritable rarities including first editions and also fascinating fanzines, sometimes just made by a group of friends.”

Best for education: De Krook

At times when many libraries struggle to stay relevant, Ghent’s De Krook is an unexpected success story – and not only for its internationally-recognised architecture, the subject of numerous design magazine spreads the world over. While the former library on the corner of Woodrow Wilsonplein clocked in close to 2,000 visitors a day, the number has now risen to a staggering 8,000 a day since the move one year ago. “Last year was the first time when loans increased again,” says De Krook’s Nathalie De Neve, a fact attributed to the library’s commitment to new technologies. “It’s a physical library that invests in digital information,” Nathalie goes on. Here, the focus is squarely on education in every sense of the word. “Our aim is to help people understand the world,” she continues, pointing to its substantial programme of lectures, debates and study advice as evidence of its commitment. Other standout features include a study room that boasts a capacity of 1,500 on the top floor, a data wall projecting recent research collated from Ghent University as well as a string of touch screens available throughout, allowing users direct access to De Krook’s in-house catalogue as well as its very own Wikipedia, known as Dossiers. Written by the librarians themselves, these introduce specific subjects, compiling all kinds of related reading suggestions. A “most popular” functionality categorised by age and gender, as well as an app and tagging system that allows for an entirely automated lend-and-return service further evidence this library’s resolutely new age ambitions.

Best for contemporary art: Karel Geirlandt Collection at Kunstenbibliotheek

In the fall of 2017, contemporary art museum S.M.A.K., Design Museum Gent and local art schools KASK and HISK joined forces to unite their collections of books under one roof, in a restored medieval building on the Bijloke site. While this bewildering offer of art publications is reason enough for a visit, the newly founded Art Library also includes the full private collection of Karel Geirlandt, who as the chairman of VMHK (Vereniging voor het Museum van Hedendaagse Kunst) played a major role in the foundation of S.M.A.K. “It’s a very special collection, which is why we gave it its own dedicated space instead of integrating it into the other shelves,” explains librarian Suzy Castermans. “Unlike the other collections, the Karel pieces can’t be taken home. Many of them are too valuable and rare.” The 35,000 publications spread out across 241 metres of shelving not only incorporate the biggest compilation of artists’ books in Belgium, they also provide an incredibly detailed selection of exhibition catalogues, especially between the 60s and 90s, all classified either by city and institution and many of which are almost impossible to find these days – think prints courtesy of Sol LeWitt or Stanley Brouwn.

Best for classical music: MATRIX

Leuven’s MATRIX library is dedicated to providing documentation and education on contemporary classical music. “A lot of people find that classical music after 1950 has become incomprehensible. We want to show that this is not the case,” explains librarian Melissa Portaels, who studied at the closely-affiliated musicology department at KU Leuven. “Our offer is so unique and specialised that we’ve never had problems in attracting visitors,” she adds. Understandably, most are researchers, musicians or musicology students who come to MATRIX to study from more than 25,000 scores, which make up the core of MATRIX’s rare collection, with a majority by Belgian composers. “Many send us their scores because it’s important for them to be present in our library,” Melissa says. In addition to its archive of scores, MATRIX also owns a multitude of recordings, academic literature, music history, sociology as well as philosophy books, mostly in English and Flemish, but also in Italian or German in a few instances. “From our point of view, it’s essential to build a collection that matches and supports the University’s research efforts,” concludes Melissa. When paying them a visit, make sure not to miss the numerous graphic scores created using visual symbols instead of traditional notation.

Best for botany: Library of Botanic Garden Meise

With its enormous collection of 300,000 books, journals, illustrations, photographs, periodicals and more, the library located in Meise’s botanical garden is hands down one of the best of its kind in Europe. While a big part of the collection is in English, older publications are often in German with others even in Italian, Chinese, or Portuguese. Initially the result of private efforts in the 19th century, it was eventually bought up by the state in 1870. Today, the garden’s team of about 30 botanical researchers add roughly 700 publications to its already extensive collection each year in a bid to remain up-to-date. “Our mission is to conserve and enrich documentation on plants and make it accessible for everyone,” explains Régine Fabri, a trained botanist and chief librarian, who goes on to say that “the collection mainly evolves around the identification of plants – their botanical history – but also medical use, agriculture, horticulture and the likes.” What’s probably most exceptional are the ancient books featuring vegetal prints, meaning the images aren’t actually illustrations but rather real-life plants, all making for unique pieces. Also highly intriguing are the records of correspondence between the library’s former directors. “You can follow the whole thought process of how one of them turned away from creationism towards Darwinism,” Régine recalls, evidently fascinated. Visitors range from specialists, students and researchers to gardeners and hobby botanists, with requests coming in all shapes and forms. “A lawyer dealing with a neighbourly dispute about a plant came by to research its cultivation, while a poison centre contacted us when a child ate a strange fruit to find out whether it’s toxic or not,” Régine concludes.

Mimar Sinan’ın Ankara’da tek eseri olan Cenabı Ahmet Paşa Ulucanlar semtinde yer alır. Tezkiret-ül Ebniye (Yapılar Tezkeresi, Mimar Sinan’ın Otobiyografyası Yazarı Şair Nakkaş Sai Mustafa Çelebi) ve Tuhfetü’l Mimarin adlı eserlerde bu caminin Mimar Sinan tarafından inşa edildiği belirtilmektedir. 1565 yılında Kanuni Sultan Süleyman’ın veziri ve Anadolu Beylerbeyi Cenabi Ahmet Paşa’nın ölümünden sonra yaptırılan cami, 1883, 1887 ve 1940 yıllarında onarım görmüştür. Ankara taşı ile yapılmış olan cami, kare (13,9×13,9) bir mekan üzerinde merkezi ve tek bir kubbesi ile klasik Osmanlı tarzını yansıtmaktadır. Son cemaat yeri dört mermer sütunun taşıdığı üç kubbe ile örtülüdür. Ortadaki kubbe biraz daha büyükçe, ikisi ise kısmen küçüktür. Beyaz mermerden yapılan mihrabı, mimberi ve giriş kapısı oldukça sadedir. Caminin sivri kemerli 32 penceresi, kubbenin oturduğu kasnak etrafında da 16 penceresi bulunur. Cami, avlusunda yer alan Cenabi (Hayali) Ahmet Paşa türbesi, Azimi türbesi ve bunların arkasında yer alan Osmanlı Mezarlığı ile bir külliye teşkil eder.


“Innovation Station: Libraries Reimagined” documents the story of a library basement that was converted into a tech lab. The video offers first-hand accounts of how this transformation was achieved and how the programming and curriculum continues to grow in the new library space.




At a tiny new bookstore in Beijing, you can find yourself something to read at any time of the day or night, without the encumbrance of human interaction. You just have to get a quick face scan first.

On Jan. 12, a convenience-store-cum-bookshop opened in Beijing’s International Book City. The store is open 24 hours a day, and has a robot cashier in lieu of human staff. Xinhua plans to open a total of 20 similar bookstores this year, according to state-run China Daily(link in Chinese).

Customers enter their WeChat account details and get their faces scanned before entering, and the store offers “precise and humanized” book suggestions based on their purchase histories. Though this isn’t the first fully automated store in Beijing, it is the first such bookstore, says China Daily.

The 320-square-foot space stretches the limit of what constitutes a bookstore, with a slim selection of books and plenty of shelf space allotted to succulents, Snickers, Coke, and Pocky snacks. The selection includes Walter Isaacson’s Steve Jobs and Liu Cixin’s The Three Body Problem.

But as the Beijinger points out, if a reader can just wait until regular business hours, she’d have access to a vast selection of books in the ginormous book mall, reportedly Asia’s largest bookstore.


“Women Read” is a Nilufer Municipality Libraries’ project that aims to raise self-awareness among women through reading. Target group is women who live in the outskirts of Nilufer, are not well educated and many of who do not have economical freedom. The project is implemented with the collaboration of local administrations and women’s solidarity associations. Library personnel do face to face meetings to briefly inform women about the project and invite them to participate. Through the project, around 1400 women read the books of prominent women writers and meet them to exchange experiences. Meetings are held three times a year. Women who participate get a chance to create their own libraries full of books signed by their authors. “Women Read” started in 2010 with 50 women participating. In 2016, 1400 women across the district joined to the meetings, exchanged experiences and stories. Thanks to the power of unity, some of them established solidarity associations together and started to make their own living. Learning different ways of having a life of their own through reading and libraries, women embraced the project and showed growing interest in time. Having a personal library full of different stories affected not only themselves but also their children. We used photographs, illustrations and participation graphics to show more details of the project.

cost of living

The Economist Intelligence Unit’s Worldwide Cost of Living survey compares more than 400 individual prices across over 150 products and services to provide a ranking of the world’s largest cities.

Worldwide Cost of Living 2018 – Which global cities have the highest cost of living


Posted by: bluesyemre | March 15, 2018

A Perfect Gift For Librarian’s Wife


Posted by: bluesyemre | March 15, 2018

Dört kişiye bir #kitap – Nuran Çakmakçı


Kütüphaneler, bir ilin eğitim ve kültür merkezleridir. İstanbul’da Taksim veya Beyazıt Devlet Kütüphanesi’nin önündeki uzun kuyruklar sizi yanıltmasın. Kütüphaneler, son zamanlarda gençlerin kitap okumak ve araştırma yapmak yerine ödev veya sınava hazırlanmak için en iyi kullandığı yerler haline geldi. Ülkemizde toplam 1.137 kütüphane bulunuyor.



Geçtiğimiz ay Ankara Milletvekili Aylin Nazlıaka, Turizm ve Kültür Bakanlığı’ndan kütüphane ve kitap sayısıyla ilgili bazı bilgiler istedi. Bakanlıktan aldığı cevap pek de iç açıcı değil. Buna göre geçen yıl 48 ilde bulunan 127 kütüphane farklı nedenlerle geçici olarak kapatıldı. Yani kütüphanelerin yüzde 11’i değişik nedenlerle okuyucuya kapalı tutuldu. Yeni açılan kütüphane sayısı ise 9. Yedi kente gönderilen kitaplarla öğrenci sayıları karşılaştırıldığında, 41 öğrenciye bir kitap düşüyor. “Ülkemizdeki kütüphane ve kitap sayısına bakınca iskeletimizin çatırdadığını bir kez daha gördük” diyen Aylin Nazlıaka, şunları söylüyor:

“Okul kütüphanelerinin yetersizliği nedeniyle, kütüphaneler kitap okumak ve araştırma yapmak yerine sadece ödevler ve sınavlara hazırlanan öğrencilerin uğrak yeri haline gelmiş durumda. Oysa kütüphanelerin asıl işlevleri topluma ‘okuma, araştırma ve sorgulama’ becerisi kazandırmak, eğitim olanaklarına yeterince erişemeyen vatandaşlarımıza birer ‘eğitim ve kültür merkezi’ olmaktır.”

Nazlıaka’nın bakanlıktan aldığı veriler ise şöyle:

toplam kitap sayısı 19 milyon

2017 yılında kütüphane envanterine eklenen kitap sayısı 1 milyon 389 bin 925. Yani 2017’de 58 kişiye bir kitap düşüyor. 2017 Ocak-Haziran döneminde kütüphanelerde bulunan toplam kitap sayısı ise 19 milyon 397 bin 660. Bu, her dört kişiye bir kitap demek. Oysa sadece Amerikan Kongre Kütüphanesi’nde 29 milyondan fazla kitap, 58 milyon el yazması var.


Bakanlığın en az kitap gönderdiği il, 44 bin 805 kitapla Kilis oldu. En fazla gönderilen şehir ise 1 milyon 502 bin 744 kitapla başkent Ankara. 2017’de Kars’ta bulunan kütüphanelere hiç kitap gitmezken, en az kitap alan iller 1.267 ile Aksaray, Erzurum, Siirt, Yalova oldu. Bu dört ilimize toplam 5 bin 68 kitap yollanmış. En az kitap gönderilen iller sıralamasında bunları 4 bin 801 kitapla Kilis ve Muş izliyor. Bu yedi kentteki kütüphanelere toplam 14 bin 670 kitap ulaştırılmış. Bu illerde ilkokul, ortaokul ve lise eğitimi alan öğrenci sayısı 605 bin 204. Yani 41 öğrenciye bir kitap düşüyor.


Milli Eğitim Bakanlığı’nın ‘2017 Faaliyet Raporu’nda, ilkokuldan liseye öğrencilerin bir yılda okuduğu kitap sayısına bakılınca da durum pek parlak değil. Buna göre, ilkokul öğrencilerinin bir yılda 25 kitap okuması hedeflendi, yıl sonunda bu sayı 20.84 oldu. Ortaokulda hedef 9 iken öğrenciler, yılda 8.10 kitap okudu. İmam hatip ortaokullarında hedef 14.15 iken 8.79 olarak gerçekleşti.

Bir lise öğrencisi yılda en fazla 9 kitap okudu. Bakanlık genel liselerde hedefini 5 olarak belirledi, yıl sonunda sayı 4.72’de kaldı. Mesleki teknik liselerde hedef 2.70 iken, bunun üzerine çıkıldı ve 3.63 oldu. Anadolu imam hatiplerde 8.79 hedeflendi, yıl sonunda 4 olarak gerçekleşti.

Posted by: bluesyemre | March 14, 2018

Stephen William Hawking (January 8, 1942 – March 14, 2018)

Stephen Hawking is the former Lucasian Professor of Mathematics at the University of Cambridge and author of A Brief History of Time which was an international bestseller. Now the Dennis Stanton Avery and Sally Tsui Wong-Avery Director of Research at the Department of Applied Mathematics and Theoretical Physics and Founder of the Centre for Theoretical Cosmology at Cambridge, his other books for the general reader include A Briefer History of Time, the essay collection Black Holes and Baby Universe and The Universe in a Nutshell.

In 1963, Hawking contracted motor neurone disease and was given two years to live. Yet he went on to Cambridge to become a brilliant researcher and Professorial Fellow at Gonville and Caius College. From 1979 to 2009 he held the post of Lucasian Professor at Cambridge, the chair held by Isaac Newton in 1663. Professor Hawking has over a dozen honorary degrees and was awarded the CBE in 1982. He is a fellow of the Royal Society and a member of the US National Academy of Science. Stephen Hawking is regarded as one of the most brilliant theoretical physicists since Einstein.

Posted by: bluesyemre | March 14, 2018

Kısa Film – Aytekin Can


İletişim Fakültelerinde Ders Kitabı Olarak Okutulan Kısa Film, Kısa Film Türleri, Kısa Film Yapımı Türkiye’de Kısa Film Türlerini içermektedir.



Çağın gereklerine uygun ve dünya ile rekabet edebilir bir eğitim, öğretim ve araştırma
altyapısı için üniversitelerin en azından kendi alanlarında üretilen bilgiye erişebilecek
ve bu bilgiyi 7/24 kullanıcılarının hizmetine sunabilecek altyapıya sahip olmaları gerekir. Bu altyapıdan yoksun bir üniversitede dünyanın bilgi ve deneyiminden
yeterince yararlanılamadığı ve hatta daha önce üretilmiş bilgi ve deneyimleri tekrar
üretmek üzere gereksiz yere zaman ve para harcandığı ileri sürülebilir. Oysa
dünyadaki söz sahibi üniversitelere bakıldığında, bu üniversitelerin kütüphanelerine
ciddi yatırımlar yaptıkları ve bu yatırımların sürdürülebilir olması için gerekli önlemleri
aldıkları görülür. Örnek vermek gerekirse; Avustralya ve Yeni Zelanda üniversite
kütüphanelerinin kurum başına ortalama yayın alım bütçesi 9.386.523 dolar, en
düşük yayın alım bütçesi ise 5.196.342 dolardır. American Research Library (ARL)
üyesi olan Amerika ve Kanada üniversitelerinde kurum başına ortalama yayın alım
bütçesi 10.388.129 dolar, en düşük yayın alım bütçesi ise 3.823.732 dolardır.
Kütüphane çalışanları açısından bakıldığında Avustralya ve Yeni Zelanda üniversite
kütüphanelerindeki en az personel sayısı 53, Amerika ve Kanada üniversitelerindeki
en az personel sayısı ise 117’dir.

Ülkemiz nüfusunun %42’si 0-24 yaş grubundadır. Sahip olduğumuz genç nüfus
nedeniyle üniversite eğitimine büyük bir talep vardır ve her yıl 2 milyona yakın genç
üniversiteye girmek için çaba göstermektedir. 2014 yılı verilerine göre ülkemizde bu
talebe cevap vermeye çalışan 104’ü devlet, 72’si vakıf olmak üzere toplam 176
üniversite vardır. Bu üniversitelerin 98’i 2006-2014 yılları arasında kurulmuştur. Çok
çeşitli alanlara yatırım yapmak zorunda olan yeni kurulmuş üniversiteler maalesef
kütüphaneler için yeterince kaynak ayıramamakta ve bu durum sonraki yıllarda da
düzeltilememektedir. Yeterli parasal kaynaklar, nitelikli personel, uygun mekanlar ve
araştırmayı destekleyecek nitelikte koleksiyonlar oluşturulabilmesi için standartlar
belirlenmesi ve bu standartların üniversitelerin kuruluşundan itibaren uygulanması
sorunun çözümü için gereklidir.

Standartların belirlenmesi önemlidir ancak tek başına yeterli değildir. Bu standartların
uygulanıp uygulanmadığı ilgili otoriteler tarafından düzenli olarak denetlenmeli ve
standartlara uyulmaması durumunda yaptırım uygulanmalıdır. Bu rapor
çerçevesinde, üniversite kütüphanelerinin sorunlarına çözüm üretmek amacıyla
hazırlanan standartların uygulanması durumunda, üniversite kütüphaneleri gelecek
10 yıl içerisinde makul sayılabilecek kütüphane altyapısına kavuşabilecektir.
Kütüphaneleri standartlar aracılığıyla belli bir seviyeye yükseltme çalışmalarına
paralel olarak, kütüphanelerin sahip oldukları kaynaklar ile deneyimlerini
paylaşmaları, daha etkin ve sonuç alıcı çalışmalar için ortak projeler üretme
konusunda teşvik edilmeleri gerekir. Kütüphaneler, elektronik kaynakların temininde
işbirliği amacıyla 2000 yılında oluşturulan Anadolu Üniversite Kütüphaneleri
Konsorsiyumunun (ANKOS) kuruluşundan beri, bu konuda yeterince deneyim
kazanmışlardır ve yeni işbirlikleri yapabilecek yeterliğe sahiptirler. ANKOS 14 yılda,
162 üyenin 92 veri tabanına 1.976 abonelik gerçekleştirdiği ve yılda 12 milyondan fazla tam metin makalenin indirilmesine aracılık eden bir organizasyon haline

Elektronik kaynakların temininde, ANKOS’un yanı sıra TÜBİTAK ULAKBİM tarafından,
Elektronik Kaynaklar Ulusal Akademik Lisansı (EKUAL) çalışmaları yürütülmektedir.
EKUAL Projesi, TÜBİTAK Bilim Kurulu’nun 19.11.2005 tarih ve 136 sayılı Kararı
doğrultusunda hayata geçirilmiştir. Bu proje ile Ülkemizde akademik bilgi üretiminin
etkinleştirilmesi, bilgi hizmetlerinin ulusal ölçekte yaygınlaştırılması, bilimsel bilgiye
erişimde araştırmacılar arasında fırsat eşitliği yaratılması hedeflenmiştir. EKUAL
kapsamında, alanında otorite 9 veri tabanından; Ülkemizdeki devlet ve vakıf
üniversiteleri, harp okulları, Harp Akademisi ve Polis Akademisi ile Kuzey Kıbrıs Türk
Cumhuriyetindeki üniversiteler yararlanmaktadır. 2013 yılında bu veri tabanlarından
20 milyon tam metin makale kullanımı ve 8 milyon bibliyografik tarama

ANKOS ve TÜBİTAK ULAKBİM çalışmaları çerçevesinde kazanılan deneyimler temel
alınarak, kütüphanelerin gelişimi hususunda çalışma yapmak üzere iyi bir ağ
oluşturulmalı ve bu ağın işleyişini düzenleyip denetleyecek mekanizmalar

Bilgi teknolojilerinin etkisiyle, bilginin üretimi ve yayını katlanarak artmakta, basılı
ortamdaki bilgi de giderek artan bir hızla elektronik ortama taşınmaktadır. Serbestçe
üretilen ve ağ üzerinden yayınlanan bilginin denetlenmesi mümkün değildir. Bu
nedenle, kişilere bilgi okuryazarlığı yeteneklerinin kazandırılması zorunluluk haline
gelmiştir. Hayat boyu öğrenmenin gerçekleşebilmesi için kişilere akademik
yaşamlarının başından itibaren bilgi okuryazarlığı yetenekleri kazandırılmalı, bilgi
okuryazarlığı eğitimi her düzeydeki müfredatın ayrılmaz bir parçası olarak
uygulanmalıdır. Aksi taktirde denetimsiz biçimde ve çığ gibi büyüyen bilgi yığınlarının
içinden ihtiyaç duyulan bilginin çeşitli tür ve biçimdeki kaynaklardan aranması,
bulunması, değerlendirilmesi ve etik ilkeler doğrultusunda kullanımı giderek daha
büyük sorun olacaktır. Bu nedenle, kütüphaneler yükseköğretimin vazgeçilmez bir
parçası olarak kabul edilmeli ve kütüphaneciler, eğitim-öğretim ve araştırmanın
içinde daha aktif olarak yer almalıdırlar.

2023’e Doğru Türkiye’de Üniversite Kütüphaneleri (Mevcut Durum, Sorunlar, Standartlar Ve Çözüm Önerileri) Raporu



British Pathé is considered to be the finest newsreel archive in the world and is a treasure trove of 85,000 films unrivalled in their historical and cultural significance.  Spanning the years from 1896 to 1976, the collection includes footage from around the globe of major events, famous faces, fashion trends, travel, science and culture.

Over the last 40 years, this material has been used extensively by broadcasters, production companies, corporations, publishers, teachers and museums, among many others. An in-depth history of British Pathé can be found here.

The entire archive is available to view online for free via the British Pathé website and YouTube channel. The company also has a presence on FacebookTwitterPinterestTumblrGoogle+ and LinkedIn.

All Rights Reserved. If you wish to license British Pathé footage, please click here for contact details.

British Pathé is a dynamic cross-media company and a market leader in the licensing of footage to the broadcast industry. The company is a major supplier to production companies, museums and advertisers worldwide.

The archive contains 85,000 individual items. This staggering amount of material can prove difficult and time-consuming to wade through. So in these collections, films have been grouped by theme, location and the personalities involved. Click the links below to explore.

 War Collections
 Politics & Political Figures
 Royal Collections
 Country Profiles
 Seasonal Collections
 British Pathé Programming

Posted by: bluesyemre | March 12, 2018

#UniversityLibraries launches framework for #DigitalLiteracy

image (3)

Taking action and being active in the digital world involves understanding and effectively using a variety of online resources.

To help the campus community and beyond be better equipped to do this, the Virginia Tech University Libraries, with partners from across campus, launched a framework to enhance digital literacy as part of emerging, collaborative digital literacy initiatives.

The goal is to empower learners to navigate the complex digital world as both consumers and creators, enabling them to achieve their personal, academic, and professional goals.

“This means helping learners to develop digital skills so that they can effectively manage their digital lives, such as monitor their online image, find credible data and information resources online, and use the latest online tools to create something new,” said Julia Feerrar, head of Digital Literacy Initiatives.

The University Libraries and its campus partners have been building a shared vision and language for what digital literacy means.

“Definitions for digital literacy can vary widely, ranging on a focus on baseline technology or computer skills, critical thinking and creativity in media consumption and production, and critical engagement in societal issues communicated through the digital world. With this framework, we’re emphasizing those critical, creative, and social pieces of digital literacy,” said Feerrar.

The framework includes promoting the ability to discover, use, and share digital data, information, media and invention technologies among the Virginia Tech community of learners. These capabilities empower learners to participate as digital citizens who are aware of their rights and responsibilities.

The framework was developed with input and feedback from across the Virginia Tech community, beginning with a University Libraries’ task force and culminating in faculty and graduate student feedback sessions during the Digital Literacy Symposium held in November 2017.

The framework also draws on several existing models, including Jisc’s Digital Capability Framework, the Association of College & Research Libraries Framework for Information Literacy for Higher Education, and Doug Belshaw’s 8 Essential Elements of Digital Literacies.

“Looking forward, this framework serves to guide the development of digital literacy initiatives, including learning opportunities and resources. We welcome opportunities to collaborate within and beyond the Virginia Tech community,” said Feerrar.

For more information or to become involved in the Digital Literacy Initiatives, join the mailing list, attend an upcoming workshop, or contact Julia Feerrar.

Posted by: bluesyemre | March 12, 2018

Doğu Ekspresi yolunda #KültürelMiras


Doğu Ekspresi tren hattı artık Ankara-Kars arasında çalışıyor. İstanbul-Ankara arası hızlı tren hattı çalışmaya başladıktan sonra Kars’a giden tren Ankara’dan kalkmaya başladı. Bugünkü hali ile 54 istasyondan oluşan hat, 7 ilden geçiyor. Aslında, adı hala Ankara-Kars olmasına rağmen, Ankara’ya yakın olan Kırıkkale’nin Irmak İstasyonu’ndan yola çıkıyor, Yozgat’tan kısaca geçerek, Kayseri’ye uğrayarak, Sivas’a geçiyor. Sivas’tan güneye doğru dönerek Erzincan’a, Erzincan’dan kuzeye doğru dönerek Erzurum’a kadar çıkıp, oradan da Kars’a ulaşıyor.

Yaklaşık 2000 kilometrelik yol üzerindeki Türkiye Kültür Varlıkları haritasında kayıtlı olan yaklaşık 500yapı mevcut. Doğu Ekspresi’nin aynı zamanda bir kültürel miras yolculuğu olduğunu düşünerek, bu yapılardan birkaç örneği burada paylaşıyoruz.

Kırıkkale ve Yozgat

Kırıkkale’nin merkezinde 3 Rum okulu ve 1 Rum kilisesi kayıtlı ve merkezden 20 dakika uzaklıktaki Keskin’de Ermenilere ve Rumlara ait 10 yapı görünüyor. Bunlardan ayakta kalan, bugün Karıştıran Kilisesi olarak bilinen Rum Kilisesi. Kırıkkale’den sonra tren Yozgat’a girer, burada üç istasyon’da durduktan sonra Kayseri’ye geçer.


Doğu Ekspresi Kayseri’nin merkezindeki Kocasinan ilçesinden geçer. İstasyondan şehir merkezine doğru yüründüğünde İnönü Bulvarı’nın üstünde yükselen Ermeni Surp Asdvadzadzin Kilisesi görünür. Kilise bir süreliğine karakol olarak, ardından da spor salonu olarak kullanıldıktan sonra, bu günlerde kütüphane olarak yeniden kullanıma açılma sürecinde.

Doğu Ekspresi Kayseri’den Sivas’a geçmeden önce Sarımsaklı İstasyonu’nda duraklar. Eski adıyla Puyandi’de bir Rum okulu ve bir Rum kilisesi bulunuyor; ancak, insanlar yerlerini hatırlıyor olsalar da ikisinden de nerdeyse hiç iz kalmamış.


Doğu Ekspresi Sivas’a Şarkışla’dan girer. Haritada toplam 22 kayıtlı yapı var burada. Buradan devam ederek Sivas’ın merkezine gelir. Sivas garının biraz ötesinde bulunan şehir meydanı kültürel miras harikalarıyla dolu; Çifte Minare ve Buruciye Medresesi bunlardan en görkemlileri. 1950’lere kadar bu iki yapının yanı sıra bir de Ermeni Surp Asdvadzadzin Katedrali bulunuyordu. Sirer Caddesi üzerine bulunan Sirer Pasajı’nın yerinde olan kiliseyi etrafta yaşayan insanlar çok iyi hatırlar.

Doğu Ekspresi, merkezden sonra güneyde Ulaş’a, oradan Kangal’a, daha sonra da Divriği’e gider. Ulaş’ın ve Kangal’ın merkezlerinde Ermeni mezarlıklarını görmek mümkün. İkisinin de yeri tren istasyonlarına çok yakın. Kangal’ın merkezinden biraz uzaklaşmak isteyenler Mancılık’a gidebilir. Mancılık’taki Surp Toros Manastırı’nı görmek için yarım saatlik yolu kat etmeye değer. Ortaçağ yapısı olan Surp Toros, 90’ların başında yıkılmaya maruz kalmış, ancak Mancılıklılar buna karşı çıkarak yapıyı korumuşlar. Trene tekrar binmek için Kangal’a döndüğünüzde, Kangal Merkez Cami’nin duvarlarında Surp Toros’tan getirilen taşları görebilirsiniz.

Doğu Ekspresi Kangal’dan sonra Divriği’ye doğru yol alır. Kangal Çayı’ını nerdeyse bire bir takip ederek Kangal’dan çıktıktan sonra, Kangal Çayı Karaboğaz Çayı’na dönüştüğünde onu da takip etmeye devam eder. Divriği’ye girmeden, Kayacık Köyü’nde Karaboğaz Çayı Çaltı Suyu’na dönüşür, ve Demirdağ’ın eteklerinden, demir madenlerinin yanından son köprüyü de geçerek Divriği’ne varmış olur. Tam burada eski bir taş köprü görünür. Divriğililer Kız Köprüsü koymuş adını. Rahip Karekin Sırvantsdyants, 1870’lerde Divriği’ye yaptığı yolculuk sırasında bu köprüden geçmiş ve köprüyü “Allah düşmanlarıma bile bu zor yolları göstermesin” diyerek anlatmış.

Divriği’nin merkezinde muhteşem Ortaçağ kalesi ile UNESCO Dünya Mirası listesinde yer alan Ulu Cami ve Şifahane’sine bakarken, az ilerisinde kalenin hemen dibindeki Surp Asdvadzadzin Kilisesi’nin kalıntılarını da ziyaret edebilirsiniz. Duvarları ayakta kalmış olmasına rağmen çatısı tamamen çökmüş yapıyı bulmak kolay. Eğer gerçekten bir adım daha öteye gitmek istiyorsanız, Surp Asdvadzadzin’in altından geçen mezbaha yolundan ilerleyerek Surp Arakelots’tan arda kalan son duvarı da görebilirsiniz.

Divriği etrafındaki birçok köyde ayakta kalan kiliseler, mezarlıklar, eski evler ve doğal mirasları görebilirsiniz. Doğu Ekspresi Sivas’tan çıkmak için güneye, sonra yine Çatı Suyu’nu takip ederek doğuya ilerler. Sivas’a veda etmeden önce Adatepe köyünden geçer. Burada Çaltı Suyu Fırat’la birleşir, ve Fırat’ı gördüğünüzde gerçek Doğu’ya varmış olursunuz. Eski adıyla Pingen, bir zamanlar 1200 nüfusu olan büyük bir kasaba; merkezinde 4 kilise ve dağlarında 5 manastır kayıtlı. Bu yapılardan ikisi bugün de kolayca görülebilir; birisi köyün hemen içinde, diğeri ise nehrin kenarında. Bir günlük trekking programıyla dağdaki manastırlara ulaşılabilir.


Doğu Ekspresi Fırat’ı takip ederek İliç ilçesinden Erzincan’a girer. İliç’in merkezinde kayıtlı kilisenin izlerine rastlanamazken, 20 dakikalık araba yolu mesafesinde görkemli Surp Dırtad Manastırı’nı görmeye gidebilirsiniz.

Tren Erzincan merkez yolunda Fırat’ı takip ederek İliç’ten Kemah’a geçer. Kemah’a bağlı 55 yapı bulunuyor haritamızda. Bunların bir kısmı tamamen yok olmuşken, bir kısmı halen ayakta ve ulaşılabilir durumda. Ayrıca, Kemah’ın merkezinde Rumlara ait iki kilise ve bir okul bulunuyor. Bu kadar doğuda Rum kültürel mirasına sık rastlanmaz. Kemah’ın meşhur kalesi de bu kasabanın eski ihtişamının bir tanığı. Burada pagan Ermenilerinin Aramazt mabeti ve Arşaguni krallarının mezarları bulunuyor; ayrıca 367 yılında geçen bir Pers-Ermeni muharebesinin de sahası. Trenin, Kemah İstasyonu’ndan sonra Erzincan’ın merkezine varmadan önce durduğu son durak, Alp Köyü’nden 10 dakikalık araba mesafesinde. Eski adıyla Garni köyünde, Agavank Ermeni Manastırı bulunuyor. Üç ayrı kiliseden oluşan manastır mimari bir cevher. Burada hem arıcılara rastlayabilir hem de etrafta Ermenice yazılı mezar taşları arayabilirsiniz.

Erzincan’ın merkezine ve etraftaki köylere kayıtlı 45 yapı bulunuyor. Bu yapıların çoğu yok olmuş olsa da, şehrin eski mahallelerinden Beybağı’nda eski Erzincan’ı hatırlayan birisine rastlarsanız ve şansınız yaver gidip biraz bilgi edinebilirseniz, birkaç kalıntıyı görme şansınız olabilir. Tren artık bir daha yakınlarda durmayacağı için, Erzincan’ın merkezinden sonra buraya yakın Üzümlü ilçesine, Ermeni adıyla Tsimin veya Çimin’e gitmek isteyebilirsiniz. Doğru sezonda giderseniz bir ihtimal Türkiye’nin tek patentli üzümü Cimin Üzümünü de tadabilirsiniz. Tam buradaki Altıntepe Kalesi’ni ziyaret edebilir ve artık Urartuların topraklarında olduğunuzu hissedebilirsiniz. Kale sonradan yeniden kullanılarak, içine bir de Ermeni Surp Asdvadzadzin kilisesi yapılmış; kilisenin duvar kalıntıları yakın zamanda yapılan bir kazıda ortaya çıkmış.

Doğu Ekspresi Erzincan merkezinden ayrılır ve Fırat’ı takip etmeye devam eder. Erzincan’dan arda kalan iki istasyon Demirkapı ve Çadırkaya. Her ikisine de eşit mesafede bulunan Üçpınar köyü, Ermeni adıyla Abrank. Burada bulunan Abrank Surp Tavit Manastırı, Erzincan İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü web sitesinde “gezilecek yerler” listesindeki tek kilise. 17 yy. başpiskoposluk merkezi olan bu manastırda, dünyanın en büyük Haçkar’larına ve haçlı taşlarına rastlanabilir. 12 yy’dan kalan bu paha biçilmez kültürel miras eserlerinin boyları 7 metreye ulaşıyor.


Doğu Ekspresi Karasu’yu takip ederek Erzincan’dan Erzurum’a geçer. İlk durak Aşkale’de iki Ermeni kilisesi bulunuyor. Burası Aşkale ovası; Doğu Anadolu Kuzey Ovaları’nın bir parçası ve dünya tarım tarihinde, kadim yerleşim merkezlerinden biri.

Tren pencerelerinden görünen buğday tarlaları da bir o kadar eski ve yol boyunca Erzurum’un merkezine kadar haritada 100’e yakın kayıtlı yapı bulunuyor. Erzurum’un merkezine vardıktan sonra, biraz gerisinde kalan Gezköy’de ayakta duran Surp Minas Kilisesi’ni görebilirsiniz.

Doğu Ekspresi Erzurum’un merkezinden, bu sefer Aras Nehri’ni takip ederek önce Pasinler’e, sonar Köprüköy’e, oradan da Horasan’a yönlenir. Pasinler’de 7 yapı, Köprüköy’de 4 yapı ve Horasan’da da 5 yapı bulabilirsiniz. Köprüköy’deki Surp Asdvadzadzin Kilisesi’ni bulamazsanız bile, Meryem Ana Tepesi’ni köyde yaşayan insanlara sorabilirsiniz. Köprüköy’ün Aras Nehri üzerindeki köprüsü 13 yy. yapımı.


Doğu Ekspresi Horasan’da Aras’tan uzaklaşır ve kuzeye doğru Süngütaşı Çayı’nı takip edip Erzurum’dan ayrılarak, altıncı ve son iline, Kars’a girer. Kars şehrine varmaya 1 saat kala, tren Sarıkamış’ta son defa duraklar. Sarıkamış’ın merkezinde bir Rus kilisesi Kazım Karabekir Camisi olarak kullanılıyor, yakınındaki diğer Rus kilisesi ise Yanık Kilise olarak biliniyor ve ancak kalıntılarına rastlanabiliyor. Tren, Kars Çayı ile beraber Kars’ın yolunu tutar.

Trenin geçtiği yolun her iki tarafında da birçok yapı bulunuyor. Kars’ın merkezinde ise 24 kayıtlı yapı var. Aralarında Rum kilisesi ve okulu, Süryani manastırı, ve birçok farklı yapı bulunuyor. Belki de en bilineni, Kars’ın da bir sembolü haline gelen Surp Arakelots kilisesi. Bugün cami olarak kullanılan bu yapı, Havariler Kilisesi olarak da biliniyor.

Kars’a gelmişken, herkesin size tavsiyesi Ani şehrini görmek olacaktır. Unutmayın, Ani şehri surların çok dışına da yayılmıştı; özellikle kaya kiliseleri ve kaya güvercinlikleri arayıp bulabilirsiniz.

Böylece, Doğu Ekspresi son durağına gelmiş oluyor, ancak demir yolları Kars’ta bitmiyor. Kars Çayı’nı takip ederek daha da doğuya devam ediyor. Demirler, Kars Çayı’nın Arpaçayı Barajı’na aktığı yerin biraz kuzeyinde kalan Akyaka kapalı sınır kapısından Ermenistan’a uzanır.

Hrant Dink Vakfı, Anadolu’nun Çok Kültürlü Mirasını Ortaya Çıkarmak ve Savunmak Projesi Etkileşimli Haritası


Sedef Kabaş ile bir araya gelemedik uzun bir süre. Fotoğrafçımın rahatsızlığı randevu saatine denk gelince, aksaklığı özçekim yaparak gidermeye çalıştım. Beceriksizliğimi görünce, Kabaş aldı telefonu, 2 dakikada lazım gelen tüm fotoları çekti. Keyifli bir söyleşimiz oldu. Son çıkan kitabı, “Muazzam Muazzez” konuşmak üzere başka bir güne daha söyleşi için sözleştik. Kitabı okumam bitsin. Siz de alın, okuyun. Faydalı okumalar dilerim.

Sedef Kabaş kimdir?

1992 yılında Boğaziçi Üniversitesi Uluslararası ilişkiler bölümünden mezun oldu. Fulbright bursu ile okuduğu Boston Üniversitesi’nde Televizyon Haberciliği üzerine yüksek lisans yaptı. Atlanta CNN International’da çalışan ilk Türk gazetecidir. NTV, ATV, TV 8, SKY Türk gibi çeşitli tv kanallarında programlar hazırlamış olup en son TRT 2’de Medya Medya isimli programı hazırlayıp sundu. Marmara Üniversitesi’nden iletişim doktorasını aldı. 2007 yılında Sedef Kabaş Eğitim, Koçluk, Danışmanlık şirketini kurmuştur. Halen üst düzey yöneticilere iletişim koçluğu yapmakta, şirketlere iletişim ve medya alanında eğitimler vermektedir.

Veysi Dündar (VD): Londra doğumlusunuz, 1992 yılında Boğaziçi Ü. Uluslararası İlişkiler Bölümü’nden en yüksek derece ile mezun oldunuz. Kazandığınız Fulbright bursu ile okuduğunuz Boston Üniversitesi’nde Televizyon Haberciliği üzerine yüksek lisansınızı tamamladınız. Marmara Ü. Genel Gazetecilik Bölümü’nden 2006 yılında doktora derecesi aldınız. Bütün bunlar gurur verici çalışmalar. Uluslararası İlişkilerde Türkiye’nin karnesi size göre nasıl?

Sedef Kabaş (SK): Türkiye’ye hangi açıdan bakarsanız bakın son yıllarda sınıfta kalıyor, hangi dünya endeksine göz atarsanız atın, hızla geriliyor. Misal, Türkiye şu anda dünyada en fazla gazetecinin hapsedildiği ülke. Basın özgürlüğü “hükümeti övme” özgürlüğü ile sınırlı; 7/24 onlarca gazete, televizyon, radyo ve haber sitesi iktidarın “özgürce” sözcülüğünü, şakşakçılığını yapıyor. Dünya Hukuk Endeksi’nde 2016 yılında 8 basamak daha düştük ve 99. sıradayız. Toplamda zaten 113 ülke var… Yani ülkede adil bir hukuk düzeni yok; haklının değil, güçlünün korunduğu bir düzen kuruldu. Kadın-erkek eşitliği konusunda da durum içler acısı. Dünya Ekonomik Forumu’nun cinsiyet eşitsizliği sıralamasında 144 ülke arasında Türkiye 131. sırada… Son 7 yılda kadına yönelik şiddet %1400 artmış! Ülke genelinde OHAL, yani Olağanüstü Hal olağan hale gelmiş, bir gecede çıkarılan KHK’lar kanun haline gelmiş, Meclis göstermelik hale gelmiş… Ülke itibarı sıfırlanmış, komşularla ilişkiler sıfırlanmış. Ne AB ülkeleri ne Rusya ne ABD ne de Arap ülkeleri gerçek anlamda müttefik… Ve daha vahimi ülkeyi bu hale getirenler bırakın hataları ile yüzleşmeyi, hala konuşmalarında demokrasiden, hukuktan, kalkınmadan, adaletten bahsediyorlar… Halkın gözünün içine baka baka hem de; sonra da “aldatıldık” diyorlar…

Medyanın durumu

VD: Boston Üniversitesi’nde Televizyon Haberciliği üzerine yüksek lisans yaptınız. Marmara Ü. Genel Gazetecilik Bölümü’nden “Dünya ve Türk Basınında, Röportaj ve Söyleşi Geleneği” üzerine yazdığınız tez ile 2006 yılında doktora derecesi aldınız. Türk basını ne durumda habercilikte?

SK: Türk Basını tarihinin en karanlık dönemlerinden birini yaşıyor… Daha doğru ifade etmek gerekirse, basın büyük bir baskı altında… Bu baskıcı düzene biat etmeyen gazeteciler işten atılıyor, sistemi sorgulayanlar hapse atılıyor, gazete ve televizyon kanallarına el konuluyor ya da kapatılıyor, eleştirel haber yapanlar acımasızca linç ediliyor, hedef gösteriliyor ya da tehdit ediliyor, hatta darp ediliyor! Hatırlayacağınız gibi beni de Twitter’da yazdığım bir tek cümleden dolayı Ağır Ceza Mahkemesi’nde Terörle Mücadele kapsamında 10 yıldan fazla hapis istemiyle yargıladılar… Neden? Çünkü 17-25 Aralık Yolsuzluk Soruşturması “delil yetersizliği” nedeniyle kapatılmamalıydı, dediğim için… Hala da bu görüşü savunuyorum. Yolsuzluk yapmak suç değil ama bunu haber yapmak suç, terör örgütlerine silah yardımı yapmak suç değil ama bunu haber yapmak suç, çocuklara tecavüz etmek suç değil ama bunu haber yapmak suç… Tıpkı 33 yıl boyunca süren Abdülhamit’in istibdat dönemi. O dönemde, basının yok edildiği, sansürün zirve yaptığı, yazılan her satırın Saray tarafından denetlendiği, muhaliflerin ispiyonlandığı, gerçeklerin üstünün örtüldüğü, eleştirilerin tamamıyla susturulduğu günler yaşanmıştı…

VD: Deniz Yücel ile ilgili iddianame kabul edildiği halde serbest bırakıldı. Siz de bu durumu; “Bu adam AKP’nin iddia ettiği gibi “terörist” ise niye saldınız? Yok masum biri ise niye 1 senedir hapis yatırdınız? (A)daleti (K)atleden (P)arti yine tarih yazdı!!!!” diye paylaştınız. Bu arada Altan kardeşler ve Nazlı Ilıcak müebbet hapisle cezalandırıldı? Bu durumu nasıl yorumluyorsunuz?

SK: Öncelikle Deniz Yücel konusunda yukarıdaki sorularıma net yanıt verecek tek bir AKP’linin dahi çıkacağına inanmıyorum. Hani Deniz Yücel ajandı, hani teröristti, hani elde görüntüler vardı. Ne oldu? Merkel serbest bırakılsın dediği için serbest bıraktıysanız, Türk Yargı sistemine bir darbe indirmiş oldunuz. Yok, eğer zaten herhangi bir suçu yoksa bu kez Türk halkına yalan söylemiş oldunuz. Yani her iki durumda da büyük bir rezalete daha imza atılmış Oldu. İktidarların dört büyük korkusu var; hukuk devleti, şeffaf ekonomi, dürüst siyaset ve özgür basın… Bu dördünün olduğu yerde iktidar tuzla buz olur… Dolayısıyla Ahmet Altan, Mehmet Altan, Nazlı Ilıcak, Şahin Alpay, Ahmet Şık, Murat Sabuncu ve burada adını sayamadığım daha nice meslektaşımız hapiste…. “Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüte yardım etmek” diye akla, mantığa, vicdana ziyan yeni bir suçlama türü oluşturuldu. Anayasa Mahkemesi bile bu suçu kabul etmedi… IŞİD teröristlerinin, mafya babalarının, çocuk tecavüzcülerinin, yolsuzluk yapanların serbestçe dolaştığı bugünkü Türkiye’de gazeteciler hapiste… Dışarıda var olma mücadelesi veren gazeteciler ise büyük bir baskı altında. Daha kötüsü ekranlar, gazete sayfaları gazetecilik mesleğine ihanet edenlerin elinde, üstüne de oluk gibi para alıyorlar, halka sabahtan akşama kadar yalan söylemeye devam etsinler diye…

İstanbul, İstanbul 

VD: İstanbul’da nefes almak öyle zorlaştı ki; mevsimler bile dumura uğradı desem yeridir. Gökdelenlerden gökyüzünün rengini seçemez olduk. Her boşalan alana rezidanslar apartmanlar yüksek kuleler yapılıyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan, “yatay yapılaşmaya geçiyoruz” derken geç kalınmadı mı? Bu vesile ile dile getirmiş olduğunuz; “Atatürk Havalimanı Central Park Gibi Olmalı – Kampanyaya imza ver!” sözlerinize sonuna kadar katılıyorum. Daha yeşil, daha yeşil, en yeşil olana dek.

SK: İstanbul’u son 25 yıldır kim yönetiyor? Son 25 yıldır, İstanbul’da yeşil alan, park, kupon arazi, askeri bölge, kamu arsası, kıyı şeridi, korular, ormanlar kelimenin tam anlamıyla talan edildi, yağmalandı… Kaçak yapılar, ucube gökdelenler, derme çatma binalar mantar gibi şehri kapladı… Dünyada eşi benzeri olmayan İstanbul’un meşhur tarihi siluetini bile göz göre yok ettiler… Son dönemde de kentsel dönüşüm adı altında “rantsal dönüşüm” gerçekleştiriyorlar. Denizin dibine tüm manzarayı kapatan, şehrin nefes almasını önleyecek yüksek binalar; parkların, koruların ortasına siteler, 5 katlı evlerin yerine 15 katlı apartmanlar inşa ediyorlar…. Öte yandan “yol yaptık” diyorlar ama İstanbul trafiği artık insanlara kâbus yaşatan düzeye geldi. Bir yerden bir yere hatta görece yakın bir mesafeye gitmek bile 2 saat sürüyor… Ama bir sene içinde 12 kez değişen peyzaj çalışmaları yapıyorlar… O da çiçek sevdiklerinden değil elbet, sebebini herkes biliyor. Ağaç diksen bir kere para vereceksin oysa çiçek hemen solup, gidiyor… Bu şekilde halkın parası çarçur edilip, bir takım şirketlerin kasaları dolduruluyor…

VD: İletişim Yoksa, Liderlik Yok! Kime lider denir? Liderlik doğuştan mıdır, yoksa geliştirilebilir mi? Pozitif liderlik nedir, neden fark yaratır? Liderleri güçlü kılan iletişim becerileri nelerdir? Türkiye’nin gelmiş geçmiş liderlerini sayın desem, kimin ismini verirdiniz?

Buyrun hepsini konuşalım…

Liderlik sırları

SK: İletişim yoksa, liderlik olmuyor… Güçlü liderler, güçlü iletişim becerilerine sahip oluyorlar… Ancak güçlü iletişim elbette sen ne söylersen seni koşulsuz alkışlamaya şartlandırılmış yığınların karşısına çıkıp, bağıra bağıra ona buna tehditler savurmak değil… İletişimin özü zaten çift yönlülüktür. Oysa bu dönemin “lider” diye tanımlanan pek çok ismi ben konuşacağım, siz de susup dinleyeceksiniz, ne dersem alkışlayacaksınız, zihniyetine sahip. Oysa etkili iletişim karşısındaki kişi veya kitlenin ihtiyaç, beklenti ve kaygılarını dikkate almak, karşı taraftan gelen eleştiri, yorum ve geribildirimleri bir zenginlik, bir gelişim vesilesi olarak görmektir. Empati gücü gerçek bir liderin olmazsa olmaz yeteneklerinden biridir. İnsanları yönetmek istiyorsan, önce onları anlamalısın. Anlamadığın hiç kimseyi yönetemezsin, yönetemediğin zaman da bağırırsın, zorlarsın, tehdit edersin, baskı uygularsın, korkutursun ama ikna edemezsin… Bir başka husus ise çok konuşmak değil az ve öz konuşma becerisini geliştirmektir. Bugün söylediğini yarın inkâr ediyorsan, sözlerinin çoğu uydurma, yalan, manipülasyon ve şahsi reklam ise etkili bir konuşmacı değilsindir. Öncelikle yeni şeyler söylemeniz ve dinleyicilerinize katkı sağlayacak nitelikte bilgiler vermeniz gerekir. Aksi çok ama boş konuşmaktır. Gerçek liderler saygı uyandırır, ilham verir, cesaret verir, motive eder, vizyon kazandırır…

VD: “Referandum boyunca dev afişler pastırıp “PKK da HAYIR diyor” diyen AKP’nin aynı sıralarda Öcalan ile görüşüp, “EVET deyin” diyen mektubu HDP’ye bir bakan eli ile ulaştırmasına açıkça ne denir?” diyorsunuz. “Selahattin Demirtaş’ın zamanlaması, neden şimdi” sualimle beraber, yukarıda bahsettiğiniz tenakuzu da açıklar mısınız? Sizce hesaplaşma vakti mi bu? Açıklanmayan daha nice şey var mıdır sizce?

SK: Gerçeklerin kötü bir huyu vardır, eninde sonunda ortaya çıkar… Ana muhalefet partisi CHP’yi PKK ile işbirliği yapmakla suçlayan AKP’nin açılım süreci gibi Türkiye’nin terörle mücadele konusunda ciddi kan kaybetmesine neden olan gayri ciddi ve gayri hukuki icraatını unuttuk mu, hayır! Dolmabahçe’de AKP ile PKK arasında Türkiye üzerine yapılan gizli pazarlıkları unuttuk mu, hayır! AKP’liler tarafından Öcalan için yapılan “güzellemeleri” unuttuk mu, hayır! Referandum süresince halka “terör örgütleri de HAYIR diyor’’ dediler… Meğer aynı sıralarda bir Bakan, Öcalan’dan HDP’ye bir mektup ulaştırıp, “EVET oyu verin” diyormuş… Kelimenin tam anlamıyla rezalet, ikiyüzlülük, riyakarlık…

VD: Afrin’deki operasyonu “Haçlı ile Hilal”in savaşı diye lanse edilmesine karşısınız. Sizde Afrin operasyonunun uyandırdığı argümanlar, hissiyat nedir, açıklar mısınız?

SK: Afrin’e yapılan operasyon geç kalınmış bir müdahaledir. Afrin’de PYD şimdi değil, bundan neredeyse 4 yıl önce 29 Ocak 2014 yılında Kanton ilan etti. Bizi yönetenler o zaman ne yaptı? Hiç! Tek bir icraat yok, hatta medyada bu olay haber bile olmadı! Dolayısıyla Türk Dış Siyaseti maalesef siyasi argümanları son derece güçsüz, TC’nin köklü mülkiye aklından istifade etmeyen, kıdemli askeri yönetici ve danışmanlardan görüş almayan, ülkemizin uzun vade çıkarlarını gözetmekten uzak ellerde…. Bu yüzden de hem can (şehit), hem toprak (Süleyman Şah Türbesi), hem itibar kaybediyoruz.

VD: ABD ile burun burunayız. Gözlerimizin içine sokula sokula silah sevkiyatına devam ediliyor. Bu kadar olumsuz hukuk ile Amerika ‘ya daha ne kadar olumlama yapılabilir? İncirlik’in kapatılması mümkün mü sizce?

SK: Bakın güçlü ülkeler az konuşur, çok iş yapar… Bizi yönetenler ise tam tersini yapıyor… Yandaş medyanın ekranlarından “Eyyy, Amerika…” diye bağırıyorlar ama iş icraata gelince tıs yok! ABD aleni suç işliyor, müttefik olma kriterini hiçe sayıyor. Buna mukabil ne yapabilirsin? Bağırmak yerine sadece 4 ay önce altına imza attığınız 11 milyar dolarlık uçak alım anlaşmasını lağv edebilirsiniz. Zaten biliyorsunuz, uçak ihtiyacı yok, zaten böyle bir bütçe de Türkiye’nin daralan ekonomisini düşünecek olursanız büyük israf… Ancak Zarrab dosyasına karşılık Trump’a bir anlamda bu anlaşma ile “bize arka çık” mesajı verildiği yorumları yapıldı. Aynı şekilde İncirlik Üssü’nü neden kapatmıyorsun? Ecevit Kıbrıs Harekâtı sonrasında ABD sürece muhalefet edince, Türkiye’deki bütün Amerikan üslerini kapattı. Neden? Çünkü, Ecevit bir devlet adamıydı! Bu dönemde hatırlarsanız Erbakan da siyaseti bir kenara bırakmış ve Ecevit’e bu konuda destek vermişti.

Sosyal medya bulunmaz nimet
VD: Bizde kitap okuma, tiyatroya sinemaya konsere gitme gibi sosyal aktiviteler çok nadirattan neşv-ü nema buluyor. Özelde okuma ve bilgi edinme kültürünü ve diğer sosyalleşme alanlarına gidişi nasıl kışkırtabiliriz? Nasıl daha çok kitap okumayı, tiyatroya sinemaya gitmeyi aşılayabiliriz?

SK: Aslında sosyal medya bulunmaz bir nimet… Tüm sanat camiası, hatta bilim dünyası daha geniş kitlelere ve özellikle genç nesillere ulaşmak istiyorsa sosyal medyayı çok etkili şekilde kullanma becerisini geliştirmeli. Artık Twitter hesabınız sizin köşe yazınız, Instagram hesabınız sizin görsel PR’ınız, facebook sizin network sahanız halini aldı… Şirketler de aynı şekilde artık ana akım medya değil, sosyal medya üzerinden kitlelere ulaşmanın daha hızlı, daha kolay, daha güncel ve daha az maliyetli olduğunu idrak etti. Sanat ölmez, mecrası değişir… Bilim de ölmez, tam aksi güçlenerek varlığını devam ettiriyor… Teknolojiden korkmak yerine teknolojinin bize sunduğu her türlü imkânı kullanarak dünyaya anlam katmaya çaba harcamalıyız…. Ben eskisinden daha az okumuyorum, ancak artık elime gazete almıyorum… Türkiye ve dünya gündemini elimdeki akıllı telefon aracılığı ile takip ediyorum. Ya da kütüphanemde binlerce kitabım var ama “sesli kitap” da takip ediyorum ya da uzun seyahatlerimde dizüstü bilgisayarım üzerinden kitap okumayı tercih ediyorum… Yani içerik, anlam güçlü yerini hala koruyor, sadece araçlar, mecralar değişiyor.

Kadın hakları

VD: Kadınların; siyasette ekonomide iş hayatında, hayatın her alanında daha çok yer edinmelerini nasıl sağlarız? Hayata katılmalarını nasıl teşvik edebiliriz? Kadın Liderler; nasıl sivrilebilir? Anne vefası, daha yumuşak bir yönetime imkân sunar mı? Meral Akşener’in parti kurabilen bir lider olması, CHP İstanbul İl Başkanlığı’na Canan Kaftancıoğlu’nun seçilmesi, siyasete daha çok kadın kazandırır mı?

SK: Şöyle bir benzetme yapalım… Toplumları kişiler olarak düşünelim. Bir toplum var her iki elini de kullanıyor. Her iki elini kullandığı için daha üretken, daha hızlı, daha başarılı, daha verimli… İşte bu toplum hem erkek hem kadın nüfusunun aklından, becerisinden, zekasından, özverisinden, bilgi ve tecrübesinden yararlanıyor demektir. Bir başka toplum ise sadece tek elini kullanarak çalışıyor… Yani toplum içindeki kadınları eve mahkûm etmiş; eğitim fırsatı sunmamış, iş dünyasına dahil etmemiş, bilgi ve becerisini geliştirecek imkanlar sunmamış. Bu toplum, iki elini kullanan diğer toplum kadar başarılı ve mutlu olabilir mi? Elbette hayır! Kadını mutsuz olan, şiddet gören, eğitimsiz kalan, üretken olmayan hiçbir ülke ne refah toplumu olabilir ne de medeni ülkeler listesine girebilir… Türkiye bu eşiği Atatürk’ün vizyonu sonucu atlamayı başarmış bir toplum. Kadınlar Atatürk ve devrimleri sayesinde eğitim alabilen, fırsat eşitliğine sahip, özgüveni yüksek, meslek sahibi, kariyer sahibi, özgür düşünen ve seçimlerini özgürce yapabilen, ailesine ve ülkesine yararları işler başaran bireyler olabildi. Her ne kadar son yıllarda kızları erken evlendirip, eğitim hakkından yoksun bırakmayı; kadınları eve mahkûm edip, şiddete maruz bırakılmalarını hayatın olağan akışı gibi göstermeyi matah sanan yobaz bir zihniyete direnmek zorunda kalsak da eninde sonunda özgürlük ve eşitlik kazanacaktır. Zira kadın-erkek eşitliği evrensel bir değerdir.


The Stony Island Arts Bank is a hybrid gallery, media archive, library and community center – and a home for Rebuild’s archives and collections. Designed by William Gibbons Uffendell and built in 1923, the bank at 68th Street and Stony Island Avenue was once a vibrant community savings and loan. By the eighties, the branch had closed and the building remained vacant and deteriorating for decades. Reopened in October 2015, the radically restored building serves as a space for neighborhood residents to preserve, access, reimagine and share their heritage – and a destination for artists, scholars, curators, and collectors to research and engage with South Side history.

Public orientations, required to handle special collections, are currently on hold while the collections are being rearranged.

The Arts Bank collections include:

Johnson Publishing Archive + Collections: books and periodicals donated by the Johnson Publishing Company, publisher of Ebony and Jet magazine

University of Chicago Glass Lantern Slides: over 60,000 slides of art and architectural history from the Paleolithic to Modern eras

Edward J. Williams Collection: 4,000 objects of “negrobilia” – mass cultural objects and artifacts that feature stereotypical images of black people

Frankie Knuckles Records: “Godfather of House Music,” Frankie Knuckles’ vinyl collection

The Netherlands has become the world’s second largest food exporter, while reducing water usage by 90% and nearly eradicating the use of pesticides.


Since 2014, EDUCAUSE has examined higher education’s top strategic technology priorities and the trends that influence institutional and IT strategy. The 2018 Higher Education’s Top 10 Strategic Technologies and Trends research provides a snapshot of the relatively new technological investments colleges and universities will be spending the most time implementing, planning, and tracking, as well as the trends that influence IT directions in higher education. Together with the EDUCAUSE Top 10 IT Issues list (now in its 18th year), these resources help IT leaders know what’s important and where to focus in their IT planning and management activities.

2018 Trends

Trends are the pervasive external factors that influence institutional and IT strategy and often shape institutional adoption of technologies. We studied 39 trends in 2018, ranging from adaptive learning to vendor relationships that bypass IT, ranking them from the most influential to those with limited influence (see figure 1). These five trends are exerting the most influence on higher education’s IT strategy:

  • Complexity of security threats
  • Student success focus/imperatives
  • Data-driven decision-making
  • Contributions of IT to institutional operational excellence
  • Increasing complexity of technology, architecture, and data

Each of these trends is influential at 61% or more of colleges and universities. Ten trends, including the Internet of Things and the applications and implications of artificial intelligence to higher education, have limited influence on institutional and IT strategy.

2018 Strategic Technologies

We studied 73 strategic technologies in 2018. Our definition of strategic technologies is specific — they are the relatively new technologies that institutions will be spending the most time implementing, planning for, and tracking in 2018. Tracking, planning, and implementing are strategic and forward-facing functions, not necessarily operational ones. None of the strategic technologies analyzed in this research is currently in place in more than 30% of institutions (our threshold for moving a new technology from a strategic to an operational mindset). This year’s top 10 strategic technologies are characterized by technologies that will facilitate student success, teaching and learning, and moving to the cloud:

  1. Uses of APIs
  2. Active learning classrooms
  3. Incorporation of mobile devices in teaching and learning
  4. Mobile apps for enterprise applications
  5. Technologies for improving analysis of student data
  6. Technologies for planning and mapping student educational plans
  7. Blended data center (on premises and cloud based)
  8. Predictive analytics for student success (institutional level)
  9. Database encryption
  10. (tie) IT asset management tools (e.g., CMDB)
  11. (tie) Student success planning systems

Our 2018 technologies and trends research includes a number of different reports and resources (note that individual resources are available to EDUCAUSE members only).

Issues, Technologies, and Trends — Oh My!

Collectively, the 2018 top trends and strategic technologies support the four major themes of the Top 10 IT Issues: institutional adaptiveness, improved student outcomes, improved decision-making, and IT adaptiveness. Table 1 maps the Top 10 IT Issues theme, individual IT issues, and the top trends and technologies to help leaders jump-start these conversations.


Lies spread faster than the truth

There is worldwide concern over false news and the possibility that it can influence political, economic, and social well-being. To understand how false news spreads, Vosoughi et al. used a data set of rumor cascades on Twitter from 2006 to 2017. About 126,000 rumors were spread by ∼3 million people. False news reached more people than the truth; the top 1% of false news cascades diffused to between 1000 and 100,000 people, whereas the truth rarely diffused to more than 1000 people. Falsehood also diffused faster than the truth. The degree of novelty and the emotional reactions of recipients may be responsible for the differences observed.


We investigated the differential diffusion of all of the verified true and false news stories distributed on Twitter from 2006 to 2017. The data comprise ~126,000 stories tweeted by ~3 million people more than 4.5 million times. We classified news as true or false using information from six independent fact-checking organizations that exhibited 95 to 98% agreement on the classifications. Falsehood diffused significantly farther, faster, deeper, and more broadly than the truth in all categories of information, and the effects were more pronounced for false political news than for false news about terrorism, natural disasters, science, urban legends, or financial information. We found that false news was more novel than true news, which suggests that people were more likely to share novel information. Whereas false stories inspired fear, disgust, and surprise in replies, true stories inspired anticipation, sadness, joy, and trust. Contrary to conventional wisdom, robots accelerated the spread of true and false news at the same rate, implying that false news spreads more than the truth because humans, not robots, are more likely to spread it.

Posted by: bluesyemre | March 8, 2018

BBC Türkçe Arşiv Odası Tüm Bölümleri

ARŞİV ODASI Yapımcılığını Cenk Erdil ve Aylin Yazan’ın ortaklaşa üstlendiği programın ilk bölümü, BBC Türkçe Servisi’nin 75. kuruluş yıldönümü olan 20 Kasım’da, 1976 yılından bir Zeki Müren söyleşisi ile başlamıştı. 2011 yılında radyo yayınlarına son veren BBC Türkçe, bu programda siyasetçilerin, gazetecilerin, sanatçıların, akademisyenlerin; bazıları hayatını kaybetmiş, bazıları geçen yıllarla unutulan, bazıları ise daha da ünlenen isimlerin seslerini, arşivin raflarından çıkarıyor ve dijital platformda yeniden yayımlıyor. O yılları hatırlayanların hafızaları tazelenecek, kimi dinleyiciler ise bu sesleri belki de ilk kez Arşiv Odası aracılığıyla duyuyor. Aylin Yazan’ın sunduğu programda, Londra’da ilk konserini veren İbrahim Tatlıses’ten Olacak O Kadar’ın ilk günlerini anlatan Levent Kırca’ya, kaset çıkarmakta güçlük çektiğini söyleyen Ajda Pekkan’dan, tedavi görmek için Londra’ya gelen Barış Manço’ya, Altan Erbulak’ın bilinmeyen bilgisayar tutkusundan Sevgi Soysal’ın BBC Türkçe için kaleme aldığı yazılara kadar birçok farklı ses ve yayına yer verilecek. Türk siyasî yaşamında yer etmiş isimler ve gazeteciler de Arşiv Odası’nda olacak. İsmet İnönü’den Celal Bayar’a, Turgut Özal’dan, Süleyman Demirel, Bülent Ecevit ve Necmettin Erbakan’a, darbeler döneminde yasaklanmış sanatçılardan Ruhi Su, Orhan Gencebay, Cem Karaca ve Rahmi Saltuk’a, iş adamları Vehbi Koç ve Sakıp Sabancı’ya kadar uzun yıllar içinde BBC Türkçe Radyosu’na konuk olan isimler, her hafta Arşiv Odası ile yeniden BBC Türkçe takipçileriyle buluşacak.

Older Posts »


%d bloggers like this: