Imagine a country that is home to some internationally famous tech companies.

Now, imagine this digitally advanced nation also has one of the highest broadband speeds in the world; by 2021 almost 86% of its population is expected to own a smartphone.

And then, think about how this country will plan to celebrate the centenary of its escape from the shadow of foreign rule: next, imagine a gleaming building filled with books. Because Finland – which ranked second in the World Economic Forum’s 2016 Network Readiness Index – aims to mark the 100th anniversary of its independence from Russia by opening a brand new library.

The Helsinki Central Library, also called Oodi, scheduled to open in December 2018, will not only house books. The building will also boast a cinema, a recording studio, and a space where old objects can be refashioned into new items. It can also be entered via a supermarket.

Open-plan offices are terrible for workers according to Harvard Scientists

Whether they’re saving books from censorship, or sheltering their community from danger, there’s nothing new about librarians choosing actions alongside words…

The Radcliffe Camera, part of the Bodleian Libraries in Oxford. Photograph: Phongphakkan Danwibun/Getty Images/iStockphoto

Only at Oxford could musty tomes about phallic worship be regarded as a genuine target for onanistic students. With the university’s Bodleian Libraries announcing that they will be putting their restricted section (read: anything classified as immoral, erotic or obscene) on display for the first time since it was started in 1882, the lengths librarians took to build this collection of books published abroad but banned in the UK has been revealed. These include the covert mission organised between librarians and a Foreign Office official to smuggle in two copies of DH Lawrence’s Lady Chatterley’s Lover, librarians who identified lulls in criminal proceedings that allowed them to buy books legally, and personal letters written by library staff to British officials, pleading for books snatched by customs before they were destroyed.

There have been brave librarians throughout history; sadly, in many parts of the world, librarians are often called on to stand up for the principles of freedom of expression, while also upholding the dictum of libraries being a place of sanctuary. In 2012, Abdel Kader Haidara – one of the subjects of the 2017 book The Bad-Ass Librarians of Timbuktu – helped to smuggle 500,000 manuscripts out of the city, away from Malian Islamists who were threatening to destroy them. Saad Eskander, director of Iraq’s National Library, has tirelessly sheltered and chased books targeted by both Islamists and US forces since 2003. (“I never have a bodyguard because that attracts attention,” he told the Guardian in 2008, adding: “If they want to kill you, they will do it.”) And many librarians were charged with “dangerousness” in Cuba for stocking books classed by Fidel Castro as incendiary – like George Orwell’s Animal Farm.

With the likes of Fifty Shades of Grey on bestseller lists, gone are the days of readers quibbling over the presence of The Joy of Sex in a library (one of the Bodleian’s illicit texts). Moralistic handwringing is now usually reserved for non-heterosexual depictions of sex – particularly in young adult books – as well as transgender characters in picture books. In 2005, a parent of a student at St Andrews Episcopal School in Texas offered it a $3m donation – on the condition the library remove its copy of Annie Proulx’s gay romance Brokeback Mountain from the shelves. The head and the librarian at the school refused, and the donation was withdrawn.

Librarians have also made libraries places of safety even in the most extreme situations: the Ferguson Municipal Library in Missouri stayed open to provide residents with “wifi, water, rest, knowledge” during the 2014 riots sparked by the shooting of unarmed teenager Michael Brown. And Yvonne Cech, a librarian at Sandy Hook Elementary School, protected 18 children and three staff members in a storage closet during the 2012 mass shooting, by barricading the door with a filing cabinet. Just over five years later, Diana Haneski, the librarian at Marjory Stoneman Douglas High School, shielded 50 students and five adults in a equipment room during another mass shooting– and followed her friend Cech’s advice by refusing to open the door until she had verified their rescuers’ identities. It’s a step beyond petitioning a grumpy British customs official to send on an illicit copy of Eduard Fuchs’ Geschichte der erotischen Kunst – but part of the same brave history of librarians putting ideas before safety.

We have some news …

… three years ago, we knew we had to try to make The Guardian sustainable by deepening our relationship with our readers. The revenues from our newspaper had diminished and the technologies that connected us with a global audience had moved advertising money away from news organisations. We knew we needed to find a way to keep our journalism open and accessible to everyone, regardless of where they live or what they can afford.

And so, we have an update for you on some good news. Thanks to all the readers who have supported our independent, investigative journalism through contributions, membership or subscriptions, we are starting to overcome the urgent financial situation we were faced with. Today we have been supported by more than a million readers around the world. Our future is starting to look brighter. But we have to maintain and build on that level of support for every year to come, which means we still need to ask for your help.

Ongoing financial support from our readers means we can continue pursuing difficult stories in the challenging times we are living through, when factual reporting has never been more critical. The Guardian is editorially independent – our journalism is free from commercial bias and not influenced by billionaire owners, politicians or shareholders. This is important because it enables us to challenge the powerful and hold them to account. With your support, we can continue bringing The Guardian’s independent journalism to the world.

Posted by: bluesyemre | November 14, 2018

#Kitap #GürbüzDoğanEkşioğlu


Posted by: bluesyemre | November 13, 2018

#HollyHatam (Illustrator/Graphic Designer)


Holly Hatam’s a girl that sometimes wears something pink and sparkly and sometimes dons capes and fights dragons. Some days she’s moody, but other days she shakes her booty. Some days her heart may seek wild adventures, but other days she just wants to be a couch potato.

She is a picture book maker, greeting card designer, and a textile engineer. She is also the #1 New York Times Bestselling illustrator of Dear Girl. Her other books include, What Matters, Tree Song, Maxine the Maker, Jack (Not Jackie) and The Acadia Files.

Holly lives in Whitby, Ontario with her weird husband and even weirder son. But that’s ok, because weird is a side effect of awesome.

Posted by: bluesyemre | November 13, 2018

#Queen vs. #BohemianRhapsody movie (at #LiveAid 1985) Comparison


Posted by: bluesyemre | November 13, 2018

#Book Collection


Posted by: bluesyemre | November 13, 2018

Sculpting #FreddieMercury by #JulianaLePine


Juliana LePine is a Brazilian sculptor that lives in Canada. She started sculpting in 2010 after making her own wedding cake topper and getting lots the attention from her guests! In a short period of time the artist was known for creating different techniques that allowed for many realistic features that were never achieved before in cold porcelain before. In 2011, Juliana started teaching her innovations through Youtube, online classes, DVD’s, and had a large base of followers from all over Brazil.

Even with a very demanding schedule, Juliana has always kept studying and testing new techniques with different materials. In 2013 she switched from cold porcelain to polymer clay to be able to create more realistic pieces with finer attention to minute details.

With her miniatures portraying people and animals in polymer clay, the artist gained international prominence, building a public base of more than 700 thousand followers. With a loyal audience, many of her videos have went viral, one of them reaching more then 80 million views worldwide.

Nowadays, in addition to commissioned work, Juliana takes part in several projects and continues to give live online classes in English and Portuguese.

Posted by: bluesyemre | November 13, 2018

20 cognitive biases that screw up your decisions

20 cognitive biases that screw up your decisions


Türkiye Kültür Varlıkları Haritası, Hrant Dink Vakfı’nın kültürel miras araştırmalarının ürünlerinden biridir. Bu harita, çevrimiçi interaktif bir araştırma aracı olduğu gibi, aynı zamanda bir seyahat arkadaşıdır. Harita, çok kültürlülüğü ve Anadolu’da yaşamış farklı toplulukları görünür kılmak amacıyla Ermeni, Rum, Süryani ve Yahudi kültürel mirasını kayıt altına almakta ve bu topluluklarca kullanılmış olan kilise, okul, manastır, mezarlık, sinagog ve hastane gibi kamu binaları hakkında bilgi vermektedir.

Kasım 2018’de yapılan güncellemeyle yaklaşık 10.000 yapıya ait bilgilerin yanında, görsel-işitsel içeriğe de yer veriliyor. Hikâyeler ve şehir turları şeklinde sunulan bilgilere, 360 derece görüntüler, videolar, sesler ve fotoğraflar eşlik ediyor. Yeni güncellemeler sayesinde kullanıcılar, kültür varlıklarına ve hikayelere ek olarak bulundukları konumun çevresinde yer alan içerikleri keşfetme olanağına da sahipler.

Somut kültürel mirasın ötesine geçerek, somut olmayan kültürel mirasını da ele alan bu çalışma, hem Türkiye’nin çokkültürlü mirasını harita üzerine yerleştiriyor, hem de yeni medyaları kullanarak yok olmaya tabi tutulan hafızayı yeniden canlandırmayı hedefliyor.

Harita 2014 yılından beri süren bir araştırmanın sonucu olarak devamlı güncelenmekte. Araştırmanın farklı aşamalarına, Anadolu’nun Çok Kültürlü Mirasını Ortaya Çıkarmak ve Savunmak ve Hafıza Mekânlarının Yaratıcı Şekilde Yeniden Kullanımı sayfalarından ulaşabilirsiniz.

Posted by: bluesyemre | November 12, 2018

Aleksandra Szmidt (#illustrator)


I grew up in a town in the south of Poland and currently reside in New Zealand. In Poland, I worked as a graphic designer. Upon moving I decided to pursue my dream as a freelance illustrator. From my home studio, I creates one-of-a-kind artwork for clients across the world. My love of drawing plants and animals is attributed to my landscape architecture studies. However, I prefer to design magical things often detached from reality. I love both traditional and digital painting, so I also likes to mix them. This brings me immense joy and an emotional connection to my artwork.

Posted by: bluesyemre | November 12, 2018

Doors open to Christchurch’s new central #library, Tūranga


A woman finds a quiet place to read away from the buzz of the opening.

Thousands have poured through the doors of Christchurch’s newly opened central library, Tūranga, and they seemed impressed by the $92 million building.

A library spokeswoman said more than 2500 people visited Tūranga within the first 90 minutes of its opening.

The library holds more than 180,000 printed items – 160,000 of which are books – and a range of technology features including a controversial $1.245 million touchscreen wall.

Debbie Scott said the beautiful new building was “exactly what the city needs”.

1000 people apply for positions at Christchurch’s new central library
Christchurch City Council gets slap on wrist over refusal to release library touch wall cost
Public pay more than once thought for Christchurch’s delayed central library
NZ’s biggest digital ‘touch wall’ coming to Christchurch

“What a great place for kids to come and get into books and craft and Lego.

“Integrated play with books is always a winner … It gets them off the tv and off the devices and being creative.”

Scott, who was there with her children, said they used libraries all the time so the new library would be a great asset to them.

Staff are expecting nearly every resident to visit the new library over the next few weeks, visitors were told at its opening ceremony.

The Christchurch City Council expects an average of 3000 people to use the library each day.

The library’s five floors will feature new technology, from a studio for media, music and video film-making, 3D printing, laser and vinyl cutting and even robotics, around which the library will offer education programmes.

Play areas include a slide and Lego areas.

About 1000 people applied for 45 available library assistant jobs in the lead up to the opening. The building employs 108 people, many on a part-time basis.

Mayor Lianne Dalziel said the library’s opening was “an incredible milestone”.

The touchscreen discovery wall is a seven-metre “hugely elaborate smart TV” on the ground floor. It will provide an interactive 3D montage of the city’s geography, history and its environment.

The bad weather did not stop a good crowd from heading to the new library.
The bad weather did not stop a good crowd from heading to the new library.

Earlier, the council refused to release the price of the touchwall, only doing so after a five-month battle that involved the Ombudsman and Attorney-General. The Taxpayers Union, who originally asked for the cost, labelled the council “the most secretive in the country”.

Dalziel said she thought the touchscreen, designed to fit within the project’s budget, was worth the cost.

“It is a lot of money, I’m not underestimating that, but I think in the scheme of the whole design of the library and how it will be utilised by people who visit here … I think it will be seen to be an enormously beneficial feature.”

The five-level building has a large open space in the middle.
The five-level building has a large open space in the middle.

Others shared her enthusiasm for the high-tech feature. Carol Guise said the “amazing” wall was expensive but thinking long-term, it was money well spent.

Kris Wehipeihana said the touchwall was “a really great way to highlight collections and the history of this area”. She said it was important for communities to be able to see and interact with their history, and if this was only done in text people would not get the full benefit of it.

Council bosses hoped Tūranga, with its Māori-inspired design and golden aluminium fins that glinted in the sunlight, would become a focal point for the city, a library of the 21st century.

The striking $92 million library holds more than 180,000 printed items.
The striking $92 million library holds more than 180,000 printed items.

Roof terraces and balconies face areas of importance to iwi – Maukatere/Mt Grey to the north, Aoraki/Mt Cook to the west and the Banks Peninsula to the south. The golden aluminium fins around the building reflect the shape of native harakeke flax.

Central city resident Marjorie Manthei said when the gold cladding went on the library was “like a beacon”.

“It is beautiful so hopefully it will the worth the money.”

Eva, 9, got a new library card on the opening day of the new facility.
Eva, 9, got a new library card on the opening day of the new facility.

Tūranga, Christchurch's new central library, is open for business.
Tūranga, Christchurch’s new central library, is open for business.

Posted by: bluesyemre | November 11, 2018

Mimarlar ve Kitapları – #CengizBektaş (Studio-X Istanbul)

Meraklısına Tasarım Tarihimiz: Kütüphane Buluşmaları – 1 MİMARLAR VE KİTAPLARI Mimarlığın ve mimarların kitapla kurdukları ilişki “Kütüphane Buluşmaları” dizisinin ilk oturumunun ana konusunu oluşturuyor. Bu oturumun ilk bölümünde Selda Bancı, sunumunu ODTÜ mimarlık tarihi programında tamamladığı doktora çalışmasından hareketle, Türkiye’de serbest meslek pratiği ile uğraşan mimarların 1950-1980 yılları arasında hazırladıkları kitaplar üzerine bir sunum yaptı. Oturumun ikinci bölümünde, SALT Araştırma Mimarlık ve Tasarım Arşivi’nin yürütücüsü Melis Cankara, Haziran 2016’dan bu yana sürdürdükleri ve Aralık 2017’de erişime açmayı hedefledikleri “Cengiz Bektaş Arşivi” çalışmalarını, süreci ve yazılı kaynakların bu sürece olan katkısını ele aldı. Oturumun son bölümünde ise Selda Bancı; mimar, ozan ve yazar Cengiz Bektaş ile bir araya gelerek Bektaş’ın deneyimleri ve gözlemleri üzerinden, mimarın yayın yoluyla mimarlığını (yeniden) üretme ve kavramsallaştırma girişimleri; mimari ürünlerini sergileme ve mimari üretimlerini yapılandırma yöntemleri tartışmanın konusu oldu. Üretimini, Türkiye’deki mimarlık kültürünün gelişmesi ve Anadolu kültürünün tanınması için sadece mimarlığıyla değil, yazıları, kitapları ve diğer mecralardaki icraatları aracılığıyla da bir ömür boyu sürdüren Bektaş’ın bu kapsamdaki çalışmaları da toplantıda ele alındı.


Son dönemde gündeme gelen ve bir süredir tartışılan kıraathaneler konusunda tarihsel-kuramsal bağlamda ve kütüphane kurumu ile ilişkisi, olası sonuçları açısından düşünmeye ve biraz gecikmeli de olsa bir değerlendirme yapmaya gereksinim olduğunu düşünmekteyiz. Geçtiğimiz süreçte bazı meslektaşlarımızın bu konuda açıklama ve yorumları da olmuştur. Ancak konuyu biraz daha netleştirmekte yarar vardır.

Kıraathane sözcüğü Arapça “okuma” anlamındaki kıraat ve Farsça “yer, mekan” demek olan hanesözcüklerinin birleşmesinden oluşan ve “okuma yeri/mekanı” anlamına gelen bir bileşik sözcük.

Kıraathane, TDK Türkçe Sözlük’te, ”Kahve, kahvehane; müşterilerinin okumaları için gazete, dergi ve kitap bulunduran geniş, temiz ve iyi döşenmiş kahvehane.” olarak tanımlanıyor.

Kısaca, kıraathane, çay-kahve de içilen okuma yeri demek.

Kıraathanenin ne olduğunu anlamak için tarihsel çıkış nedenine ve gelişim sürecine kısaca bakabiliriz.

Her şeyden önce tarihsel olarak kahvehane-kıraathane ayrımını yapmanın kolay olmadığı, bazı kaynaklarda bu ayrımın yapıldığı, bazen aynı kurumlar olarak anıldığı söylenebilir.

Peçevi tarihine yapılan atıfla Osmanlı’da kahvehanelerin 1550’lerden sonra, kıraathanelerin ise Abdülmecid döneminde (Tanzimat dönemi) görülmeye başlandığı ve ilk kıraathanenin 1864’te Cemiyet-i İlmiye-i Osmaniye Derneği’nde Münif Paşa tarafından açıldığı belirtilmektedir.

Kıraathaneler, başlangıçta okuryazar, entelektüel kesimin özellikle gazete, dergi okuyup, edebiyat, siyaset tartışmaları yaptığı, tavla, satranç oynadıkları yerler.

Ancak, Osmanlı geleneksel toplum kültürünü şekillendiren saray, medrese ve cami dışında, “sivil” bir anlayışla ortaya çıkan kahvehaneler ve kıraathaneler, bir süre sonra, başta iktidar olmak üzere toplumun çeşitli kesimlerinin pek sık rastlanmayan tepkisiyle karşılaşmış, ‘miskinlerin buluşma mekânı ve fitne yuvası’ olarak görülmüştür. Kahvehanelerin önce tümü kapatılmış, çözüm olmayınca tek tek kapatılmaya çalışılmış, ancak sayı artmaya devam etmiştir. Sayı olarak 19. yüzyılda 2.500’lere ulaştığı söylenmektedir.

Kahvehaneler ile ilgili en keskin ve olumsuz eleştirilerin, İstiklal Marşı şairi Mehmet Akif Ersoy tarafından yapıldığı da görülmektedir. Akif, onlar için “Şark’ın harim-i kaatilidir,” (Doğu’yu öldüren unsurdur) diyor.

Tarihsel olarak, okuryazar, edip, entelektüel kesimin okuyup, tartışma yeri olarak ortaya çıkan kıraathanelerin, bir süre sonra muhalif aydınların görüşme mekanlarına ve zamanla da günümüzdeki anlamına ve işlevine yakın kahvehanelere dönüştükleri anlaşılmaktadır.

Tarihçi Sinan Çuluk’a göre, kıraathaneler ile ilgili günümüzde oluşturulan yaygın kanı:

  • Kıraathanelerin Osmanlıda ilim yuvası olduğu.
  • Osmanlının ilk zamanlarından itibaren kıraathaneler açıldığı,
  • Kıraathanelerde tavla, iskambil gibi oyunların oynanmadığı yönündedir.

“Oysa,” diyor Çuluk, “Osmanlının büyük bir zaman diliminde matbaa yok, kitap yaygın değil, Avrupa’da 1600’lerin başından itibaren gazete yayınlanır, bizde neredeyse 200 yıl ihtiyaç hisseden yok. 1860’larda okumak, dünyayı anlamak, tanımak isteyen bir nesil zar zor meydana gelebilmiş. Kıraathane bunların icadıdır.  O dönem kıraathanelerin en büyük işlevi, ülkeye girişi kanunen her an yasaklanan muhalif Jön-Türk ve yabancı gazeteleri okuyabilmektir. Aydınlar bu ihtiyacı gidermek için Osmanlıya muhalif bir iş yapıyor. Kıraathaneler çoğunlukla yasak yayın dolu, sürekli devletin takibi altında fesat yuvası olarak nitelenen yerlerdir. İkide birde baskına uğrarlar, gazete koleksiyonlarına el konulur. Hatta Takvim-i Vekayi’lerin bulunması bile istenilmez. Buralarda yerine göre çalgı da çalınır, tavla iskambil de oynanır. Batı dünyasının kafe-lokal havasını Osmanlıya yansıtırlar. Kıraathanelerde bulunmasına izin verilen yayın çeşitliliği için dört kriter geliştirilmiş. Mu’tekidat-ı Diniyye, Hukuk-ı Seniyye, Menafi-i Devlet-i Aliyye, Adab u Ahlak-ı Umumiyye”.

Bu tarih arka planı ile kıraathanelerle ilgili bazı saptamalar yapılabilir.

  • Kıraathaneler belirli bir tarihsel dönemin, koşulların ve gereksinimin ürünüdür. O koşullar değişip, yok olunca onlar da yok olmuştur.
  • Kıraathaneler ortaya çıktıktan sonra hep aynı niteliği taşımamış ve korumamışlardır. Aydın, okumuş ve muhalif kesimin okuma, tartışma ve buluşma yerleri iken, zamanla günümüzün kahvehanelerine dönüşmüşlerdir.
  • Zaman zaman devlet tarafından zararlı, sakıncalı yerler olarak görülüp, kapatılmıştır.
  • Sadece erkeklerin ve yetişkinlerin gidebildiği mekanlar olmuştur.
  • Erkekler arasında da tümünün değil sadece okuryazar, entelektüel, üst düzey eğitimli ve sosyo-ekonomik statüsü yüksek, çok sınırlı/belirli bir kesimin gittiği yerlerdir.
  • Kişilerin açtığı, ticari niteliği olan mekanlardır.
  • Toplumsal bilgilenme süreci açısından çağın ve toplumun koşulları nedeniyle etkileri ve işlevleri süreli ve sınırlı olmuştur.
  • Osmanlı’da kıraathaneler olsun olmasın çeşitli türde kütüphaneler hep var olmuştur. Yani kıraathane kütüphanenin yerini o zaman da alamamıştır. Zaten öyle bir niyetleri olmamıştır, olamazdı da.

Peki, günümüzün tartışma konusu olarak ve Türkiye’de yeniden canlandırılmaya çalışılması bağlamında kıraathaneleri kütüphaneler açısından nasıl değerlendirebiliriz?

İlgili Bakanlığın konu ile ilgili ne düşünüldüğü, planlandığı ve yapıldığı hakkında doyurucu bir açıklama yapması beklenirdi ve bu çok iyi olurdu. Buradaki değerlendirmelerimiz rastladığımız kısa açıklama, haber dayalı olarak yapılacaktır.

Şimdiye kadarki uygulamaya, KYGM ya da belediyeler tarafından açılan kıraathanelere baktığımızda genelde şöyle yaklaşımların benimsendiği görülmektedir: Ya var olan halk kütüphanelerinin adına “kıraathane” ekleniyor/kıraathane olarak değiştiriliyor, ya yeni kıraathane açılıyor ya da bir halk kütüphanesinin bir bölümü (ki genelde süreli yayınlar bölümü) kıraathane olarak adlandırılıp, düzenleniyor ve bununla halk kütüphanesi içinde kıraathane hizmetinin verilmeye başlandığı söyleniyor. Ve çay, kahve, çorba ve kek ikramı sağlanıyor.

Kıraathane-kütüphane konusu ile ilgili olarak kısaca şunlar söylenebilir:

  1. Öncelikle, toplumun bilgilenme ve okuma kültürünü geliştirecek, buna katkıda bulunacak her uygulamaya, kuruma olumlu bakılması gerektiğini düşünmekteyiz.
  2. Ancak kıraathane ve kütüphane tarihsel olarak da sosyolojik olarak da iki farklı kurumdur. Kıraathane kütüphane değildir; kütüphane de kıraathane değildir, olamaz. Nitekim halen Türkiye’de kıraathaneye örnek/model olarak gösterilen ve gerçekten iyi işleyen, modern bir belediye/halk kütüphanesi olan İstanbul’daki kütüphanemizin kütüphanecisi/sorumlusu meslektaşımız da bu kurumun bir kıraathane olmadığını, kütüphane projesi olduğunu olduğunu belirtmiştir.
  3. Türkiye’de halen 22 halk kütüphanesinin kıraathane adını aldığı ve kıraathane hizmeti vermeye başladığı belirtilmektedir. Her ne kadar kıraathane adını aldığı ve kıraathane hizmeti verdiği söylense de bizce bunlar halk kütüphanesidir ve halk kütüphanesi hizmeti vermektedir.
  4. Kıraathane tarihsel ve sosyolojik olarak ömrünü tamamlamış bir kurumdur. Oysa kütüphane, varlığını yaklaşık 4000 yıldır evrensel düzeyde koruyan ve sürdüren, daha da sürdürecek olan bir kurumdur.
  5. Kütüphane kıraathanenin işlevlerini kitap, dergi, gazete dermesi, grup çalışma odaları/salonları, kütüphane kafeleri, kültürel etkinlikleriyle en azından 200-250 yıldır zaten içermekte ve gerçekleştirmektedir. Ancak bir kıraathane kütüphanenin tüm işlevlerini gerçekleştiremez, onun sadece bir parçası (süreli yayınlar bölümü, etüt, ders çalışma mekanı vb.) işlevi görebilir.
  6. Kıraathane kavramı ve uygulamaları toplumumuzda kütüphane ve kütüphanecinin zaten zayıf olan mesleki kimliğine ve statüsüne zarar verebilir.
  7. Kıraathaneleri yeni alternatif okuma, bilgilenme kurumları olarak öne çıkarmak kütüphaneyi ve kütüphaneciyi arka plana atma riski taşımaktadır. Daha açıkçası, bu durum, toplumsal algı ve kabul düzeyimizde hala yeterince güçlü bir yeri olamayan kütüphane ve kütüphaneciyi daha da alta itebilecek, kütüphane ve kütüphanecinin kazanmaya çalıştığı değerini, mesleki kimliğini zedeleyecektir. Yani, iyi niyetli de olsa bu yeni yaklaşım kökleşmeye, yeni yeni ayakları üzerinde durmaya çalışan bir kurumu ve mesleği yıpratacak riskler taşımaktadır.
  8. Kıraathane yaklaşımı ve uygulamaları, özellikle halk kütüphaneleri üzerine son yıllarda gerçekleşen yoğunlaşma çabaları ve desteği zayıflatabilir.
  9. Kütüphane ve kütüphanecilik evrensel nitelikli bir kurum, meslek ve bilim dalıdır. Bugün Bilgi ve Belge Yönetimi Bölümünden mezun olan bir kütüphaneci/arşivci dünyanın her hangi bir ülkesinde mesleğini gerçekleştirebilecek bilgi ve beceriye sahiptir. Literatür, terminoloji, mesleki teknikler, yöntemler, ilkeler, değerler, organizasyon ve hizmet yapısı, gelişmeler, değişmeler açısından dünyadan kopamayız. Kısaca, çağımızın bilgilenme, okuma kültürü yaratma kurumu evrensel olarak kütüphanedir.
  10. Günümüzde sanal, elektronik, dijital kütüphaneler, elektronik kitap, gazete ve süreli yayınlar, veri tabanları, bilgi mimarisi, algoritmalar, robotik teknolojiler, nesnelerin interneti, büyük veri yönetimi, dijitalleştirme, 4. sanayi devrimi konularıyla ilişkilendirilen kütüphaneler dünyasından en azından fikir olarak uzaklaşamayız. Türkiye’de bu konuda yapılan tartışma ve gerçekleştirilecek bu türden yaklaşım ve uygulamalar böyle bir olumsuzluğu besleyebilir.
  11. Toplumumuzda kıraathaneye ilişkin tarihsel ve kültürel olarak bir “yetişkin erkek mekanı” ve “kahvehane” algısı vardır. Kütüphane kurumu için ise tam tersine ayrımsız “herkesin gidebileceği eğitim-kültür mekanı” algısı yerleşmiştir. Dolayısıyla, kıraathane ile ilişkilendirildiğinde kütüphane ve kütüphaneciye yönelik algı olumsuz yönde etkilenecektir.
  12. Bu uygulama (zaten bu işi yapan bir kurum varken aynı işlevi görecek benzer bir kurum açmak) kaynaklarda israf ya da var olan kaynakların halk kütüphanelerinden bu kurumlara kaydırılması, dolayısıyla halk kütüphanelerini zayıflatma riski de taşımaktadır.
  13. Kıraathane yaklaşımı ve uygulaması tarihsel ve sosyolojik olarak gerçekçi ve kalıcı görünmemektedir.

Belediyeler ya da kişiler istiyorlarsa bu adla ve okuma işlevi ile sınırlı yeni kıraathaneler açabilirler. Bir süre sonra onların da nasıl ders çalışma yerleri/etütler haline dönüştükleri görülecektir. Burada dikkat edilmesi gereken nokta kıraathane yaklaşım ve uygulaması ile Bakanlık ve belediyeler bünyesindeki halk kütüphaneleri, kütüphanecileri ile genel anlamda kütüphane ve kütüphaneci algısına, meslek kimliğine, statüsüne zarar verilmemesidir.

Kıraathanelerle hedeflendiği belirtilen, “toplumda okuma kültürünü geliştirmeyi” istiyorsak, insanların okumasını, tartışmasını istiyorsak, bunlar için mekan yaratmak istiyorsak, ki zaten bunun için kütüphaneler, özellikle halk kütüphaneleri vardır, yapılacak ilk şey bir kütüphane ve meslek yasası çıkarmak, ulusal politika belirlemek, var olan kütüphaneleri geliştirmek, eksiklikleri tamamlamak, yeni kütüphaneler açmak, kütüphanelere yeterli sayıda kütüphaneci atamaktır. Sorun ve çözüm aslında bellidir ve basittir. Yeni formüller aramaya gerek yoktur.

Eğer mutlaka çay, kahve, kek ikramı düşünülüyorsa, bunu kütüphane çalışanlarına yaptırmak da doğru ve ekonomik değildir. Bu hizmet için kütüphanelerin girişine mümkünse bir küçük kafe yapılır, değilse bir çay, kahve, su, kek otomatı konulur ve bu ürünler ücretli ya da ücretsiz (bu ihtimalin sonuçlarını uzun ve rahatsız edici kuyruklar olarak tahmin ediyorum) olarak sunulabilir.

Kısaca söylemek gerekirse, kıraathaneleri yeniden canlandıralım derken “halk kütüphanelerini ve kütüphanecilerini zedeleme” riski ve sorumluluğu üzerine ciddi olarak düşünmeliyiz.

Umarız ki yanılıyoruzdur/yanlış düşünüyoruzdur ve bu risk gerçekleşmez.


Yararlanılan Kaynaklar

Aydın, Necati.,41996.html
Çuluk, Sinan. 29 Haziran 2018)

Posted by: bluesyemre | November 9, 2018

Türkiye’de Bulunan 18 Miras (#UNESCO #KültürMiras Listesi)



Anadolu gerçekten bambaşka bir coğrafya. Binlerce yıldır onlarca medeniyete ev sahipliği yapmış ve halen onların izlerini taşıyor. Sümerlilerden Babillere, Romalılardan Hititlere, Selçuklulardan Osmanlılara kadar birçok medeniyetin eserleri halen dimdik ayakta tarihe meydan okuyor. Bu yazıda bu mekanların UNESCO Kültür Mirası açısından önemini anlattım ve Türkiye‘nin UNESCO Kültür Mirası Listesi’nde bulunan eserlerini tek tek yazdım. Bu 18 muazzam mekanı tek tek gezmeliyiz.


UNESCO 17. Genel Konferansı, 17 Ekim-21 Kasım 1972 tarihleri arasında Paris’te toplanmış ve 16 Kasım 1972 tarihinde “Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunmasına Dair Sözleşme”yi kabul etmiştir. Türkiye Sözleşmeye 14.04.1982 tarih ve 2658 sayılı Kanunla taraf olma kararı almış, Kanun Bakanlar Kurulu tarafından 23.05.1982 tarih ve 8/4788 sayılı Kararla onaylanmış ve 14.02.1983 tarih ve 17959 sayılı Resmî Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe girmiştir. Gerekli belgelerin UNESCO Genel Merkezi’ne sunulmasıyla Türkiye Sözleşmeye 16.03.1983 tarihinde resmen taraf olmuştur. 1972 Dünya Kültürel ve Doğal Mirasının Korunması Sözleşmesi’ne göre oluşturulan ve Dünya Mirası Komitesi (DMK) tarafından belirlenen Dünya Mirası Listesi’nde Dünya Miras Alanı olarak ilan edilen 1092 miras yer almaktadır. Bunlardan 845’i kültürel, 209’u doğal ve 38’i karma (doğal ve kültürel) miraslardır. Türkiye’nin bu listede 16’sı kültürel, 2’si karma olmak üzere 18 miras alanı bulunmaktadır. Detaylı Bilgi İçin: Unesco Kültür Mirası

Bakalım Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası Listesi’nde Bulunan 18 Mirası Neler;


Listenin en yeni ancak Dünya’nın en eski tapınağı olan Göbeklitepe tarihin akışını değiştirdi. Artık tüm tarih kitapları yeniden yazılıyor ve bilinen doğrular değişiyor. İnşası M.Ö 10.000 yılına uzanan Göbeklitepe tarihteki en eski ve en büyük ibadet merkezi olarak biliniyor. Göbeklitepe İngiltere’de bulunan Stonehenge‘den 7000, Mısır Piramitleri’nden ise 7500 yıl daha eski. Sizleri tahtınızdan indirdiği için kusura bakmayın Piramitler ve Stonehage 🙂 Göbeklitepe‘de Neolitik döneme ait boyları 3-6 metre, ağırlıkları da 40-60 ton olan, üzerinde yabani hayvan figürlü “T” biçimli onlarca dikili taş bulunuyor.

Göbeklitepe’nin Havadan Görünüşü – Türkiye’nin Unesco Kültür Miras Listesi

Göbeklitepe Şanlıurfa şehir merkezine sadece 20 km. En yakın zamanda görmeniz gereken bir yer zira arkeoloji sevenler ve tarihçiler Dünya’nın dört bir yanından akın akın gelirken kendi ülkemizde bulunan bu muazzam yeri görmemek ayıp olur.                  Konum için tıklayın.


2017 yılında listeye dahil edilen bu muhteşem antik kent adından da anlaşıldığı aşk ve güzellik tanrıçası Aphrodite‘ten adını almış. Rahmetli Ara Güler tamamen rastlantı eseri Aphrodisias‘ın bulunduğu yere gelmesi ile sonrasında hayranlıkla fotoğrafları çekmesi ile tanınmaya başladı. Ara Güler fotoğraflar Times dergisine gönderir. Times editörleri fotoğrafların renkli olanlarını çekmesini ister ve Ara Güler tekrar aynı köye giderek renkli fotoğraflar çeker. Bu yolla dünya basınına dağıtılan fotoğraflar bir anda büyük yankı uyandırır. Amerika’dan gelen arkeologlar Geyre’de araştırma yapmaya başladıklarında burasının Roma İmparatorluğu’na ait, tarihi MÖ. 500’li yıllara dayanan ve ismini tanrıça Afrodit’ten alan Aphrodisias antik kenti olduğunu anlar.

Afrodisias – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Böylesine değerli bir mekanı 1958’e kadar keşfedememiş olmak ülkemiz adına utanç verici. Ara Güler olmasaydı diğer birçok mekan gibi burası da insanoğlunun acımasız ve umursamaz yönü yüzünden kaybolup gidecekti. Bu linkteki fotoğraflara bakınca ne demek istediğimi anlayacaksınız. ARA GÜLER – Afrodisias  Neyseki UNESCO Listesine girmesiyle hakettiği yere gelmeye başladı. Konum için tıklayın


Bize Misak-ı Milli’yi hatırlatan Instagram ve Doğu Ekspresi’nin de yine Instagram’ın büyük katkısı sonucu sahip olduğu popülarite sayesinde adını hızla yayan bir arkeolojik alan. Ermeni, Selçuklu ve Gürcü mimarisinden esintiler sunan Ani, “1001 Kilise Şehri” olarak da biliniyor. Bugüne kadar 40’tan fazla kilise, anıt mezar ve şapel tespit edildi bile.

Aziz Prkich Kilisesi – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Şehir merkezine 48 km uzaklıkta bulunuyor  ve ister taksi isterseniz dolmuşlarla rahat rahat ulaşabilirsiniz. Madem Kars‘a kadar uzun bir yolculuğa hazırsınız burayı görmeden ve Ani Kalesindeki uçurum kenarı ikonik instagram fotosunu çekmeden dönmek olmaz. Konum için tıklayın.

4- EFES – İZMİR (2015)

Adını Dünya’ya göğsümüzü gere gere duyurabildiğimiz nadir antik kentlerimizden olan Efes’in 2015’e kadar neden listeye dahil olamadığını hiç bir zaman anlayamamıştım. Neyse geç olsa da listede yerini aldı. Izmir‘ın Selçuk ilçesinden 4 km uzakta bulunan bu antik kenti gezmek için 3-4 saatinizi ayırmalısınız.

Efes / Celsus Kütüphanesi – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Liman Caddesi,  Meryem Kilisesi, Büyük Tiyatro, Mermer Cadde, Aşk Evi, Kuretler Caddesi, Skolastika Hamamı, Hadrian Tapınağı, Odeon, Domitian Tapınağı ve en çok merak edilen ikonik yapı Celcus Kütüphanesi her yıl 2 milyona yakın ziyaretçiyi ağırlıyor.  Konum için tıklayın


Çin Seddi‘nden sonra Dünya’nın en büyük surlarına yine Dünya’nın en kalın ve yüksek şehir duvarları ve en büyük kale şehri ünvalarına sahip 7000 yıllık izler taşıyan Diyarbakır Surları,2015 yılı itibariyle nihayet yanına 8000 yıllık Hevsel Bahçelerini de alarak listeye girdi. Hevsel Bahçeleri, Diyarbakır Surları ile Dicle Nehri arasında göz alabildiğince uzanıyor. Tarımın anavatanı Mezopotamya’nın belki de en eski tahıl ambarı olduğu söyleniyor.

Diyarbakır Surları ve Hevsel Bahçeleri – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Kalkan balığı şeklinde yapılmış olan ve 82 burçun birbirine bağlandığı Diyarbakır Surları içine aldığı İç Kale ve 100’den fazla kilise, medrese, müze, saray, sinagog, hamam ve kervansaraylarla ziyaretçilerini tarihsel bir yolculuk sunuyor. Halen devam eden restorasyonlar bittikten sonra Diyarbakır turizm cazibe merkezi olma yolunda emin adımlarla ilerleyecek gibi. Konum için tıklayın


Sıra geldi kanayan yaralarımızdan Bergama (Pergamon) Antik Kenti’ne. Neden mi kanayan yara? Berlin’e gittiğinizde şehrin en büyük müzelerinden biri olan Pergamon Müzesi buradan getirilen (çalınan) eserlerin merkezinde oluşturulmuş bir müze. İçeride öyle bir sunak var ki, arkadaş bunu oraya nasıl götürdünüz diye sormaktan kendinizi alamıyorsunuz.

Bergama (Pergamon) Antik Kenti – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Tarihte ilklerin şehri olarak bilinen şehirlerden biri olan Bergama ilk hastane, ilk psikoterapi merkezi, 200.000 eseri barındıran ilk kütüphane, ilk parşomen kağıdı gibi birçok ilkin çıktığı şehirdir. Hellenistik dönemden kalma bu kent Büyük İskender‘in generalleri tarafından kurulmuş. Ayrıca en dik anfi tiyatroya da ev sahipliği yapıyor. Artık UNESCO Kültür Miras listesinde ancak halen Dünya’ya tam anlamıyla tanıtabildiğimiz yerlerden değil. Ne yapıp edip Berlin’deki müzenin popülarite anlamında önüne taşımalıyız. Konum için tıklayın


Osmanlı İmparatorluğu‘nun ilk başkenti olan ve enfes ilçelere, köylere ev sahipliği yapan Bursatam bir tarih şehri. Bursa’da en yaygın bulunan eserlerin hemen hemen hepsi Osmanlı Döneminden kalma. Osmanlı’nın ilk 6 padişahının yönettiği dönemde şehir çapında 127 cami, 45 türbe, 34 medrese, 25 han, 37 hamam ve 14 imarethane inşa edilmiş ve hepsi şu an ayakta.

Cumalıkızık / Bursa – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Cumalıkızık ise Anadolu’nun en güzel köylerinden ve özellikle son dönemlerde yine sosyal medyanın da etkisi ile iç turizm merkezlerinden biri. Geleneksel Anadolu köy yaşantısını ve taş mimarili evleri en güzel yansıtan köylerimizden. 2014 yılında da UNESCO Kültür Miras Listesinde yerini aldı. Konum için tıklayın


İnsanlığın gelişiminde önemli bir evre olan yerleşik toplumsal hayata geçişle birlikte, tarımın başlangıcı ve avcılık gibi önemli sosyal değişim ve gelişmelere tanıklık eden Çatalhöyük Neolitik Kenti, Güney Anadolu Platosu’nda yaklaşık 14 hektarlık bir alan üzerinde yer alıyor. İnsanlığın ilk yerleşim yerlerinden biri olan bu kenti mutlaka görmelisiniz. Konum için tıklayın


Osmanlı‘nın İstanbul’dan önceki son başkenti olan Edirne muhteşem bir camiiye, Mimar Sinan’ın ustalık eserine ev sahipliği yapıyor. Teknik mükemmelliği, boyutları ve estetik değerleriyle döneminin ve sonraki zamanların en muhteşem eseri olan Camii ve Külliye, mimarlık sanatının en görkemli örneklerinden biri ve insanın yaratıcı dehasının bir başyapıtı olarak kabul ediliyor.

Selimiye Camii – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Sultan II. Selim için yaptırılan bu eserde ters lale figürünü kimseye sormadan bakalım bulabilecek misiniz. Selimiye Camii ve Külliyesi


Filmlere konu olmuş, Dünya çapında en ünlü antik kentlerden biri olan Truva’nın Türkiye topraklarında bulunması bizim için gurur kaynağı. Truva’da görülen 9 katman, kesintisiz olarak 3000 yıldan fazla bir zamanı göstermekte ve Anadolu, Ege ve Balkanların buluştuğu bu benzersiz coğrafyada yerleşmiş olan uygarlıkları izlememizi sağlıyor. Bu antik kentin tanınmasında büyük rol oynayan Truva Atı‘nın hikayesi; Truva Prensi Paris, Sparta Kralı’nın güzeller güzeli eşi Helen‘e aşık olur ve onu kaçırır. Bunun üzerine ise iki taraf arasında kıyasıya bir savaş başlar.

Truva Filminde Kullanılan At – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Akha ordusu kendine dev bir tahta at yaptırıp, içine komutan Odysseus önderliğinde askerlerini yerleştirir ve Truva kentine girmeyi başarır ve şehri ele geçirirler. Daha fazlası için bu güzel antik kente gitmelisiniz. Konum için tıklayın


Safranbolu‘yu bilmeyen yoktur. Karabük ilinin bu güzel ilçesindeki tarihsel gelişim 3000 yıl öncesine kadar dayanıyor. Başta OsmanlıRoma ve Bizans olmak üzere birçok medeniyete ev sahipliği yapmış. Safranbolu adını kendi ağırlığının 100.000 katı kadar sıvıyı sarıya boyayabilen safran bitkisinden almış. Ancak Safranbolu’yu hayal eden herkesin gözünün önüne ilk gelen şey muhteşem konakların yarattığı görsel şölendir.

Safranbolu – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Bu güzel konakları bile görmek için gidilmesi gereken bir yer. Ee artık gitmişken meşhur Safranbolu lokumunu da  bol bol yersiniz.  Konum için tıklayın


Ege Bölgesi özellikle Antik çağdan kalan eserler anlamında çok zengin. Özellikle Roma dönemine ait onlarca antik şehir bulunuyor. Likyalıların idari merkezi olan Xanthos ve yine Likyalıların dini merkezi olan Letoon birbirine sadece 4 km uzaklıkta olup Dünya çapında tanınan antik kentlerimizden. Fethiye şehir merkezinden de 46 km ve 50 km uzaklıktalar. Kuşkusuz 1994 yılından beri UNESCO Kültür Mirası Listesi’nde olmalarının payı çok büyük. Özellikle Letoon’da LetoApollon ve Artemis tapınakları ile birlikte, bir manastır, bir çeşme ve Roma Tiyatrosu kalıntıları bulunuyor. Konum için tıklayın


Türkiye’nin gözbebeği mekanlardan biri olan eşsiz Pamukkale‘nin UNESCO Kültür Mirası Listesi’ne girmesinden doğal birşey olamaz. Bu muhteşem mekanı çok fazla anlatmaya da gerek yok. Ancak bu listeye tek başına girmedi. Hemen 450 metre ilerisinde bulunan Hieropolis Antik Kenti ile birlikte Karma Miras alanı olarak listeye dahil oldu. Bunu açıklamak gerekirse Pamukkale‘nin Doğal Miras Hierapolis’in de Kültürel Miras olarak birleştirilmesinden kaynaklanıyor.

Pamukkale Travertenleri – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

İkisinin arasında bulunan Antik Yüzme Havuzu da en az bu mekanlar kadar popüler ve güzel. Tüm gününüzü burada rahatlıkla geçirip, unutulmaz bir seyahat deneyimi yaşayabilirsiniz. Konum için tıklayın


Sırada Dünya’nın en güzel gün doğumu ya da gün batımının izlenebildiği yerlerden biri olan Nemrut Dağı‘nda. Adıyaman’ın Kahta ilçesinde bulunan 2150 metre yüksekliğindeki Nemrut Dağı zirvesinde bulunan antik eserler sayesinde listeye girdi. Kommagene Kralı I. Antiochos’un tanrılara ve atalarına minnettarlığını göstermek için yaptırdığı mezarı, anıtsal heykelleri ve benzersiz manzarası ile Helenistik Dönemin en görkemli kalıntılarından birisi.

Nemrut Dağı Doğu Terası – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Buraya Mayıs-Eylül arasında gitmenizi tavsiye ederim. Eğer gün doğumunu izlemek için gidecekseniz üzerinize mutlaka kalın birşeyler almalısınız. Konum için tıklayın


Görkemli Hitit İmparatorluğu’nun başkenti olan Hattuşaş, Anadolu’da yüzyıllar boyu çok önemli bir merkez olmuş. Çorum‘a 84 km uzaklıkta bulunuyor. Buranın adı geçtiğinde herkesin zihninde ilk sağlı soğlu aslan başlı kapılar canlanır. Tarihin en önemli medeniyetlerinden biri olan Hitit Medeniyetini yakından tanımak için Hattuşaş’ı mutlaka görmelisiniz. Buradan çıkarılan birçok eser hemen antik kentin yakınında bulunan müzede sergileniyor. Konum için tıklayın

16- GÖREME MİLLİ PARKI VE KAPADOKYA – NEVŞEHİR (1985)   Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Bir diğer Karma Miras alanı olarak ve 1985 yılında UNESCO Kültür Mirası listesine ilk kez  dahil olan miraslarımızdan. Kapadokya Bölgesi Kalkolitik Dönemden beri yerleşim yeri olmuş. Alanın en önemli özelliği, Erciyes Dağı ve Hasan Dağı tüflerinin, rüzgar ve su aşındırması sonucunda oluşan olağanüstü kaya şekilleri ve kışın ılık, yazın serin olan ve bu nedenle her mevsim için uygun iç iklim koşulları taşıyan kaya yapıların bulunması.

Kapadokya – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Tam bir görsel şölen. Özellikle geçtiğimiz yıllarda tamamen turizme açılan Dünya’nın en büyük antik yeraltı şehri de buranın cazibesini tamamen arttırmış durumda. Kapadokya ve Göreme Milli Parkı için detaylı yazılarımızı da bulabilirsiniz. Birini buraya bırakıyorum. Kapadokya Rehberi ,


2700 yıldan fazla geçmişiyle Dünya’nın en ünlü metropollerinden biri olan İstanbul’dan bir yerin bu listede olmaması haksızlık olurdu. Tarihi yarımada olarak bilinen RomaBizans ve Osmanlı İmparatorluğu’na başkentlik yapmış bu şehirde bulunan Hipodrom, Ayasofya, Aya İrini, Küçük Ayasofya Camisi ve Topkapı Sarayı’nı içine alan Sultanahmet Kentsel Arkeolojik Sit Alanı; Süleymaniye Camisi ve çevresini içine alan Süleymaniye Koruma Alanı; Zeyrek Camisi ve çevresini içine alan Zeyrek Koruma Alanı ve İstanbul Kara Surları Koruma Alanı listeye dahil olan mekanlar.

18- DİVRİĞİ ULU CAMİİ ve DARÜŞŞİFASI – SİVAS (1985) Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Sivas’ın tarihi Divriği ilçesinde bulunan mimari özelliklerinin yanı sıra, sergilediği zengin Anadolu geleneksel taş işçiliği örnekleriyle UNESCO Dünya Miras Listesi’ne ilk giren mirasımızdır. Yapı topluluğu olarak listeye giren bu mekanda cami, darüşşifa (hastane) ve türbe bulunuyor. Ulu Cami, Süleyman Şah’ın oğlu Ahmet Şah tarafından; Darüşşifa ise eşi Melike Turan Melek tarafından yaptırılmış. Tam bir Selçuklu eseri. Konum için tıklayın

Divriği Ulu Camii’nin İçi – Türkiye’nin UNESCO Kültür Mirası

Umarım ömrünüzün sonuna kadar bu mekanların hepsini tek tek ziyaret etme şansınız olur.


Tarihin her döneminde insanoğlunun yaşamını ve bu yaşamın kalitesini belirleyen dinamiklerden biri olan bilgi, yeni bin yılın bakış açısı ve Bilgi Toplumu’nun deneyimi ile tartışılmaz bir biçimde hayatın temel gereksinimlerinden birine dönüşmüştür. Günümüzde de sürekliliğini koruyan bu değişim, bilginin dünyası ile doğrudan ya da dolaylı bir biçimde ilişki halinde olan tüm unsurlarda bir farklılaşma ve kimlik yenilenmesi süreci başlatmıştır. Bu etkileşim ve değişim listesinin ilk sırasında yer alan paydaşlardan biri de bilgi merkezleridir. Bilgi ile bilgiye gereksinim duyanları bir araya getirme sorumluluğu esası üzerine hizmet veren bilgi merkezleri, yaşanan gelişmelere paralele olarak yenilenmek durumundadır. Hedef kitlesi ve sürekli gelişen hizmet çeşitlilikleri dikkate alındığında, geçmişten gelen görev ve amaçlarına ilişkin yönelimleri en çok değişen, yeni rollerle birlikte topluma karşı yeni sorumluluklar üstlenen bilgi merkezlerinin halk kütüphaneleri olduğu söylenebilir. Bilgiyi ve bilgiye erişimi internete eşdeğer gören ve genel eğilimi belirleyen genç kuşağın yaklaşımı dikkate alındığında, bilgi merkezlerinin varlığının sorgulandığı bir dönemde halk kütüphanelerinin ufku da tartışılmaktadır. Ancak, doğru ve efektif her bilgi kullanımı için halk kütüphanelerinin toplumsal yaşamda olmazsa olmaz bir rolü vardır. Bu rolün gelecekte de aynı önemde tartışılmadan var olabilmesi için halk kütüphanelerinin değişimi öncelikli hedef olarak belirlemesi, kendilerini yeni toplumsal koşul ve kurallara uyumlu hale getirmesi kaçınılmazdır. Aynı zamanda halk kütüphanelerinin yarınlarını ifade eden bu değişimde, bilgi merkezlerinin paydaşları arasında yer alan tüm kişi ve kurumlara düşen sorumluluklar bulunmaktadır.

Posted by: bluesyemre | November 9, 2018

Kadınım – #TanjuOkan (Şarkı sözleri ve hikayesi)




Eşyalar toplanmış seninle birlikte 
Anılar saçılmış odaya her yere. 
Sevdiğim o koku yok artık bu evde 

Kıyıda köşede gülüşünn kaybolmuş 
Ne olur terketme yalnızlık çok acı 
Bu renksiz dünyayı sevmiştik birlikte 
Kadınım, kadınım, kadınım. 

Hatırla o günü karşı ki sokakta 
Seni öptüğümü ilk defa hayatta 
Kollarımda benim ilk bahar sabahı 

Sönmüş bak ışıklar,ev nasıl karanlık 
O ılık aydınlık yuvamız soğumuş 
Geceler bitmiyor ağlıyorum artık 
Kadınım, kadınım, kadınım. 

Eşyalar toplanmış seninle birlikte 
Anılar saçılmış odaya her yere. 
Sevdiğim o koku yok artık bu evde 

Masamız köşede öylece duruyor 
Bardaklar boşalmış her biri bir yerde 
Sanki hepsi hasret senin nefesine 
Kadınım, kadınım, kadınım. 

Bana biraktığın bütün bu hayatın 
Yaşanan aşkların değeri yok artık 
Ben sensiz olamam artık anlıyorum 

Şimdi çok yalnızım 
Ne olur kal benimle 
O kapıyı kapat elini ver bana 
Dışarıda yalnız üşüyorsun 
Kadınım, kadınım, kadınım.

Posted by: bluesyemre | November 6, 2018

Dünyanın en iyi #Kütüphanecilik dergileri – #CemÖzel


Bir atıf indeksinde (ismi lazım değil, üç harfli diyelim) alanımızla ilgili dergileri hiç merak ettiniz mi? Ben ettim. Hele bi’ sorun, niye merak ettim? Olur ya ileride bilimsel bir makale yazarsam önümde ne tür seçenekler var; hangi dergiler, yazacağım makaleye uygun; hangilerinin etkisi daha yüksek; hangileri Q1’de, hangileri diğer Q’larda? İşte bütün bunları görmek için. Sizin de işinize yarar diye buradan da paylaşmayı kendime görev bildim.

Bizim alanımızla ilgili burada indekslenen 88 adet dergi var. Bu dergileri Q1, Q2, Q3 ve Q4 diye sıraladım. Tahmin edersiniz ki en iyi performans gösteren dergiler Q1 listesine girenler. Huyum kurusun ki tembelim. Tembel olmasam, hangi dergilerin hangi veritabanlarından erişildiğini yazar, erişim konusunda size kolaylık sağlardım. Bir de dergilerin yayınlanma aralıklarını da yazsaydım iyi olurdu. Böylece makale göndereceğiniz derginin aylık mı, altı ayda bir mi olduğunu da görmüş olurdunuz; ama dedim ya tembelim işte. Böylece hemen yayınlanmasını arzuladığınız makalenizi  altı ayda bir çıkan dergiye değil de aylık çıkan bir dergiye gönderme seçeneğini de aklınızın bir köşesine yazmış olurdunuz.

Bu arada yeri gelmişken dergilerin çıkış aralıklarının İngilizceleri de zaman zaman işimize yarıyor. Hatta kurumumuza gelen stajyerlere, ekstra bilgileri olsun diye, öğrenmelerini salık veriyorum. Hazır yeri gelmişken onları da buraya yazayım:

Daily: Günlük

Weekly: Haftalık

Monthly: Aylık

Quarterly: 3 ayda bir

Annual ya da Yearly: Yıllık

Bu yukarıdakiler genellikle biliniyor da aşağıdakiler zaman zaman karıştırılıyor. Şimdi de onlara değinelim:

Biweekly: İki haftada bir

Semiweekly: Haftada iki

Bimonthly: İki ayda bir

Semimonthly: Ayda iki

Biyearly ya da Biennially: İki yılda bir (Böylece iki yılda bir yapılan “İstanbul Bienali” ifadesindeki “Bienali”nin nereden geldiğini de öğrenmiş olduk. Bilenler çoğunluktadır; ama gözünden kaçanlar için söylüyorum.)

Semiyearly: Yılda iki

Biraz fazlaca gevezelik yaptıktan sonra alanımızla ilgili şu çeyrek dilimlere giren dergilere bir göz atalım.

Aşağıda göremeyeceğiniz her Q listesinde kendi alanımla ilgili beğendiğim dergiler var. Örneğin Q1’de Journal of InformetricsQ2’de ScientometricsCollege & Research LibrariesJournal of Academic Librarianship ve Q4’te de Library Trends ve Reference & User Services Quarterly dergileri beni heyecanlandıran ve rüyalarıma giren dergiler arasında. (O kadar abartmayayım, henüz rüyalarıma girmediler.) Umarım bir gün bu dergilerden birinde ya da hepsinde makalelerim olmuş olur. Olanlara ne mutlu! Bunlar benim beğendiklerimdi. Eminim sizin de bayıldığınız dergiler vardır. Sağlık alanında olsun, koleksiyon geliştirme olsun, yönetim olsun, teknoloji olsun bir sürü konuda dergi bulmak mümkün. Bu arada dergi listelerini ilgili veritabanında bulabilirsiniz. Burada vermem doğru olmaz, boşu boşuna reklam da olmasın. Listeler ilgili veritabanından, beğenmesi sizden. Hadi hepimize de kolay gelsin.

Posted by: bluesyemre | November 6, 2018

20 Useful websites to increase your intelligence level

ab_small_banner is a site for those inquisitive clients who can’t recollect how lifting power works, or I wonder who the best ballplayer of the 1980s was. Answerbag has an exceptionally basic organization, and you will certainly locate the correct answer.

EIDETIC is an application for individuals whose memory abilities are somewhat insecure. This present application’s reiteration strategy will enable you to retain anything.

This American Life is a radio show talking about a particular subject each time where conventional individuals share their own stories and conclusions. It can be tuned in to through podcast, versatile applications, or, on the off chance that you incline toward out-dated gadgets, on the radio.

Unplug the TV is a site offering a heap of engaging and instructive recordings. The straightforward arrangement welcomes you to change to another video with a single tick or inquiry through the filed information.

How Stuff Works is a far-reaching site with a horde of points, clarifying how things really work and transforming these themes into justifiable articles.

Zooniverse is an online stage that enables you to take part in multifunctional science ventures. Zooniverse is a native science online interface claimed and worked by the Citizen Science Alliance. It is home to a portion of the web’s biggest, most mainstream and best national science projects. The association developed from the first Galaxy Zoo undertaking and now has many tasks which enable volunteers to take part in crowdsourced logical research. It has a home office at Oxford University and the Adler Planetarium. Unlike numerous early web-based resident science ventures, which utilized extra PC preparing energy to dissect information, known as volunteer figuring, Zooniverse ventures require the dynamic cooperation of human volunteers to finish look into undertakings. Undertakings have been drawn from disciplines including stargazing, environment, cell science, humanities, and atmospheric science.

TED-ED is a site for instructors and understudies that contains intriguing instructive recordings under 10 minutes in length.

Fit Brains Trainer is a dialect learning application. This program requires just two or three minutes of playing to fortify your mind. Fit Brains is versatile/online programming promoted for mentally preparing. Vivity Labs, which initially delivered the amusements, was established in 2008 in Vancouver, British Columbia by Michael Cole, a diversion designer, Paul Nussbaum, a neuropsychologist, and Mark Baxter, who had worked in the cerebrum preparing the field for the earlier seven years. The stage was begun for the most part with private financial specialists’ cash and was likewise upheld by Telefilm Canada and National Research Council Industrial Research Assistance Program (NRC-IRAP).

CogniFit Brain Fitness is an application where neuroscience and gamification are accumulated for dim issue exercises. As per the application engineers, utilizing the application for no less than 20 minutes 2 or 3 times each week can truly enhance your subjective capacities.

Open Culture is a site of instructive and social substance that you can without much of a stretch get and use for nothing.

Curious is a site made for understudies, instructors, and gifted individuals everywhere throughout the world who need to share their insight and abilities and even be compensated for their work.

Project Gutenberg is an electronic library that contains different works of world writing.

Memrise is an exceptional online stage that uses the latest systems for working with memory to enable individuals to acquire and recall data speedier and all the more productively.

Brainexer is a site with a tremendous measure of tests and activities to enhance your memory, tallying aptitudes, consideration, and knowledge.

Duolingo is a free stage for learning dialects and crowdsourced interpretations. Clients learn new things, pick up information, and later help with deciphering sites, articles, and different records.

Memorado is a free application for cell phones called Mind Training Games. It contains numerous levels: 600 are displayed as a wide range of riddles.

Lumosity is a site to improve your scholarly capacities. It looks basic, however, Lumosity has its own component: it makes singular exercises for every individual. It merits investing some energy in it.

Udemy is a market of information. More than 10 million understudies utilize it today, and there are more than 40,000 courses.

Coursera is an instructive stage that offers online courses from the best colleges and associations on the planet.

Free Rice is a site that gives rice grains for accurately addressed various decision questions. The site offers an extensive variety of points to test your insight, from humanities to science. For each right answer, Free Rice gives 10 grains of rice. You can play in a gathering or independently.