Posted by: bluesyemre | March 4, 2021

Ağacın Türküsü Belgeseli (1987 Yönetmen: #SuhaArın)

Suha Arın’ın 1987 yapımı “Ağacın Türküsü” belgeselini dünyaca ünlü bir usta dünyaca ünlü bir kemanla başlatıyor: Ayla Erduran ve Stradivarius keman. Batı Karadeniz’den gittiği söylenen ağacın ehil ustaların elinde benzersiz bir kemana dönüşerek usta yorumcuların ezgileriyle dile gelmesi ile başlayan Ağacın Türküsü’nde, aynı ağacın ehil ustaların elinde nasıl estetik bir mimari yarattığı anlatılır.

“Eski Evler Eski Ustalar” dizisinin beşinci filmi olan “Ağacın Türküsü”, atadan oğula, ustadan çırağa fısıldanan sırlarla yapılarak, her biri 100-150 yıldır ayakta duran Batı Karadeniz evlerinin geleneksel mimarisini konu alır. Belgeselde 300 yılı aşkın bir süredir hala ayakta duran yapıların toprağa dönmüş ustaları anılırken; kuşaktan kuşağa aktarılan bir uğraşın yaşlı ve yorgun son temsilcileri, çantı, dizeme, bağdadi gibi tekniklerin ve depreme dayanıklı evler yapmanın inceliklerini anlatırlar.

Ağacın Türküsü, Bolu, Göynük, Safranbolu, Mudurnu, Gerede, Boyabat, İnebolu, Kastamonu, Tokat ve Amasya bölgelerindeki geleneksel mimariyi ve yapım tekniklerini, yaş ortalaması 80’i aşan ustaları ile birlikte belgeler. Suha Arın’ın yönettiği Ağacın Türküsü’nün görüntü yönetmeni İlhan Arakon, kameramanı Turhan Yavuz. Süreyya Arın’ın seslendirdiği belgeselin özgün müziği Nadir Göktürk’e ait.

Orjinal negatiflerinden restore edilen belgeselin yeni ilk gösterimi 23 Şubat 2021 Salı günü 20:00​’da YouTube Suha Arın Belgeselleri kanalında gerçekleşecek. 34 yıl önceki yapımda görev alan isimler de yayın sırasında canlı sohbete katılacaklar.

A&B İletişim A.Ş’in kurucu ortağı ve yönetim kurulu Başkanı Sibel Asna ve Institut Français Türkiye 03.03.2021 tarihinde Zoom üzerinden gerçekleşen “İletişimin Kurumun Süreçleri ile Olan İlişkisi” konulu konferansını sizlere kayıdını sunuyorlar.

Posted by: bluesyemre | March 4, 2021

8 Legendary #AncientLibraries

Library of Celsus. (Credit: Public Domain)
Library of Celsus. (Credit: Public Domain)

Get the facts on eight of the most magnificent libraries of the ancient world.

1. The Library of Ashurbanipal

Part of a clay tablet, Neo-Assyrian. (Credit: Public Domain)
Part of a clay tablet, Neo-Assyrian. (Credit: Public Domain)

The world’s oldest known library was founded sometime in the 7th century B.C. for the “royal contemplation” of the Assyrian ruler Ashurbanipal. Located in Nineveh in modern day Iraq, the site included a trove of some 30,000 cuneiform tablets organized according to subject matter. Most of its titles were archival documents, religious incantations and scholarly texts, but it also housed several works of literature including the 4,000-year-old “Epic of Gilgamesh.” The book-loving Ashurbanipal compiled much of his library by looting works from Babylonia and the other territories he conquered. Archaeologists later stumbled upon its ruins in the mid-19th century, and the majority of its contents are now kept in the British Museum in London. Interestingly, even though Ashurbanipal acquired many of his tablets through plunder, he seems to have been particularly worried about theft. An inscription in one of the texts warns that if anyone steals its tablets, the gods will “cast him down” and “erase his name, his seed, in the land.”

2. The Library of Alexandria

The Burning of the Library of Alexandria, 1876. Private Collection. (Credit: Fine Art Images/Getty Images)
The Burning of the Library of Alexandria, 1876. Private Collection. (Credit: Fine Art Images/Getty Images)

Following Alexander the Great’s death in 323 B.C., control of Egypt fell to his former general Ptolemy I Soter, who sought to establish a center of learning in the city of Alexandria. The result was the Library of Alexandria, which eventually became the intellectual jewel of the ancient world. Little is known about the site’s physical layout, but at its peak it may have included over 500,000 papyrus scrolls containing works of literature and texts on history, law, mathematics and science. The library and its associated research institute attracted scholars from around the Mediterranean, many of whom lived on site and drew government stipends while they conducted research and copied its contents. At different times, the likes of Strabo, Euclid and Archimedes were among the academics on site.

The great library’s demise is traditionally dated to 48 B.C., when it supposedly burned after Julius Caesar accidentally set fire to Alexandria’s harbor during a battle against the Egyptian ruler Ptolemy XIII. But while the blaze may have damaged the library, most historians now believe that it continued to exist in some form for several more centuries. Some scholars argue that it finally met its end in 270 A.D. during the reign of the Roman emperor Aurelian, while others believe that it came even later during the fourth century.

3. The Library of Pergamum

Reconstruction of Pergamon.  (Credit: De Agostini/Getty Images)
Reconstruction of Pergamon. (Credit: De Agostini/Getty Images)

Constructed in the third century B.C. by members of the Attalid dynasty, the Library of Pergamum, located in what is now Turkey, was once home to a treasure-trove of some 200,000 scrolls. It was housed in a temple complex devoted to Athena, the Greek goddess of wisdom, and is believed to have comprised four rooms—three for the library’s contents and another that served as a meeting space for banquets and academic conferences. According to the ancient chronicler Pliny the Elder, the Library of Pergamum eventually became so famous that it was considered to be in “keen competition” with the Library of Alexandria. Both sites sought to amass the most complete collections of texts, and they developed rival schools of thought and criticism. There is even a legend that Egypt’s Ptolemaic dynasty halted shipments of papyrus to Pergamum in the hope of slowing its growth. As a result, the city may have later become a leading production center for parchment paper.

4. The Villa of the Papyri

The long-buried Villa of the Papyri opened to the public almost 2000 years after it was submerged in volcanic mud in Herculaneum. (Credit: Eric VANDEVILLE/Getty Images)
The long-buried Villa of the Papyri opened to the public almost 2000 years after it was submerged in volcanic mud in Herculaneum. (Credit: Eric VANDEVILLE/Getty Images)

While it wasn’t largest library of antiquity, the so-called “Villa of the Papyri” is the only one whose collection has survived to the present day. Its roughly 1,800 scrolls were located in the Roman city of Herculaneum in a villa that was most likely built by Julius Caesar’s father-in-law, Lucius Calpurnius Piso Caesoninus. When nearby Mount Vesuvius erupted in 79 A.D., the library was buried—and exquisitely preserved—under a 90-foot layer of volcanic material. Its blackened, carbonized scrolls weren’t rediscovered until the 18th century, and modern researchers have since used everything from multispectral imaging to x-rays to try to read them. Much of the catalogue has yet to be deciphered, but studies have already revealed that the library contains several texts by an Epicurean philosopher and poet named Philodemus.

5. The Libraries of Trajan’s Forum

Trajan's Forum. (Credit: John Harper/Getty Images)
Trajan’s Forum. (Credit: John Harper/Getty Images)

Sometime around 112 A.D., the Emperor Trajan completed construction on a sprawling, multi-use building complex in the heart of the city of Rome. This Forum boasted plazas, markets and religious temples, but it also included one of the Roman Empire’s most famous libraries. The site was technically two separate structures—one for works in Latin, and one for works in Greek. The rooms sat on opposite sides of a portico that housed Trajan’s Column, a large monument built to honor the Emperor’s military successes. Both sections were elegantly crafted from concrete, marble and granite, and they included large central reading chambers and two levels of bookshelf-lined alcoves containing an estimated 20,000 scrolls. Historians are unsure of when Trajan’s dual library ceased to exist, but it was still being mentioned in writing as late as the fifth century A.D., which suggests that it stood for at least 300 years.

6. The Library of Celsus

Library of Celsus. (Credit: Public Domain)
Library of Celsus. (Credit: Public Domain)

There were over two-dozen major libraries in the city of Rome during the imperial era, but the capital wasn’t the only place that housed dazzling collections of literature. Sometime around 120 A.D., the son of the Roman consul Tiberius Julius Celsus Polemaeanus completed a memorial library to his father in the city of Ephesus (modern day Turkey). The building’s ornate façade still stands today and features a marble stairway and columns as well as four statues representing Wisdom, Virtue, Intelligence and Knowledge. Its interior, meanwhile, consisted of a rectangular chamber and a series of small niches containing bookcases. The library may have held some 12,000 scrolls, but it most striking feature was no doubt Celsus himself, who was buried inside in an ornamental sarcophagus.

7. The Imperial Library of Constantinople

The Theodosian city walls originally built in the 5th century during reign of Theodosius II. (Credit: Ken Welsh/Getty Images)
The Theodosian city walls originally built in the 5th century during reign of Theodosius II. (Credit: Ken Welsh/Getty Images)

Long after the Western Roman Empire had gone into decline, classical Greek and Roman thought continued to flourish in Constantinople, the capital of the Byzantine Empire. The city’s Imperial Library first came into existence in the fourth century A.D. under Constantine the Great, but it remained relatively small until the fifth century, when its collection grew to a staggering 120,000 scrolls and codices. The size of the Imperial Library continued to wax and wane for the next several centuries due to neglect and frequent fires, and it later suffered a devastating blow after a Crusader army sacked Constantinople in 1204. Nevertheless, its scribes and scholars are now credited with preserving countless pieces of ancient Greek and Roman literature by making parchment copies of deteriorating papyrus scrolls.

8. The House of Wisdom

Portrait of Razi polymath, physician and alchemist in his laboratory in Bagdad, Iraq. (Credit: Leemage/Getty Images)
Portrait of Razi polymath, physician and alchemist in his laboratory in Bagdad, Iraq. (Credit: Leemage/Getty Images)

The Iraqi city of Baghdad was once one of the world’s centers of learning and culture, and perhaps no institution was more integral to its development that the House of Wisdom. First established in the early ninth century A.D. during the reign of the Abbasids, the site was centered around an enormous library stocked with Persian, Indian and Greek manuscripts on mathematics, astronomy, science, medicine and philosophy. The books served as a natural draw for the Middle East’s top scholars, who flocked to the House of Wisdom to study its texts and translate them into Arabic. Their ranks included the mathematician al-Khawarizmi, one of the fathers of algebra, as well as the polymath thinker al-Kindi, often called “the Philosopher of the Arabs.” The House of Wisdom stood as the Islamic world’s intellectual nerve center for several hundred years, but it later met a grisly end in 1258, when the Mongols sacked Baghdad. According to legend, so many books were tossed into the River Tigris that its waters turned black from ink.

Senator Cory Booker read “Freedom Soup” by Newark author Tami Charles and illustrated by Jacqueline Alcántara for a virtual Read Across America week.

Posted by: bluesyemre | March 4, 2021

#ClassicalMusic for #Reading and #Concentration

🎵 Buy the MP3 album on the Official Halidon Music Store:

🎧 Listen to our playlist on Spotify:

👥 Like us on Facebook:

Posted by: bluesyemre | March 3, 2021

The Plan to Rear Fish on the Moon

The seabass eggs, all 200 of them, were settled in their module and ready to go. The ground crew had counted the eggs carefully, checked each for an embryo, and sealed them tightly within a curved dish filled precisely to the brim with seawater.

The countdown, and then—ignition! For two full minutes, the precious eggs suffered a riotous shaking as the rocket’s engines exploded to life, followed by another eight minutes of heightened juddering as they ascended to the heavens. These embryonic fish were on their way to low Earth orbit. Next stop: the moon.

Well, they haven’t actually left yet. But after a recent simulation designed to re-create the intense shaking of a typical takeoff, researchers in France found that the eggs survived the ordeal well. It’s a crucial discovery in the progress of the Lunar Hatch, a program that aims to determine whether astronauts could successfully rear fish on a future moon base.

Ultimately, Cyrille Przybyla, an aquaculture researcher at the French Research Institute for Exploitation of the Sea who led the research, dreams of designing a lunar fish farm that uses water already on the moon to help feed residents of the future Moon Village set to be established by the European Space Agency (ESA). The Lunar Hatch project is just one of around 300 ideas currently under evaluation by the ESA, and may or may not be selected for the final mission. Przybyla’s hope, though, is to offer lunar residents fresh, appetizing, protein-rich food—not just packets of freeze-dried grub.

“I proposed the idea to send eggs, not fish, because eggs and embryos are very strong,” says Przybyla.

His experiments so far suggest that he is right. However, his team’s research has also suggested that not all fish are equally spaceworthy.

To begin their search for the perfect astro-fish to serve on the moon, Przybyla and his colleagues whittled down a list of hundreds of species to just a handful—those with modest oxygen requirements, low carbon dioxide output, a short hatching time, and a resistance to charged particles, since life forms are exposed to radiation during space travel. They then decided to probe the integrity of eggs produced by two species—European seabass and meagre.

Beakers containing the eggs were initially jiggled using a standard piece of lab equipment called an orbital shaker. They passed this first test. Then, they were exposed to much stronger vibrations using a different machine that shook them in a special sequence designed to simulate the launch of a Russian Soyuz rocket. The team argues that no spaceflight would ever induce juddering more extreme than that.

After shaking, 76 percent of the seabass eggs went on to hatch, a result that wasn’t far off the 82 percent success rate of unshaken control samples. Compared to seabass, meagre eggs did even better: 95 percent of the shaken eggs hatched as opposed to 92 percent of those in the control group.

“It was completely crazy,” says Przybyla in delight. “The environment was very hard for these eggs.”

Przybyla suspects that, having evolved to withstand the adversities of aquatic environments—where they might endure strong currents, waves, and collisions with hard surfaces—the fish eggs are naturally space-ready.

Besides the nutritional boon of moon-farmed fish fillets, Przybyla suggests there will be other benefits for astronauts who may one day find themselves rearing animals in space.

“From the psychological point of view, it’s better to have a reminder of Earth—you have a garden, you have a tank with fish,” he says.

Luke Roberson, a researcher at NASA’s Kennedy Space Center in Florida, agrees. Astronauts living on the International Space Station regularly spend time tending to and visiting the plants they grow on board, he says.

“Add to that a pet fish or pet invertebrate—it adds another level of psychological benefit. That makes it feel more human,” says Roberson.

Designing self-contained and self-supporting systems for food production beyond Earth will be crucial for future space exploration programs, he adds. And he says Przybyla’s study is “a great first step” toward showing that aquaculture is a viable part of that future.

Roberson also points out that seabass is an interesting choice because the species is tolerant to varying levels of salinity. That might make it easier to accommodate them despite the moon’s limited water. And, he adds, the seabass could potentially be supplied with wastewater from other moon base systems that use water from the lunar environment to produce hydrogen-based rocket fuel.

However, there could be an even more appropriate choice of lunar seafood out there. Roberson and colleagues recently considered the pros and cons of various species as candidates for off-world aquaculture. Invertebrates, such as mussels and shrimp, it turns out, might be an even better bet than seabass: “Vertebrate species take up a lot of space—and they don’t provide the caloric intake per mass,” says Roberson.

Celestial prawn cocktail, anyone?

Chris Baraniuk is a freelance science and technology journalist based in the United Kingdom. His work has been published by the BBC, New ScientistScientific American, and The Atlantic. Originally from the coast of Northern Ireland, he has been known to yearn for the sight of the sea.

writer Chris Baraniuk

Kayserililere ithafen söylenen bir söz var; “Biz alırken kazanırız” demişler. Bu sözün ticari olarak ne manaya geldiğini uzmanlarına bırakalım ve eğitime ilişkin uyarlamanın anlamına odaklanalım. Bilindiği üzere itibarı yüksek liseleri ve üniversiteleri, akademik başarısı yüksek öğrenciler tercih ediyor. Dolayısıyla bu kurumlar da aslında Kayserililer gibi ‘alırken kazanmış’ oluyorlar. Buralara akademik başarısı düşük öğrenciler gelseydi buradan başarılı öğrenci çıkar mıydı bir düşünün.

Eğitim elbette önemli, ancak sadece mevcut kapasiteyi iyi bir eğitimle daha yükseğe çıkarabilme özelliğine sahip. Tersi pek mümkün olmaz.

Bu açıdan Galatasaray Lisesi, Boğaziçi ve Orta Doğu Teknik Üniversiteleri gibi kurumlar ‘alırken kazanan’ taraftadırlar. Elbette ‘alırken kazanmak’ potansiyelin transferidir fakat niteliğinizi güncel tutma başarısını da gösterebilmeniz gerekir. Bu nedenlerle de eğitimde geleneğin önemli olduğu husus tartışılmaz bir gerçektir.

Bilindiği üzere meslekler örgün eğitim ile kazanılmaya başladığından bu yana, ismi değişmekle birlikte okul adına bir belge düzenlenir. Bireyler bununla iş bulma ve ardından kariyer peşinde koşarlar. Bize verilen ve diploma dediğimiz bu belge, elbette genel bir karnemiz mahiyetinde olup iş başvurularında istenen ve resmi bir tarafı da bulunan bir belge kabul edilir. Bunun değerini belirleyen unsurlar; belgeyi aldığımız kurumun konumu, belgenin derecesi, dil bilme ve kazanılmış beceriler mahiyetindeki diğer yan yeterlilikler ve nihayetinde bizatihi sizin duruşunuz ve çevreniz, tüm bunlar belgenin itibarını oluşturur ve size bir kapıyı açabilir.


Günümüzde ise diploma ismini verdiğimiz belge, henüz geçerliliğini koruyor. İş bulma ve kariyer planlamasında fonksiyonelliğine bir halel gelmedi. İstisnai hallerin dışında itibari durumu devam ediyor. Elbette resmi makamlar nezdinde bütün diplomaların değeri aynıdır fakat itibarı farklı olabilir. Bu ise daha çok özel kuruluşlarda dikkate alınır. Devlet kuruluşlarında ise sınavın dışında, bir şekilde yeterlilik ölçülüyorsa dikkate alınır.

Asıl olan ise belgenin objektivitesi ve yeterlilik arasındaki korelasyondur. Bu ilişki zayıf ise belgenin itibarı zayıf, güçlü ise kuvvetlidir. Hedef olarak elbette söz konusu korelasyonun güçlü olması konulur. Yeterlilik; sadece belgenin itibarı ile sınırlandırılamaz, ona destek olacak kazanımların mevcudiyetini de gerektirir. Diğer bir deyişle belge ve yeterlilik ilişkisi ne kadar güçlü ise belgenin itibarı da o denli güçlüdür.


Bu durumda belgenin işlevi, gelecekte nasıl ve ne ölçüde devam edecek veya değişecek sorusu önem kazanıyor. Meslekler, eğitimle kazanılmaya devam ettiği müddetçe o kurumdan mezuniyeti gösteren belgenin fonksiyonu sürecektir elbette. Burada önemli olan eğitim kurumlarının meslek kazandırıcı boyutunu, gelişmeleri takip ederek ve güncelleyerek devamlılığı olan bir gelişme seyri içinde bulundurmalarıdır.

Meslek okullarından üniversitelere kadar eğitim kurumları öğrencilerin mezuniyetlerini ifade eden ve diploma dediğimiz belgenin itibarını inşa etmeyi, korumayı ve geliştirmeyi çok önemserlerse her iki taraf için de kazanımlı olur. Sonuç olarak; piyasa koşulları ve talebi, diplomanın itibarı, bireylerin meslek için yeterliliği ile korelasyonuna bakılacaktır. Nihayetinde kariyer yolculuğunda ‘alırken kazanan’ kurumlardan mezun olmayanlar için kişisel donanımlar ve gayretler daha bir önem taşıyor.

The Library’s wide-ranging collecting to document the COVID-19 pandemic includes such artworks as “Mask Up” by Lisa Vollrath and “La Teacher” by Alfredo Ponce, both courtesy of Amplifier, the photograph “Donut Line” by Peter Rintels, “Seniors First” by Toni Lane and “Thank You” by Thomas Wimberly, courtesy of Amplifier. Library of Congress, Prints and Photographs Division.

Collections Include Photographs of Community Impact, Web Archiving of Public Health Data and Artist Responses to the Health Crisis

As the world marks the one-year anniversary of the global COVID-19 pandemic, the Library of Congress has been collecting materials and documenting this time in history through a variety of initiatives.

The Library’s rapid-response collecting since the start of lockdowns and social distancing measures over the past year has included acquiring photographs that document the pandemic’s impact on individuals and communities, capturing artists’ responses to the outbreak, mapping the pandemic’s spread and archiving the world’s response online.

“The extraordinary impact of the COVID-19 pandemic in our communities, families and social interactions is unlike anything we’ve seen in the past century,” said Librarian of Congress Carla Hayden. “Archivists and librarians at the Library of Congress are committed to documenting and preserving this difficult time in history through the eyes of artists, photographers, scientists and digital communicators in our collections.”

Here are examples of the Library’s wide-ranging collecting over the past year, along with links to visuals and other materials.

Contemporary Artists Respond to Global Pandemic
In May of 2020, the Library’s Prints & Photographs Division curators and staff specialists carefully selected more than 50 pandemic-related posters for acquisition from the nonprofit Amplifier design lab, and a door opened for receiving digital as well as printed versions of the artworks. Responding to Amplifier’s global open call, such artists as Kimberly Ashby, Gregg Deal, Jena Floyd, Jorge Garza, Akira Ohiso, Alfredo Ponce, Teddy “Stat” Phillips, Lisa Vollrath, Thomas Wimberly, and Jay Yellowhawk created visually-stunning posters with compelling messages aimed at promoting mental health, well-being and social change. A generous Creative Commons license allows downloading of the images from the Library’s online catalog by researchers with appropriate credit to the artist and no commercial use.

American Experiences: Crowdsourcing Photographs and Graphic Art on Flickr
As part of the Library’s rapid-response collecting efforts, the Prints and Photographs Division is collaborating with the photo-sharing site Flickr to invite contributions of digital photographs and graphic art that show how the COVID-19 pandemic has impacted lives, communities, or life in the United States at large. Library curators will review submissions and select images to feature in Flickr galleries and to preserve in the Library’s permanent collections. Learn more about the project and how to participate in this recent blog post.

Community Impact: Photographs by Camilo José Vergara
MacArthur Award-winning photographer Camilo Vergara donated his first group of COVID-19-related images to the Library’s Prints and Photographs Division shortly after the pandemic took off in March 2020. Continuing his longstanding commitment to documenting urban neighborhoods in which poor and under-represented people live, Vergara believes that his photographs will help current and future generations comprehend the impact of the virus. His still-growing pandemic photo series, focusing on New York City neighborhoods, now includes more than 2,000 images in the Library’s collection.  

Performing Arts Creative Response to Pandemic
Anyone who investigates the performing arts during this era will encounter many creative responses to the COVID-19 pandemic. This community is creating a wide range of innovative ways to conceive art and share it with audiences, with an equally wide range of motivations: emotional, professional, spiritual, etc. Consequently, the Music Division has undertaken a strategy to capture our nation’s cultural heritage in this unprecedented time by establishing the Performing Arts COVID-19 Response Collection. This carefully curated collection amasses artistic works along with any accompanying primary source materials that document the performing arts creative response to the pandemic. Digital works are beginning to arrive, with some manuscript material expected as the division builds this collection over the next few years. 

A Personal Perspective: Toni Lane’s Drawings
Washington, D.C. artist Toni Lane created a series of powerful, highly personal drawings in response to the question “What you do all day while in quarantine?” which was posed in mid-March 2020 by the director of her gallery, Art Enables. They include “Seniors First,” showing an anxious-looking elderly woman amid emptying shelves who Lane encountered while grocery shopping. A colorful, detailed self-portrait shows the artist at work while creating several of the seven total drawings the Prints & Photographs Division acquired for its permanent collection. Lane’s drawings were featured in a Library blog and featured by the news media.

Mapping the Pandemic
The unprecedented nature of the COVID-19 pandemic has produced a large amount of geospatial data and analysis to fight the disease around the world. The Library’s Geography and Maps Division has been monitoring and collecting data that could be useful for future analysis and understanding the history of the pandemic. For example, the Library is taking snapshots of the data released from the Global Initiative for Sharing All Influenza Data, which aggregates rapidly accumulating genomic data from labs around the world during serious disease pandemics, and makes that data available to qualified and registered users. The Library is also collecting analysis from platforms such as Next Strain, which is mapping the mutations of the virus and their transmission. The Library is also collecting the data being released in bulk, from the Johns Hopkins University. Snapshots of this kind of data, maps and other information will be important to understanding this critical moment in the future and to reproduce the analysis being done today.​​

Archiving the Pandemic Online
The Library has developed and initiated a web collecting plan led by experts in the Science, Technology and Business Division to create a well-balanced collection of archived pandemic-related websites that will be preserved and made available. Subject areas will include government information on the pandemic, social and cultural impacts, scientific material, personal narratives and everyday life. More details on the web archiving plan and examples of sites being archived are available on this blog post. In addition, Library specialists who analyze and recommend web content for archiving have been actively nominating websites over the past year to the International Internet Preservation Consortium’s Novel Coronavirus (COVID-19) Archive-It collaborative project. Library staff nominated content from state government websites in order to archive the evolving responses to the outbreak across the country.

Collecting Across the Library
Divisions across the national library have been acquiring materials that document the extraordinary era of the COVID-19 pandemic through regular collecting work. The U.S. Copyright Office, in particular, has seen a large influx of copyright registrations related to the pandemic over the past year by authors and artists, including works in text, music, motion pictures and visual art. The Law Library of Congress also has acquired dozens of titles related to the pandemic, mostly in languages other than English.

The Library of Congress is the world’s largest library, offering access to the creative record of the United States — and extensive materials from around the world — both on-site and online. It is the main research arm of the U.S. Congress and the home of the U.S. Copyright Office.  Explore collections, reference services and other programs and plan a visit at, access the official site for U.S. federal legislative information at and register creative works of authorship at

Posted by: bluesyemre | March 3, 2021

Dünya nüfusu ne iş yapıyor?

I have made flashcards about the current COVID-19 vaccines which have been approved so far. I’ve seen a lot of confusion about them so I hope this helps to get a clearer picture of the vaccine landscape.

Please note that the efficacy data for some of them has not been peer-reviewed yet.

Etienne Raimondeau

Posted by: bluesyemre | March 2, 2021

#UlusBaker: Medyaya nasıl direnilir?

“Medya insanlara yeni düşünce alanları açmaz ve yeni ufuk kazandırmaz” Bu hakikatten yola çıkarak, Ulus Baker’in ” Medyaya Nasıl Direnilir” başlıklı makalesini kaynak alıp medyanın skandalları, öznelliğimize katkıda bulunmayan medyatik vakalara dönüştürdüğünü, yakın geçmişimizdeki bazı örnekleri dahil ederek belirttik.

1936 Atatürk Dönemi Arşiv Görüntüleriyle İstanbul ve Şehir Planlaması (Renklendirildi)
Tarihin Ruhu’nun bu bölümünde, İstanbul’da çekilen ve 1936’daki imar hareketiyle ilgili olduğu tahmin edilen görüntüler inceleniyor.
Görüntü kaynağı: TRT 2 Tarihin Ruhu Belgeliği
Anlatım: Ercan Demirel
Video düzenleme ve renklendirme: Akif Tanrıkulu

During the 20th century, the midlife crisis became a fashionable means of describing feelings of disillusionment with work, disenchantment with relationships, detachment from family responsibilities, and the growing fear of personal death that began to haunt those beyond the age of forty.

Coined in 1965, the term ‘midlife crisis’ is often used as satire in popular culture, with numerous examples of stereotypical depictions of rebellion and infidelity. It has been a popular focus of research seeking to explain why and how middle age presents particular social, physiological and emotional challenges.

In this lecture, Professor Mark Jackson, winner of the 2018 Wilkins-Bernal-Medawar Medal, explores a rich range of historical sources to argue that the midlife crisis emerged as a result of demographic changes, new biological accounts of ageing, and deepening anxieties about economic decline, political instability, rising level of divorce, and the impact of family breakdown on social cohesion.

Gündüz Vassaf, insanı, tarihi, gündelik yaşamı anlatan kitaplarıyla Türkiye okuruna farklı bakış açıları sunan bir psikolog yazar. Bugünlerde yeni kitabı üzerine çalışan Vassaf, “Türkiye’nin Değerleri” serimizin konuğu oldu. 12 Eylül darbesinden hemen sonra istifa ettiği Boğaziçi Üniversitesi’nden başlayarak akademik özerkliğe, sistemin “deli” tanımından akıl hastanesinde gardiyanlık yaptığı yıllara, kendi deyişiyle “çivisi çıkmış” bu dünyada insan olmaya kadar pek çok konuda sohbet ettik. Vassaf’a göre, son zamanlarda “utanma” duygusuna işaret eden tartışmalar, kaybedilen bir ahlakı arandığımıza işaret ediyor: “Utanmıyorsun’ diyoruz. Bu, düzen değiştirmek değil, devrim yapmak değil. ‘Sen nasıl böyle birisi olabilirsin? Utanmıyor musun?’ Bundan daha temel bir şey olabilir mi?”

Gündüz Vassaf kimdir?

Robert Kolej’in ardından ABD’deki George Washington Üniversitesi’nde psikoloji eğitimi gördü. Psikoloji doktorasını Hacettepe Üniversitesi’nden aldı. Türkiye’nin ilk zekâ testini geliştirdi, bir süre sonra pişman oldu. 12 Eylül’ün hemen ardından Boğaziçi Üniversitesi’nden istifa etti. Bu istifadan sonra Kassel, Marburg ve Bremen üniversitelerinde öğretim üyesi, Kanada McGill Üniversitesi Center for Developing Area Studies’de misafir akademisyen, Amsterdam’da Averroes Stichting’de klinik psikolog, Viyana’da Institute für Höhere Studium ve Avrupa Bilim Vakfı’nda misafir araştırmacı olarak çalıştı. Türkiye Psikologlar Derneği’nin kurucu üyeleri arasında yer alan Vassaf, Uluslararası Psikologlar Konseyi’nde de görev aldı. “Daha Sesimizi Duyurmadık: Avrupa’da Türk İşçi Çocukları”, “Cehenneme Övgü”, “Cennetin Dibi”, “Annem Belkıs”, “40 Yıl Önce 40 Yıl Sonra Amerika-Rusya”, “Tarihi Yargılıyorum”, “Türkiye Sen Kimsin?”, “Leventnâme”, “Kimliğimi Kaybettim Hükümsüzdür”, “Mostari: Bir Köprü Bekçisinin Günlüğü”, “Medeniyet, Kültür, Sanat”, “İstanbul’da Kedi”, “Boğaziçi’nde Balık”, “Nâzım”, “Ne Yapabilirim: Geleceğe Kartpostallar”, “Yol Arkadaşım: Havaalanı Yazıları”, “Sınırsız” kitaplarının yazarıdır.

A librarian cleans books
A librarian cleans books at Freedom Preparatory Academy as teachers begin to prepare to restart school after it was closed in March due to COVID-19 on August 13, 2020 in Provo, Utah.GEORGE FREY/GETTY IMAGES


America can defeat COVID-19 through wide vaccine distribution. The CDC‘s Phase 1a vaccination guidance was wise to focus on inoculating the most vulnerable populations and our healthcare workers. Phase 1b, which is being implemented by health departments right now, is a practical approach to preserving societal functioning by vaccinating essential workers and other at-risk populations. But as state and local health departments consider who to include in Phase 1c, policymakers need to look at what our society needs beyond reopening our economy.

For America to return to full health, we need institutions like libraries ready to help us connect with who we are and to energize us for what is to come.

Here at EveryLibrary, we know that libraries can play a very positive role in helping us emerge from the shutdowns. COVID has impacted our collective mental health and emotional wellbeing in dramatic ways. Social distancing and prolonged isolation have been necessary to slow the spread. But these social isolations have led, for many people, to emotional dislocations.

Pre-pandemic studies of people experiencing voluntary or forced isolation show that when we are separated from neighbors, coworkers, or family for extended periods, people feel more anxious, awkward, impulsive, and even intolerant when they return to normal life. Mitigating these emotional-health impacts should be a public health priority.NEWSWEEK SUBSCRIPTION OFFERS >

For generations, libraries in small towns and big cities have helped create and sustain social cohesion, fight against isolation, and support mental health. Policymakers who are hoping to reopen our society and support our general wellbeing should look to libraries as effective partners in their reopening plans.

Libraries have another important role in re-opening the American economy: Millions of Americans are out of work due to the pandemic. While some internet providers have chosen not to cut off the internet for people who couldn’t pay for it during the quarantine, those bills will eventually come due. If people lose access to the internet at home, there will be no way to apply for jobs, start or re-start small home businesses, or learn new skills in a changing workforce. We also know that a large part of the economy relies on digital and online commerce. If people can no longer make purchases online due to a loss of access to the internet at home, it will hamper our ability to jump-start our economy.

Luckily, there’s a solution: our nation’s incredible library systems, where people from all walks of life can access the internet for free. We must be open and available in order to move the American economy forward.

A librarian cleans books
A librarian cleans books at Freedom Preparatory Academy as teachers begin to prepare to restart school after it was closed in March due to COVID-19 on August 13, 2020 in Provo, Utah.GEORGE FREY/GETTY IMAGES

The only way to do this right is to ensure that all library workers and librarians are vaccinated in Phase 1c. The CDC recognizes that for certain jobs, the nature of the workplace itself necessitates early vaccination. Their Phase 1c guidance says that public-facing workers like educators, grocery store clerks, bank tellers, postal workers and manicurists all have a high risk of personal exposure and also risk further transmission to the public.

Librarians, too, constantly interact with the public; libraries are high-risk workplaces. But the CDC failed to name librarians and library workers specifically in their vaccine guidance.

With only a limited supply of the vaccines, local and state public health officials naturally look to the CDC for direction. If state and local plans omit librarians from Phase 1c, we are not only leaving tens of thousands of public-facing workers vulnerable; we are also missing an important opportunity to put a key community anchor institution to work in the recovery.

Pre-pandemic, people used libraries for reasons that, 11 months into the shutdowns, may now seem like a distant memory. We went to the library to socialize, interact, read, go online, and participate in our communities. We brought our children to libraries to read, learn, and play. We went there for job training and to build our businesses. We attended programs, readings, concerts, and civic events. In some neighborhoods and towns, the library is the only functioning anchor institution left.

As the COVID vaccines roll out, there will be a deep and profound need for people to have welcoming places to go and something interesting to do. Here at EveryLibrary, we believe that it is vitally important that one of those places be free to access, focused on community, and open to everyone.

While library workers have been doing an extraordinary job delivering digital, virtual, online, and curbside service during the pandemic, an only-digital library is not the library our nation needs post-pandemic. As an anchor institution, libraries create tremendous positive social benefits for communities. In fact, the CDC recognized a “multiplier effect” when describing key reasons to vaccinate essential workers.

And while the CDC omitted librarians from their guidance, state and local health policymakers have wide discretion to add them back into their own Phase 1c to create this effect.

As we come through the pandemic, America needs its libraries now more than ever. But we need to ensure that the staff are vaccinated, protected, and supported. We believe that all library workers have a right to a safe workplace and the ethical issue of protecting librarians in their public-facing workplaces is clear.

We urge health officials to consider the nature of library work and the multiplier effect to prioritize librarians and library workers for Phase 1c vaccinations.

John Chrastka is the executive director of EveryLibrary, the national political action committee for libraries, and the EveryLibrary Institute, a public policy think tank for libraries.

The views expressed in this article are the authors’ own.

Prof. Dr. Nizamettin KOÇ, Maltepe Üniversitesince 22 -23 Şubat tarihlerinde, çevirimiçi ortamda gerçekleştirilen, Covid-19 döneminde üniversitelerimizdeki uzaktan eğitim uygulamalarının değerlendirildiği toplantıya ilişkin değerlendirmelerini yazdı.

Prof. Dr. Nizamettin KOÇ

Başlangıcından günümüze kadar Covid-19 döneminde üniversitelerimizdeki uzaktan eğitim uygulamalarının değerlendirildiği iki günlük önemli bir toplantı Maltepe Üniversitesince  22 -23 Şubat tarihlerinde, çevirimiçi ortamda gerçekleştirildi.

Covid–19 Deneyimlerinin Işığında Yükseköğretimde Yeni Normal” başlığı altında  üniversitelerimizin rektörleri, öğretim üyeleri, öğrencileri başta olmak üzere tüm paydaşları temsil eden seçkin geniş bir grubun katıldığı  yedi oturumdan oluşan bu toplantı önemli deneyimlerin ve ileriye yönelik önemli önerilerin paylaşıldığı bir toplantı  oldu.

Toplantının Covid-19’un birinci yıl dönümünde ve bahar yarı yılının başında  gerçekleştirilmiş olmasının ayrı bir önemi vardır.   Deneyimlere dayalı olarak yapılan paylaşımlar ve öneriler bir bütün olarak değerlendirildiğinde; Yüksek Öğretim Kurumu, Üniversiteler başta olmak üzere tüm paydaşların bu toplantının sonuçlarından ileriye yönelik planlamalarında “ufuk açıcı” ve “yol gösterici” olma anlamında geniş ölçüde yararlanabileceklerini  düşünmek mümkündür.

Toplantı Maltepe Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Şahin KARASAR ve YÖK Yürütme Kurulu Üyesi Prof. Dr. Naci GÜNDOĞAN’ın açılış konuşmaları ile başladı.

 Açılış konuşmalarını takiben, Ana Konuşmacı olarak davet edilen Yükseköğretim Kalite Kurulu (YÖKAK) Başkanı Prof. Dr. Muzaffer ELMAS’;

  • Yükseköğretimde değişimi yönetmek,
  • Kalite güvence sistemi,
  • Uzaktan eğitimde kalite güvencesi ölçütleri,
  • Pandemi koşullarında kalite güvencesi,
  • Uzaktan ölçme-değerlendirme süreçleri,

boyutlarında odaklanan bildirisini/konuşmasını sundu. “Yükseköğretimde değişimin öğrencilerle birlikte yapılmasının” ve “Öz değerlendirme çabalarının yaygınlaştırılmasının” da vurgulandığı bu sunudan sonra oturumlara geçildi.

Prof. Dr. Betül ÇOTUKSÖKEN’in başkanlığında gerçekleştirilen “Uzaktan Eğitimi Yönetmek I” başlıklı 1.Oturumda;

  • Dr. Fuat ERDAL (Anadolu Üniversitesi Rektörü),
  • Dr. Şirin KARADENİZ (Bahçeşehir Üniversitesi Rektörü),
  • Dr. Adem KORKMAZ (Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Rektörü),

üniversitelerinin yöneticileri olarak deneyimlerini paylaştılar.

Prof. Dr. Belma AKŞİT’in başkanlığında gerçekleştirilen “Uzaktan Eğitimi Yönetmek II” başlıklı 2. Oturumda;

  • Dr. Tuncay DÖĞEROĞLU (Eskişehir Teknik Üniversitesi Rektörü),
  • Dr. Mehmet DURMAN (Beykoz Üniversitesi Rektörü),
  • Dr. Ekrem ÖZKUL (Alanya HEP Üniversitesi Rektörü),
  • Dr. Fatih SAVAŞAN (Sakarya Üniversitesi Rektörü),
  • Dr. Muhammet ŞAHİN (MEF Üniversitesi Rektörü),

üniversitelerinin yöneticileri olarak deneyimlerini paylaştılar

Prof. Dr. Ali Ekrem ÖZKUL’un başkanlığında gerçekleştirilen “Uzaktan Eğitimi Vermek” başlıklı 3. Oturumda;

  • Öğr. Üyesi Ali Murat ALPASLAN (Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi),
  • Öğr. Üyesi Burcu ÇABUK (Alanya HEP Üniversitesi),
  • Öğr. Üyesi Mehmet KAHYAOĞLU (Yaşar Üniversitesi),
  • Öğr. Üyesi Asena Kumsal Şen BAYRAM (Maltepe Üniversitesi),
  • Öğr. Üyesi Ayşe Zengin ALPÖZGEN (İstanbul Üniversitesi Cerrahpaşa),

çeşitli disiplinleri temsil eden öğretim üyeleri olarak, salgın dönemindeki uzaktan eğitim uygulamalarında karşılaştıkları sorunları ve bunlarla nasıl baş ettiklerini paylaştılar.

Prof. Dr. Cengiz Hakan AYDIN’ın başkanlığında gerçekleştirilen “Uzaktan Eğitim Almak” başlıklı 4. Oturumda;

  • Mustafa Talha BOYACI (Maltepe Üniversitesi),
  • Araş.Gör.Hasan Basi ÇİFÇİ (Maltepe Üniversitesi),
  • Beyzanur KOÇ (Orta Doğu Teknik Üniversitesi),
  • Oğulcan KORUCU (Koç Üniversitesi),
  • İrem METİN (MEF Üniversitesi),
  • Ceyda Nur TÜRKOĞLU (Maltepe Üniversitesi),

değişik disiplinlerin lisans ve lisansüstü eğitim programlarının öğrencileri olarak, salgın döneninde uzaktan eğitim alma çalışmalarında kendilerinin ve arkadaşlarının yaşadığı sorunları paylaştılar.

Dr. Öğr. Üyesi Dr. Erdal YAŞLICA’nın başkanlığını yaptığı “Uzaktan Eğitimi Yürütmek” başlıklı 5. Oturumda, üniversitelerin Uzaktan Eğitim Merkezi (UZEM)Müdürleri;

  • Dr. Arif ALTUN (Hacettepe Üniversitesi),
  • Doç. Dr.Serkan ÇANKAYA (İzmir Demokrasi Üniversitesi),
  • Doç. Dr. Yasin ÖZARSLAN (Yaşar Üniversitesi),
  • Dr. Faruk UÇAR (Marmara Üniversitesi),

mensup oldukları üniversitelerin UZEM Yöneticileri olarak salgın döneminde yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarında karşılaştıkları sorunları ve bunları nasıl çözmeye çalıştıklarına ilişkin deneyimlerini paylaştılar.

Doç. Dr. Hasret NUHOĞLU’nun başkanlığında yapılan ”Uzaktan Eğitimi Desteklemek” başlıklı 6. Oturumda, mensubu bulundukları üniversitelerin “Öğrenim ve Öğretim Merkezi”(ÖGEM) Müdürleri olarak;

  • Öğr. Üyesi Hatice ÇİLSALAR SAĞNAK (Yozgat Bozok Üniversitesi),
  • Dr. Yüksel GÖKTAŞ (Erzurum Atatürk Üniversitesi),
  • Doç. Dr. Filiz KALELİOĞLU (Başkent Üniversitesi),
  • Dr. Murat SÖZER (Koç Üniversitesi),

salgın döneminde, üniversitelerindeki Uzaktan eğitim uygulamalarının daha etkili ve verimli yürütülmesi konusunda öğretim üyelerine ve uzaktan eğitim merkezlerine verdikleri destek hizmetlerini paylaştılar.

Prof. Dr. Cengiz Hakan AYDIN’ ın başkanlığında gerçekleştirilen “ Uzaktan Eğitime Altyapı Sağlamak” başlıklı 7. (Son) Oturumda;

  • Cem ATACIK (Advencity),
  • Mesut AYDEMİR (Mergen),
  • İsrafil DİLMEÇ (SeeMeet),
  • Mustafa GÜÇLÜ (Blackboard),
  • Güniz KONUMAN (İmprova),

temsilcisi oldukları firmaların uzaktan eğitim uygulamalarında üniversiteleri de kapsamak üzere eğitim kurumlarına sağladıkları alt yapı hizmetlerini paylaştılar.

İki gün devam eden toplantı, Maltepe Üniversitesi Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Betül ÇOTUKSÖKEN’in, toplantıya katılarak deneyimlerini paylaşan katılımcılara teşekkür konuşmasıyla sonlandı.

            Toplantıda   Paylaşılan Sorunlar ve Öneriler

Devlet ve vakıf üniversitelerinden sekiz rektörün katıldığı toplantının ilk iki oturumunda rektörler Covid-19’un başlamasıyla birlikte üniversitelerinde yürütülen tüm programlarda “Acil Uzaktan Eğitime Geçiş” çalışmalarına yöneldiklerini anlattılar. Bu çerçevede aşağıda özetlenen belirlemelerde bulundular:

  • “Uzaktan Eğitim Merkezi”, “Öğrenmeve Öğretme Uygulama ve Araştırma Merkezi “Ölçme ve Değerlendirme Uygulama ve Araştırma Merkezi”, “Bilgi İşlem Merkezi” vb. başta olmak üzere ilgili birimlerin işbirliğine dayalı olarak, üniversitenin tüm bileşenlerini mevcut programların uzaktan eğitimle yürütülmesinin planları yapıldı.
  • Öğretim elemanlarına yönelik yoğun çevirimiçi hizmetiçi eğitim programlaru düzenlendi.
  • “Tasarlama”, “Deneme”, “Tekrar planlama”, “Değerlendirme” çalışmaları çerçevesinde uzaktan eğitim uygulamaları sürekli geliştirilmeye çalışıldı.
  • Uzaktan eğitime erişim konusunda sorun yaşayan öğrenciler belirlenerek onlara destek sağlama çalışmaları yapıldı
  • Öğrencilerin bu salgın döneminde yaşadıkları psikolojik sorunlara yönelik olarak “Rehberlik ve Psikolojik Danışma Birimleri”nin psikolojik destek programları harekete geçirildi.
  • Bu salgın döneminde uzaktan eğitim uygulamalarında karşılaşılan sorunları aşmada “disilinlerarası yaklaşım” hep ön planda tutuldu.
  • Bu Covid-19 dönemindeki uzaktan eğitim uygulamalarında öğretim elemanlarını en çok zorlayan “Öğrenci Başarısını Ölçme/Değerlendirme ve Geriye Bildirim” olduğu dikkate alınarak YÖK’ün genelgeleri çerçevesinde öğretim elemanlarına destek sağlandı.
  • Uzaktan eğitime uyarlı “Ders Gelişimi ve Öğretim Tasarımı” konusunda öğretim elemanlarına destek sağlandı.
  • Teknolojinin bütün imkanları kullanılarak, Öğrenci Kulübü etkinliklerinin canlı/aktif tutulmasına çalışıldı.
  • Deneyimlerimizi olgunlaştırarak başka boyuta taşıma çalışmalarına odaklanıldı. Bunu yaparken “Her kriz fırsatlarıyla birlikte gelir” düşüncesi temel alındı.
  • Üniversiteler genel kültürünün tüm üniversitelerimizce paylaşımı durumlarının ortaya çıktığı değerlendirilerek, YÖK’ün de yönlendirmeleri uyarınca, imkanlarımızdan yararlanma kapıları birbirimize açıldı.
  • Öğrencilere, staj uygulamalarını, onaylanmak koşuluyla danışmanlarının yönlendirmesinde bulundukları yerlerde yapma imkanı sağlandı.
  • Uzaktan eğitimin avantajlarının normal eğitim süreçlerine entegre etmenin önemi dikkate alınarak, uygulamalarımıza yansıtılmaya çalışıldı.

Yine Devlet ve vakıf üniversitelerinden, değişik disiplinlere mensup  altı öğretim üyesinin katıldığı toplantının “Uzaktan Eğitimi Vermek” başlıklı 3. Oturumda; öğretim üyeleri aşağıda özetlenen paylaşım ve önerilerde bulundular.

  • Fakültelerde/Sınıflarda olamamak öğrenciler için olduğu kadar öğretim elemanları açısından da sıkıcı olmuştur. Uzun süreler ekran başında kalma zorunluluğu öğrencilerin “sosyalleşme” açısından sınırlı kalmalarına neden oldu.
  • Uzaktan eğitim uygulamalarında öğretim üyeleri olarak bizi en çok zorlayan, “öğrenci başarısını ölçme ve değerlendirme” işlemlerini online ortamda yapmak oldu.
  • Uzaktan ölçme ve değerlendirme uygulamalarında azımsanmayacak oranda bazı öğrencilerin sınavları olumsuz etkileyen davranışlara(kopya çekme vb) yönelmeleri, çalışan/çalışkan öğrencilerin hevesinin kırılmasına yol açtı.
  • Staj/uygulama imkanlarımızın kısıtlı kalması öğrencilerimiz için olduğu kadar öğretim elemanları olarak yetiştirdiğimiz, mezun ettiğimiz öğrencilerin alanlarına hakim olup/olamamalarına ilişkin kaygılarımız oldu.
  • Öğrencilerin büyük bir çoğunluğunun kameralarını açmamalarından kaynaklı olarak öğretim elemanları sadece ekrana sesleniyor gibi bir konumda kaldılar (özellikle kalabalık öğrencilerden oluşan Ön Lisans ve Lisans Programlarında). Öğrencilerle göz göze iletişimin ve etkili öğretimde jest ve mimiklerin önemi de dikkate alınarak  bu sorunun tümden giderilmesi olmasa bile hafifletilmesi çalışmaları yapılmalı.
  • Bu salgın döneminde uzaktan eğitime öğrencilerin katılma oranı düşük oldu. Bu sorunu gidermeye yönelik çalışmalar yapılmalı.
  • Zamandan ve mekandan bağımsız eğitime erişim imkanlarının olması özellikle öğrenciler için olmak üzere hepimiz için avantaj oldu. Aynı şekilde yurtta kalma, yeme-içme, ulaşım masrafları açısından bakıldığında öğrenciler için diğer bir avantajlı durum yarattı.

Değişik üniversitelerin lisans ve lisansüstü programları öğrencilerinden oluşan beş öğrencinin katıldığı “Uzaktan Eğitim Almak” başlıklı 4. Oturumda; öğrenciler bu süreçte yaşadıkları sorunlar ve bunlarla nasıl baş etmeye çalıştıklarını paylaştılar. Yaşadıkları sorunlarla ilgili öğrencilerin dile getirdikleri paylaşımlarda ön plana çıkan ortak  görüşler  aşağıda özetlenmiştir.

  • Çok ani olarak girdiğimiz Covid-19 sürecinin başlangıcında, kendi ve ailelerimizin sağlığı ile endişelerin de eşlik ettiği, uzaktan eğitim ile ilgili endişe ve kaygılarımız çok oldu.
  • Üniversite/Kampüs ortamında sunulan olanaklardan tüm öğrenciler olarak yararlanabilirken bu dönemde evlerinde kendi çalışma alanı olmayanlar, internet erişimi olmayanlar, bilgisayar, cep telefonu, tablet vb. teknik cihazlara sahip olmayanlar “fırsat eşitliği” anlamında önemli sorunlar yaşadılar.
  • Örgün eğitime göre ev ortamlarında geçen zamanımız daha çok oldu.
  • Üniversite/fakülte ve sınıf ortamlarında arkadaşlarımızla birlikte olmaktan mahrum kaldık. Kampüsümuzu, üniversitemizi, hocalarımızla yüz yüze paylaşımları, birlikte ders almanın yanı sıra , ders aralarında koridorda, kantinde, bahçede arkadaşlarla sohbet vb. etkinliklerle bulunmayı çok özledik!
  • Online sistemde, etkili iletişim kurmanın destekleyicisi olan hareketler ile jest ve mimiklerdeki kısıtlılık iletişim kurmayı zorlaştırdı. Sınıfta derse katılarak, daha etkileşimli bir ortamda dersi izlemek ile ekrana bakarak izlemek arasındaki farkı çok iyi anladık!
  • Sürekli ekrana bakmak gerçekten çok zorladı bizi. Sokakta yürümek, üniversitede/fakültede arkadaşlarla karşılaşmak, sohbet etmek, sınıfta arkadaşlarla birlikte ders izlemek çok rahatlatıcı.
  • Staj/uygulama imkanlarımızın kısıtlı kalması, mezun olduğumuzda alanımıza hakim olup/olamama kaygılarımıza yol açtı.
  • Bu süreçte ödevler, sık yapılan kuizler, sunumlar vb. yükümüz çok arttı. Her öğretim üyesi yükümlülükler/ödevler konusuna kendi açısından baktı!
  • Sınavlarda bazı öğrencilerin hak etmedikleri puan/not almaya yönelik kopya çekme vb. davranışlarına ilişkin gözlemler ve söylentiler çalışan/çalışkan öğrencilerin heveslerinin kırılmasına neden oldu.
  • Yüz yüze eğitimin yerine geçmezse bile, teorik dersler online sistemle yürütülebilir. Ancak uygulamalı dersler mutlaka yüz yüze yürütülmelidir
  • Bu süreçte zamandan ve mekandan bağımsız eğitime erişim imkanımız oldu. Ders notlarına, dersle ilgili video ve power pointlere dönerek tekrar tekrar inceleme imkanlarımızın olması bir avantaj olarak değerlendirilebilir
  • Yurtta kalma, yeme-içme, ulaşım vb. maliyet açısından bu sürecin avantajları da oldu.
  • Kampüsümüzü, üniversitemizi, fakültelerimizi, hocalarımızla yüz yüze paylaşımları, arkadaşlarımızı çok özledik!
  • Bu süreç zorunlu olarak, “Ağdaşlık” gibi farklı yeni ilişkiler kurma geliştirmemize neden oldu.
  • Sabretmeyi öğretti bu süreç bize. Derdini anlatacağın kimse yok, anlatacaklarının kendileri de dertli. Herkes kendi açısından haklı aslında!

Beş farklı üniversitenin Uzaktan Eğitim Merkezi Müdürleri’nin katıldığı “Uzaktan Eğitimi Yürütmek” başlıklı 5. Oturumda aşağıda özetlenenler başta olmak üzere önemli paylaşımlarda bulunuldu.

  • UZEM’ler Covid-19’la ortaya çıkan yeni durumun ortaya çıkardığı gereksinimler çerçevesinde yeniden yapılandırıldı.
  • Öğrenci işleri biriminin desteği ile uzaktan eğitim konusunda öğrencilere ilişkin “Gereksinim Analizler” yapılarak öğrencilerin gereksinim profilleri çıkarıldı.
  • UZEM’ler olarak bu süreçte ; Öğrenci işleri, Bilgi İşlem Merkezi, Öğrenme ve Öğretme Merkezi, Ölçme ve Değerlendirme Merkezi vb. başta olmak üzere konu ile ilgili birimlerle işbirliği içinde çalışmaya önem verdik.
  • UZEM’e sahip olan üniversiteler, ani olarak girilen bu Covid-19 sürecinde uzaktan eğitime mevcut programlarını daha rahat ve daha kısa sürede uyarlayarak yeni duruma uyum sağladılar.
  • Covid-19 dönemindeki uzaktan eğitim uygulamalarında ilgilenilenler ve destek verilenler sadece öğrencilerin eğitim değildi. Yönetsel etkinlikler, konferanslar, seminerler, hizmetiçi eğitimler, tez savunmaları, tez izleme komitesi toplantıları vb. etkinliklerle UZEM’lerin yükü çok arttı.
  • UZEM’ler açısından uzaktan eğitimde en önemli sorunlar “ölçme ve değerlendirme” alanında yaşandı.
  • Yoğun internet kullanımına dayalı olarak” internet bağlantısının kesilmesi” vb. sıklıkla iletişim sorunları yaşandı.
  • Covid-19 dönemindeki uzaktan eğitim uygulamaları, günlük rutinlerin dışına çıkarak yeni deneyimler yapma/kazanma imkanı da sağladı.
  • Bu dönemde tüm paydaşların dijital ortamlara aşinalık düzeyleri arttı.
  • Bu dönemde önemli mesafeler alınmış olmasına rağmen yine de çözümlenmesi gereken önemli sorunlar var.

Beş Farklı üniversitesin “Öğrenim ve Öğretim Merkezi”(ÖGEM) müdürlerinin katıldığı “Uzaktan Eğitimi Desteklemek” başlıklı 6. Oturumunda, Covid-19 döneminde  yürütülen uzaktan eğitim uygulamalarındaki katkılarına ilişkin paylaşımları aşağıda özetlenmiştir.

  • Covid-19 ile birlikte harekete geçen UZEM, Öğrenci İşleri, Sürekli Eğitim, Bilgi İşlem, Ölçme ve Değerlendirme vb.merkezlerle/birimlerle işbirliği çerçevesinde , uzaktan eğitim konusunda öğretim elemanı ile idari personelin eğitiminde destek sağlandı.
  • Öğretim elemanlarının teknolojiye aşinalıklarını geliştirmeye yönelik çevirimiçi hizmetiçi eğitimler verildi.
  • Öğretim elemanlarına “Ders Tasarımı eğitimleri” ile “Ölçme ve Değerlendirme Eğitimleri” verildi.
  • Öğrencilere uzaktan eğitim kaynaklarına nasıl ulaşabileceklerine ilişkin eğitimler verildi.
  • Seminerler düzenleme, klavuzlar hazırlama, videolar hazırlama, tanıtım ve kullanım videoları hazırlama, posterler hazırlama vb. etkinlikler gerçekleştirildi.
  • Yazılımlar geliştirildi.
  • Youtube platformları kuruldu.
  • Projeler ve takipleri yapıldı..
  • ÖGEM’ler olarak yeni hedeflerimizi;
  1. a) öğrenci ve öğretim elemanlarının gereksinim analizlerini yapmak,
  2. b) akademik birimlerle paylaşım toplantıları yapmak,
  3. c) atölye çalışmaları düzenlemek,
  4. d) engelli öğrencilere daha fazla destek sağlamak,
  5. f) ÖGEM’ler arası işbirliği ve işbirliğini geliştirmek ve güçlendirmek.,

g)Covid-19 sonrası “yeni normal”de eğitim ve öğretimi nasıl daha iyileştirebileceğimize ilişkin çalışmalar yapmak,

olarak belirledik.


Tüm paydaşları temsil eden seçkin geniş bir grubun gözüyle Covid-19 döneminde üniversitelerdeki uzaktan eğitim uygulamalarında yaşanan sorunlara ilişkin değerlendirmelerin yapıldığı, geniş bir katılımla çevirimiçi ortamda gerçekleştirilen bu toplantı tüm üniversiteler için çok yararlı olmuştur. Toplantının tümünü izleyebilen herkesin benzer bir değerlendirme yapacağından eminim.

Deneyimlere dayalı olarak geleceğe dönük önemli önerilerin de yapıldığı bu toplantının  Covid-19’un birinci yıl döneminde ve bahar yarı yılının başında gerçekleştirilmiş olmasının ayrı bir önemi vardır. Bu yönüyle bu toplantı yeni öğretim döneminde ve gelecekte uzaktan eğitim uygulamalarında kaliteyi yükseltme açısında önemli açılımların yapılması yönünde ufuk açıcı olma boyutuyla katkıda bulunabilir.

Posted by: bluesyemre | March 1, 2021

How #reading aloud can be an act of seduction

Reading aloud is an activity that we associate with the cosy comfort of children’s bedtime stories. Certainly, children’s classics from The Gruffalo to the Alice books are produced knowing that when they come to be read, the chances are that an older person will be reading them aloud to a younger one.

The extensive benefits of reading aloud to children are well documented. Researchers have found that toddlers who are read to become children who are “more likely to enjoy strong relationships, sharper focus, and greater emotional resilience and self-mastery”.

Unsurprisingly, then, the American Academy of Pediatrics recommends reading aloud to children. It’s even used by sociologists as one of the most important indicators of life prospects.

But if reading aloud is so good for us, why has it become primarily the preserve of childhood?

How silent reading took over

Of course it wasn’t always this way. As Meghan Cox Gurdon, the Wall Street Journal’s Children’s book critic, points out, since the advent of the written word until the 10th century, “to read at all was to read aloud”.

Even after silent reading became more common, it co-existed with what English Literature professor Abigail Williams refers to as “communal” and “social” forms of reading well into the 19th century. Only when the voices of mass media entered the home through radio and TV sets did reading as a shared public activity between consenting adults specifically start to wane.

Woman reading out loud to three children in a classroom
Children aren’t the only ones who benefit from being read to. Robert Kneschke/Shutterstock

But as books themselves reveal, reading aloud could be more than merely sociable. It can be deeply seductive, forging intimate as well as communal bonds.

Azar Nafisi’s memoir about life as a woman and as a literature teacher in post-revolutionary Iran, Reading Lolita in Tehran (2003), features students Manna and Nima, who “had fallen in love in large part because of their common interest in literature”. If a love of literature draws this couple together, it’s reading it aloud that cements their relationship. The words they read aloud conjure a safe space from the difficulties of their word.

Likewise, in Mansfield Park (1814), Jane Austen uses reading aloud as a highly charged turning point in the relationship between protagonist Fanny Price and her recently declared suitor, Henry Crawford. When Henry reads aloud to the gathered assembly, his skill and sensitivity is such that Fanny is forced to sit up and listen despite herself.

Her needlework, upon which she determinedly focuses all her attention at first, eventually drops into her lap “and at last … the eyes which had appeared so studiously to avoid him throughout the day were turned and fixed on Crawford, fixed on him for minutes, fixed on him in short till the attraction drew Crawford’s upon her, and the book was closed, and the charm was broken.”

This insistent repetition makes for fairly steamy stuff in the Regency drawing room.

Reading as seduction

Elsewhere, reading aloud goes beyond such (ultimately unsuccessful) wooing. Spoiler alert: Crawford scuppers his chance with Fanny and runs away with her (already married) cousin (gasp!).

In Bernhard Schlink’s The Reader (1997), reading aloud underpins the relationship between the narrator, Michael, and his much older lover, Hanna – played in the 2008 film adaptation by David Kross/Ralph Fiennes and Kate Winslet.

Whether to keep Michael on track, or out of pure self-interest, Hanna insists that Michael read to her before they make love. Only much later do Michael and the reader discover that Hanna has two secrets (spoiler alert): she is a former concentration camp guard and she is illiterate.

Kate Winslet and Ralph Fiennes on a promotional poster for the film The Reader
Scenes in 2008 film The Reader (based on Bernhard Schlink’s 1995 novel) reveal the deep sensuality of reading aloud. Photo 12 / Alamy Stock Photo

Here, reading aloud is not just the warm-up act but an integral part of an intimate “ritual of reading, showering, making love and lying beside each other”. Reading unites these two very different individuals both physically and emotionally. Much later, when Hanna is imprisoned for war crimes, Michael continues to read to her from a distance; the taped recordings he sends ultimately allowing her to learn to read herself.

The unhappy fates of some of these relationships show that reading aloud is not a one-way ticket to the happily ever after. But these scenes do reveal its deep sensuality. According to Gurdon, the Wall Street Journal’s Children’s book critic, “there is incredible power in this fugitive exchange”.

Gurdon also suggests that reading aloud “has an amazing capacity to draw us closer to one another” both figuratively and literally. Where solitary reading drives us into ourselves – producing the cliched image of the couple reading their own books in bed before rolling over and turning out the light – reading aloud is a shared experience.

Reading aloud takes longer, but that is part of the point. Slow reading is sensuous reading. As opposed to the audiobooks now so firmly a part of the cultural landscape, for adults as well as children, reading aloud is responsive, intuitive and embodied.

The reader is also an observer, who adapts gestures, facial expressions and intonation in response to cues. Listeners observe too of course, their attention centred on the person before or alongside them.

With conversation petering out after months of lockdown and no restaurants, museums and cinemas to go to for some time yet, it’s worth remembering that learning and romance are still to be found under the (book) covers … as long as we read the words aloud.

Posted by: bluesyemre | March 1, 2021

Bilim Dünyasında Bir Modern Robin Hood: #AlexandraElbakyan

Fotoğraf: Alexandra Elbakyan

Söyleşi: N. Ezgi Altınışık, Alp Öztarhan, Emel Güneş

Türkçe Çeviri: Alp Öztarhan

Alexandra Elbakyan’nın Biyografisi

Alexandra Elbakyan, 1988 yılında Kazakistan’ın Almatı şehrinde doğdu. Çocukluğunda doğa bilimleri ve bilgisayar programcılığına ilgi duydu. Henüz ortaokul ve lise yıllarında kendi çabasıyla çeşitli programlama dillerini öğrendi. On altı yaşındayken Sci-Hub sitesinin prototipi sayılabilecek bir yazılım geliştirerek ilgi duyduğu sinirbilim kitaplarını ücretsiz indirmeye başladı. Rusya’daki üniversiteleri hedefleyen pek çok arkadaşından farklı olarak üniversite eğitimine Kazakistan’da devam etmeye karar verdi ve Kazakistan Ulusal Üniversitesi’nin Bilgi Teknolojileri bölümüne yüksek puan alarak kabul edildi. Burada beyin-bilgisayar ara yüzlerine ilgi duydu ve mezuniyet projesi olarak da bu konuyu seçti. Ancak yazım aşamasında pek çok ihtiyaç duyduğu akademik yayının yüksek ücret talep ettiğini ve bilimsel yayınların ücretsiz erişiminin büyük ölçüde kısıtlı olduğunu fark etti. Kazandığı deneyimle, 23 yaşına geldiğinde Sci-Hub sitesini kurarak dünya çapında pek çok araştırmacının ihtiyaç duyduğu akademik yayını ücretsiz indirmesine olanak sağladı. Bilgilerin serbest edinilmesi ve dolaşımı konusunda çalışmalarını akademik boyuta taşımak isteyen Elbakyan, tarihsel arka planı irdelemek üzere St. Petersburg Devlet Üniversitesi Dilbilim bölümündeki yüksek lisansını 2019 yılında tamamladı.

Öncelikle, bilim insanları olarak bize Sci-Hub altyapısını sağladığınız için teşekkür ederiz. Pek çok bilimci için, özellikle Türkiye gibi düşük gelirli ülkelerde, bilimsel bilgiye erişim oldukça kısıtlı. Buna paralel olarak, Sci-Hub bizim bilimsel bilgiye erişim pratiklerimizi hızla değiştirdi. Sci-Hub erişiminde ülkelerin gelirlerine göre kayda değer bir fark var mı?

Bilmiyorum, çünkü gelirle ilişkisi var mı diye bir araştırma yapmadım. Tek göze çarpan ilişki ülke nüfusu. Hindistan veya Çin gibi en yüksek nüfuslu ülkeler, aynı zamanda en yüksek Sci-Hub istatistiklerine sahipler. Ama yüksek gelirli ülkelerde de Sci-Hub’ın popüler olduğunu söyleyebilirim. ABD, tıklanma sayısına göre her zaman ilk 10 hatta 5 içerisinde. Sci-Hub’ın yalnızca erişim ücretini ödeyemeyen ülkeler için önemli olduğuna dair çok yaygın bir EFSANE var. Bu doğru değil, hatta aslında tersi doğru. Çoğu durumda yüksek gelirli ülkelerden, düşük gelirli ülkelere göre, daha çok ilgi var. Neden? Çünkü düşük gelirli ülkelerde basitçe pek bilim yok. Bu nedenle de Sci-Hub onları ilgilendirmiyor.

Bilimsel dergilerin yüksek bedelleri ödenmemeli, çünkü meşru değil, basitçe yayıncılara bilgiye erişimi engelleyerek para almalarını sağlayan bozuk bir sistemin eseri. Akademik yayıncılar mevcut durumda toplumu hem para hem de bilgi anlamında soyuyorlar. ABD’de bilim insanlarının bu soruna dair konuşmaya başlaması 1990’lara kadar gidiyor. Bu sorunla ilk karşılaşan ülke onlardı. Bilgiye erişimin açık olması her ülke için önemli. Bunun yalnızca “fakir” ülkelerin sorunu olduğunu düşünmek büyük bir hata.

Dünyada açık-erişim tartışmaları Sci-Hub’dan önce başlamıştı. Ancak bunun dönüşüm yaratma potansiyeli mücadele bağlamında kısıtlıydı. Çünkü yayın tekellerini durdurabilecek bir güç yoktu. Ancak Sci-Hub alana direkt müdahale ederek, yayın tekellerini çözüm bulmaya zorladı. İki seçenek vardı: Ya Sci-Hub’ı durduracaklardı, ya da Sci-Hub’ın yarattığı ekosistemden kar sağlamaya çalışacaklardı. İlkini teknik olarak beceremediler. Şimdi ikincisini deniyorlar. Sci-hub’ın akademik yayın süreçlerinde yarattığı paradigma değişimlerini nasıl görüyorsunuz?

Tabii ki, Sci-Hub ortadayken, yayıncılar bilgiye erişimi kısıtlama modeli üzerinden iş yapamayınca, başka modellere geçiş yapmak zorundalar, bahsettiğiniz pahalı açık-erişim dergiler gibi.

Yakın zamanda Nature ve Cell dergilerinin açık-erişim ücretlerini artırdığını gördük. Bunu savunurken de açık erişim ödemelerini bilim insanlarının değil, devletlerin yaptığını söylüyorlar ki bu birçok ülke için doğru değil. Kamu fonlarının böyle suiistimal edilmesine karşı nasıl mücadele etmeliyiz?

Nature ve Cell’de yayın yapmayın! Herkesin en popüler dergilerde yayın yapmaya çabalaması sağlıksız bir durum oluşturuyor. Bazı önde gelen bilim insanları bu konuda seslerini yükseltip araştırmacıları yalnızca Nature, Cell ve Science gibi dergilerde yayınlama deliliğine son vermeye çağırdı. Başka seçenekler var. Örneğin, Nobel ödüllü Randy Schekman “Nature, Cell ve Science gibi dergiler bilime nasıl zarar veriyor” makalesinde fikrini yayınladı:

Evet, tepedeki dergilere bağımlılığa son verip ayrılmak zor gelebilir, ancak bu sistemin değişmesi gerek.

Özellikle pandemi sürecinde bilimsel bilgiye hızlı ve kolay erişimin ne kadar elzem olduğunu yaşayarak gördük. Birçok bilimsel grup birbiriyle dayanışma halinde çalıştı ve ellerindeki bilgiyi hızla dünyaya açtı. Yayıncılar bile koronavirüs ile ilgili makaleleri ücretsiz erişime açmak zorunda kaldı. Bu bize aslında Sci-Hub’ın bilimsel üretimde nasıl önemli bir rolünün olduğunu da gösteriyor. Pandemi süreci Sci-Hub’a erişimi ne şekilde etkiledi?

Karantinada Sci-Hub’a tekil ziyaretçi sayısı 100000 kadar arttı. Önceleri 500.000 civarındaydı, 600.000’e yükseldi. Üniversiteler kapalıydı ve araştırmacılar evden çalıştı. Üniversiteniz size bazı abonelikler sağlasa bile, evden bunu kullanmak çok zor ve kullanışsız oluyor, oysa Sci-Hub kullanarak bir makaleye ulaşmak, pek çok bilim insanının söylediği gibi hızlı ve kolay oluyor.

Hesapladığım kadarıyla, korona virüs hakkındaki makaleler, tıbbi dergilerdeki diğer makalelere oranla 10 ila 100 kez fazla okundu.

Akademik yayıncılar kimlik hırsızlığı yaparak, bilgileri kötü niyetli kullandığınızı iddia ediyorlar. Bu konuda bir şey söylemek ister misiniz? Sizin kullandığınız şifreler herhangi bir biçimde kötü niyetli olarak kullanıldı mı?

Üniversiteler, araştırmacılarına ve öğrencilerine, üniversite kütüphanelerine uzaktan erişmeleri için parolalar veriyor. Sci-Hub böyle birçok parolayı kullanarak akademik dergileri otomatik olarak indiriyor ve veritabanında saklıyor. Bu parolalar çevrimiçi forumlarda ücretli veya ücretsiz olarak paylaşılıyor. Evet, bu hesaplar yasadışı, fakat bence akademik dergilere erişim bu parolalar ile elde edilebilecek en değerli bilgi, zaten bu parolalar başka bir işe de yaramaz. Böyle parolaları, üniversite kütüphanesine girmek ve bazı durumlarda ders programları ve öğrenci notlarını görüntülemek için kullanabilirsiniz. Ben burada gerçek bir tehlike görmüyorum.

Elbette yayıncılar bunu Sci-Hub’a karşı kullanmaya çalışıyorlar, ama şimdiye dek zarar görülmüş herhangi bir gerçek olay gösteremediler.

Dünyada birçok kişi Sci-Hub’ı oluşturabilecek teknik altyapıya sahip.  Ancak değil, bu cesur ve tarihsel adımı, Batılı ülkelerden birinin değil de sizin atmış olmanızın koşullarından bahsedebilir misiniz? Eski Sovyet ülkelerinde açık-erişim hareketlerinin daha yoğun olduğunu görüyoruz. Sizce, Sci-Hub, ya da daha genel olarak Libgen gibi oluşumları da katabiliriz, halk için bilim üreten Sovyetlerin mirası olarak görmek makul mu?

Facebook’u oluşturacak teknik yeteneklere sahip de pek çok kişi var, fakat sadece Zuckerberg tarafından yaratıldı. Ben şahsen Facebook’u benim de oluşturabileceğimi düşünüyorum, fakat öyle bir proje yapmayı asla istemezdim: kişiliğime uygun değil. Başka pek çok şey gibi yazılım da yaratıcı ve kişisel, yalnızca teknik değil. Dünyada pek çok iyi programcı bankacılık, finans, e-ticaret gibi alanlarda çalışıyor, çünkü bu alanları korsan bir bilim kütüphanesine oranla daha ilginç ve belki daha karlı buluyorlar. Teknik yeteneklere gelince, çocukluktan beri her zaman bir nevi “bilgisayar dâhisi” oldum. On dört yaşımdayken benden daha büyüklerin yaptıklarından daha ileri şeyleri kolayca yapıyordum. Üniversitede tanıştığım birçok kişinin programlama yeteneği benden daha kötüydü. Yani, en iyi yazılımcılardan biriydim ve yine de Sci-Hub’ı zorlayıcı buldum. Elbette dünya üzerinde aynı ya da daha üst yetenekleri olan birçok kişi var ama yine de çok çok fazla değiller ve çoğu da başka alanlarda çalışıyorlar: programcılar Amazon, Google gibi şirketlerde iyi maaşlar alıyorlar.

Öte yandan, geçmişte SSCB’nin mesela ABD’den çok daha az sıkı bir telif yasası olması da elbette önemli. Sci-Hub gibi projeler ABD’de mümkün olamazdı. Ayrıca, SSCB’de bir çeşit bilim ve bilgi kültü olması ve Sovyetler yıkıldıktan sonra bu kültün kalıntılarının devam etmesi de önemli. SSCB bilimde iyi ülkelerden biriydi ve en iyi zamanlarında Rusça bilimde İngilizceyle bile yarışıyordu. Bunu yapabilen çok dil yok. Sci-Hub’ın kurulduğu zaman, komünizm ideolojisi tamamen düşmüş değildi. Komünizm, paylaşma ve özgür erişim gibi fikirler için gayet iletken. Yine Sci-Hub’ın bir yandan eski SSCB’de bulunurken diğer yandan Batı dergilerine ulaşmak için kullanılan bir araç olması da yine önemli. Neden Batılı şirketlerin telifleriyle uğraşalım? gibi…

Yani, Sci-Hub ve LibGen gibi projelerin eski SSCB’de ortaya çıkışı pek çok etkenin bir kombinasyonu.

Politik duruşunuzu nasıl tanımlarsınız? Sci-Hub’ın arkasındaki felsefe ile politik duruşunuzu nasıl ilişkilendirirsiniz?

Kişisel olarak komünizm hakkında Marksizmle sınırlı olmayan daha geniş bir bakışım olsa da komünizm fikrini seviyorum. Sci-Hub, komünist bir proje. Sci-Hub’un ilk versiyonunda bir “sürpriz yumurta” vardı. Küçük bir çekiç-orak sembolü üzerine fareyi gezindirince bir metin çıkıyordu:

Komünist toplumun temelinde … üretim araçlarının ortak mülkiyeti ve tüketim kalemlerine özgür erişim vardır[1].

Sitenin bu eski sürümü bu sürpriz yumurta ile birlikte Web Arşivinde bulunuyor:

Komünist ideoloji bilim temeline dayanan bir toplumu hep vurgulamıştı. Şimdi sahip olduğumuz çoğu Bilim ve Araştırma Enstitüsü, SSCB zamanında kurulmuştu.

Komünistler kitlesel eğitim projelerini hayata geçirdiler: yalnızca zenginler değil, herkes okumalıydı. Geçmişte, çocukluktan itibaren çalışmaları gerektiği için sıradan insanların böyle bir şansı olmazken bilim ve eğitim zenginlerin ayrıcalığıydı. Devrimden sonra komünistler iktidara gelince bu sona erdi, artık herkes eşit eğitim hakkına sahipti. Bu, Sci-Hub’ın yaptıkları ile büyük uyum içinde: yalnızca pahalı abonelikleri ödeyebilen zenginlere değil, herkese bilgi sunmak.

Bugün, bilim Elsevier gibi büyük kurumların özel mülkü haline geldi. Sci-Hub’ın amacı bilimi insanlara geri getirmek, çünkü bilim ortak ve herkese ait.

Bir başka argüman da bilimin tanımından geliyor. Bilim, özünde sözcüklerle ifade edilebilen rasyonel bilginin şifrelenmiş halidir. Sözcükler iletişimin araçlarıdır. Yani, iletişim bilime içkindir. İletişimin hedefi de bir şeyi ortaklaştırmaktır, kişiselleştirmek değil. Bilim ve özel mülkiyet çelişirler.

Arka planınızdan hakkında ne söyleyebilirsiniz? Sovyetler dönemini anımsamıyor olmalısınız. İçinde yetiştiğiniz politik ortam nasıldı? Aslında, sizi bugüne hazırlayan ortamı sormak istiyorum.

SSCB 1991’de düştü, ancak komünist ideoloji her yerde sürüyordu ve güçlüydü. Bugün, 2021’de çok daha zayıf ama bu 30 yıl sürdü. Şahsen benim için “komünizm” sözcüğü hep felsefi manada “iyi” anlamındadır (Plotinus’taki gibi).

Bu ilk etken. Bir diğeri de internet. Web oluşturulduğunda birçok kişi müzik, video, kitap ve başka şeyleri paylaşıyordu. Fakat sonradan bu yasadışı ilan edildi ve İnternetteki bu gibi özgür paylaşımların  “telif yasaları” ile peşine düşülmeye başlandı. Pek çok kişi buna itiraz etti, teliflere karşı internet özgürlüğünü savundu. Bakış açımın geliştiği atmosfer böyleydi.

Ekim devrimine dair aile hikâyeleriniz var mı?

Hayır. Devrim çok önceydi. Mesela, büyükannemin anlattığına göre babası devrimde 5-6 yaşındaymış. Ölümcül biçimde yaralı bir Beyaz Ordu askeri, başka çocuklarla beraber kaldığı eve girmiş. Çok korkmuşlar ve sobanın arkasına saklanmışlar. İki abisi iç savaşta yer almış ve Çapayev’i tanıdıkları ve hatta onunla dans bile ettikleri ile övünürlermiş (büyük olasılıkla bir efsane). Devrimden sonra Ukrayna’ya, Kiev’e dönmüşler ve büyükannemin babası Rusya’da kalmış.

Şu an ülkenizde herhangi bir politik örgütle bağınız var mı?

Hayır. Birkaç yıl önce Komünist Parti veya Korsan Partisine [2] katılmak istedim, ama vatandaşlığım olmadığı için katılamadım.

Türkiye’den erişime dair istatistik verebilir misin?

2011’den beri tekil ziyaretçilerin çoğu İstanbul’dan (1,28 milyon) veya Ankara’dan (816500). Aylık Türkiye’den tekil ziyaretçi sayılarını Figür 2’de görebilirsiniz. Peki, bu sayılar nasıl?

2017’de Türkiye’de milyon kişi başına 1380 araştırmacı varmış [3]. Bugün bunun yaklaşık 1500’e çıktığını düşünsek, 82 milyon kişiye 123.000 araştırmacı eder. Demek ki Sci-Hub kullanan bilim insanları yüzde yüzden fazla! Sci-hub’ı yalnızca bilim insanları kullanmıyor. Doktorlar ve hastaları hastalıklar hakkında bilgi almak için kullanıyor. Meraklı insanlar, öğrenciler, gazeteciler ve diğerleri de kullanıyor. Bu nedenle yüzde yüzün altındadır gerçekte, ama yine de bunlar iyi sayılar.

Grafik 1. Türkiye’den Sci-hub’ı ziyaret edenlerin sayısı

Hindistan’da Sci-Hub’a dair neler oluyor? Sürmekte olan davalardan haberdarız ve bilim insanları bu davalara karşı direniyor. Son durum nedir? Potansiyel iyi bir karar başka ülkelerde emsal oluşturabilir.

Genelde herhangi bir ülkedeki mahkemelerden haberdar olmuyorum. Mesela, Fransa’da Sci-Hub’a dava açıldığını web sitesine erişim engellenince haberlerden öğrendim. Diğer ülkeler için de durum benzer. Bu kez, duruşmadan yalnızca 3 gün önce (21 Aralık), Delhi Yüksek Mahkemesinde duruşma olacağına dair belgeleri eposta yoluyla aldım. Yayıncılar, bütün Sci-Hub adresleri ve eğer yeni adres açılırsa onlar için hemen engelleme talep etmişler. Kötü haberi Twitter’dan paylaşınca Hindistanlı araştırmacıların büyük bir tepkisine sebep oldu. Pek çoğu twitter’da kaygılarını dile getirdi, bazıları hükümete erişimi engellememe çağrısında bulundu, hatta beni mahkemede temsil etmeyi öneren avukatlar iletişime geçti. Sonunda 24 Aralık’ta mahkemeye çıktılar, Sci-Hub yasaklanmadı ama bizden istenen bazı belgeler için duruşma Şubat’ta bir tarihe ertelendi. Kararın Sci-Hub lehine olacağı yönünde büyük bir umut var! Hindistan mahkemesinde birkaç yıl önce öğrencilerin kullandığı bir fotokopiciye karşı dava açılmıştı ve karar lehlerine çıkmıştı.

Sci-Hub twitter hesabı yakın zamanda kapatıldı. Sizinle iletişime geçtiler mi? Bunun resmi nedeni nedir? Ve neden şimdiye dek kapatılmadı da şimdi kapatıldı? Bu hesabı uzun süredir kullanıyorsunuz.

Evet. Durup dururken oldu. Resmi neden Sci-Hub hesabının bazı Twitter politikalarını ihlal ettiği idi, özellikle “sahte mal” politikası. Bu kadar. Başka detay yok, ama kararın nihai olduğu ve geri çekilemeyeceğini bildirdiler. Yasak, pek çok Hindistanlı araştırmacının akademik yayıncıları Twitter üzerinden protesto etmesinin hemen ardından geldi. Yani, ilk nedeni akademik yayıncıların Twitter hesabını tehlikeli görüp, Twitter’dan yasaklamasını istemeleri olabilir. Sci-Hub’ın Twitter hesabı, Nature ve diğer yayıncılardan daha popülerdi.

Bir diğer neden siyasi olabilir. Ocak’ın 6’sında ABD’de protestolar oldu ve Twitter Donald Trump’ın hesabı dâhil olmak üzere pek çok hesabı kapattı. Sci-Hub’ın Twitter hesabı da aynı zamanda kapatıldı! Bildiğiniz gibi, ABD devleti benim Rus ajanı olduğumdan şüpheleniyor. Sci-Hub’ın Twitter sayfasına iliştirilmiş büyük bir Lenin’li afiş vardı. Ama tam nedeni bilemiyoruz.

Sci-Hub için bağışlar dışında biz ne yapabiliriz?

Yaygınlaştırın, duymayan kalmasın! Bilim ve daha genel olarak bilgiye ulaşmak konusundaki büyük sıkıntıdan birçok insan haberdar değil. Temasta kalalım, böylece özel bir yardım gerekirse sizi de haberdar ederim.

[1] Çev. Notu: İngilizce’deki orijinal cümlede “free access to article” öbeği kullanılarak kelime oyunu yapılıyor. Orijinal cümle şöyle: The communist society … is based upon common ownership of the means of production with * free access to articles * of consumption

[2] Telif hakları ve patentler konusunda paylaşımcı bir tutum benimseyen ve alanın şirketler tarafından paylaşılmasına alerji duyanların sesi olmak için kurulmuş siyasi parti. İlk partiler 2006’da İsveç, ABD ve Avusturya’da kurulduktan sonra pek çok ülkede benzerleri kuruldu. Devlet politikalarında ve meclis tartışmalarında da şeffaflık savunuyor. Daha çok liberal politikaların etkisi altında.


Posted by: bluesyemre | March 1, 2021

Women, Business and the Law 2021

Women, Business and the Law 2021 is the seventh in a series of annual studies measuring the laws and regulations that affect women’s economic opportunity in 190 economies. Amidst a global pandemic that threatens progress toward gender equality, the report identifies barriers to women’s economic participation and encourages reform of discriminatory laws. This year, the study also includes important findings on government responses to the COVID-19 crisis and pilot research related to childcare and women’s access to justice.

“İnsan, Erişim ve Beceri Odaklı Mekânlar”
Okul yapıları, çocuğun karşılaştığı ilk sosyal/kamusal mekânlardır. Hayatımızın en kritik dönemi olan çocukluk ve ilk gençlik yıllarımızı okulda geçiririz. Buna rağmen maalesef okullar, tasarımı ve estetiği üzerine çok az düşünülen yapılar olmuşlardır. Bu gerçeği, Türkiye’deki binlerce okulun, eğitim amaçlı yapının tasarım ve estetiğine baktığımızda açıkça görebiliriz. Diğer taraftan hayatın her alanındaki değişim ve dönüşüm eğitim ortamlarını da çok yönlü olarak etkilemekte, dönüşmeye zorlamakta; yeni gereksinimler, eğitim ortamlarının yeni işlevlere sahip olmasını gerektirmektedir.
Bu kitap, Türkiye’de ve dünyada eğitim yapılarının tasarım ve estetiğine ilişkin bilgi ve birikimi derlemek amacıyla hazırlanmıştır. Eğitimcilerin, girişimcilerin, yöneticilerin, politikacıların, mimarların ve mühendislerin eğitim yapıları üzerine bir kez daha düşünmelerine vesile olacak ipuçlarını paylaşmayı amaçlamaktadır.
Öğretmenlerin, okul yöneticilerinin, eğitim yöneticilerinin, akademisyenlerin ve mimarların katkıda bulunduğu bu mütevazı eser, okul tasarımı ve estetiği konusunda arayışta olanlara bir kapı aralayacaktır.

“Yücel’in Çiçekleri” belgesel filmi özellikle Köy Enstitüleri’nin çok konuşulduğu şu dönemde önemli bir boşluğu doldurmak amacıyla çekildi. Yönetmenliğini Cengiz Özkarabekir’in yaptığı belgesel film, dönemin efsane Milli Eğitim Bakanı Hasan Âli Yücel ve İlköğretim Genel Müdürü İsmail Hakkı Tonguç’un yaşam hikayeleri üzerinden, zorluklara ve tehditlere aldırmadan uyguladıkları ve başarılı oldukları Köy Enstitüleri’ni anlatıyor… Yücel’in Çiçekleri filminde drama ağırlıklı. Zengin fotoğraf ve video arşivin de kullanıldığı belgeselin drama çekimlerinin bazı sahnelerinde Hasan Âli Yücel’in orjinal eşyaları da kullanıldı. Senaryosunu yine Cengiz Özkarabekir’in yazdığı belgesel film uzun bir araştırmanın da ürünü. Yeni Kuşak Köy Enstitülüler Derneği Başkanı da olan Prof. Dr. Kemal Kocabaş’ın danışmanlığını yaptığı belgesel, Hasan Ali Yücel’in kızı Gülümser Yücel’in bire bir anlatımları ile hayat buldu…
Filmde Mustafa Kemal Atatürk’ü Mahir Günşiray, İsmail Hakkı Tonguç’u da Muhammet Uzuner canlandırdı. Hasan Âli Yücel’i ise 3 kişi oynadı: Çocukluğunu Ege Şenoğul, gençliğini Kutay Şahin, yetişkin dönemini ise Mehmet Tokat canlandırdı. Yücel’in Çiçekleri’nin en başından itibaren hazırlanması yaklaşık bir yılı buldu. Belgesel filmin müziklerini ise Cahit Berkay ve Altuğ Öncü yaptı. Filmi, İsmail Hakkı Tonguç’u canlandıran ünlü isim Muhammet Uzuner seslendirdi.
Ekrem İmamoğlu’nun öncülüğünde çekilen belgesel film bir sosyal sorumluluk projesi olarak hayat buldu. Ticari beklenti olmaksızın gerek medyada gerekse sosyal medyada yer alması planlandı. Bu amaçla geniş kitlelerce izlenmesi hedeflendi. “Yücel’in Çiçekleri” belgesel filminin İstanbul galası 23 Kasım Cuma günü Beylikdüzü Atatürk Kültür ve Sanat Merkezi’nde yapıldı. Ve sonrasında gerek yurt içinde gerekse yurt dışında gösterimleri yapıldı. Bugüne kadar yaklaşık elli bin kişi “Yücel’in Çiçekleri”ni izledi…

Posted by: bluesyemre | February 28, 2021

Mimar Kerem Türker Vakfı

Kırlangıç Sok. 26/5 G.O.P. / Ankara Telefon: 0 312 428 66 73 GSM: 0 532 336 86 06

Orijinal eserin yazarı : Antoine De Saint-Exupéry
Uyarlama Metinler : Pınar Ulaş Akdağ – Musab Ekici
Smart-teach Yayınevi
14 Sayfa
ISBN: 9786054170937
“Sevginin ve Emek Vermenin Önemi”

Posted by: bluesyemre | February 28, 2021

How to find a #Book in the #Library: Your 101 Guide

Finding books in the library is my jam. Actually, since I’m a librarian, it’s literally my bread and butter. Aw, heck, I love finding books—and other information materials—so much, let’s just call it the whole peanut butter and jelly sandwich and the best thing since sliced bread. There might be more to locating books in libraries than you realize, so let’s jump right in. After all, there are so many books and so little time and time’s a-wastin’. When someone asks me how to find a book in the library, the first thing we have to determine is whether the person has a book in mind or wants a suggestion. Let’s explore the former first.


It’s important to note that all libraries are different. Even within a single public library system, for example, there can be sizable differences in how someone might find the same book. That means, anything from here on out is a generalization and if you’re ever unsure about something in the library, the key is to talk to the staff—that’s what we’re here for!

However, in general, most public libraries in the United States use what’s called the Dewey Decimal System (formally Dewey Decimal Classification). Although the System is set up to include both fiction and nonfiction, public libraries typically use it just for nonfiction (which, confusingly, often includes “literature”—more on that in a minute). The Dewey Decimal System, which first appeared in 1867, is riddled with flaws and outdated, but many libraries still employ it today. Made up of ten categories defined by whole three-digit numbers starting with 000 and ending with 999, the System allows books to be categorized by increasingly granular detail, indicated by—surprise!—decimal digits.

These digits, when listed on a book (usually called a “spine label” as it will be a sticker placed on the spine of a book) are called “call numbers” and help to identify the content of a book and where the book will be located physically relative to other books. Nonfiction books in a Dewey Decimal library are shelved numerically according to their call number from lowest to highest. (One exception that seems somewhat common is that some libraries will extract biographies, which fall at 92, and place them at the end of the collection after 999.999 or elsewhere, for ease of browsing for customers and other reasons.)

So, for example, if you wanted a book on Rockingham County in New Hampshire, you would start with books in the 900s for History, Geography, and Auxiliary Disciplines. Then, you’d go to the 970s, where you would find History, Geography, and Auxiliary Disciplines: General History of North America. Next, you would further narrow your search to the 974s, which details History, Geography, and Auxiliary Disciplines: General History of North America: Northeastern United States. Next (yes, there’s more!), you’d move to the decimal points and find 974.2s, which houses all things History, Geography, and Auxiliary Disciplines: General History of North America: Northeastern United States: New Hampshire. And, finally, 974.26 will take you specifically to History, Geography, and Auxiliary Disciplines: General History of North America: Northeastern United States: New Hampshire: Rockingham County. Cool, right?

You can find a summary of all Dewey Decimal Classification categories here, to whole numbers. You might find some surprising categories in the list and perhaps some new interests. (Meanwhile, if you see someone with a 398.2 tattoo or piece of jewelry, it’s a good chance they’re into fairies and fairytales.) With this list, you can start to narrow down your treasure hunt for a nonfiction book in a library that uses Dewey Decimal. 

But what about libraries that don’t use the Dewey Decimal System?

Great question! Libraries that don’t use Dewey may use Library of Congress Classification. Developed 30 years after the Dewey Decimal Classification, Library of Congress Classification similarly divides books into categories—but the content, names, order, and call numbers for those categories are pretty different from Dewey. While Dewey relies almost entirely on numbers (it’s not unheard of to see letters or names, particularly in biographies with Dewey), Library of Congress Classification uses a mix of letters and digits in their call numbers. The call number of a book classified via Library of Congress starts with a letter or pair of letters (A through Z, except I, O, W, and X). (University of California, Berkeley, has an interesting page that digs deeper into the elements of a call number, if you’re nerdy enough to want that level of detail—sign me up!) Then, after the letter(s), you’ll find numbers. 

Like Dewey call numbers, the longer the Library of Congress call number, the more specific the topic. You can find the Library of Congress Classification Outline here. Logically, books are shelved in alphabetical and then numerical order by their call number in a Library of Congress library. Many higher education libraries use Library of Congress Classification, as do government libraries, and others.

Beyond these two systems or variations of them, libraries may use a genrefication method, which takes an approach more similar to what you might see in a bookstore. In these cases, books are organized by subject, but not necessarily the same subjects or subject headings as prescribed by the Dewey Decimal or Library of Congress Classifications. 

It’s also not uncommon for libraries to take parts of any given system and Frankenstein them together into something that works best for their community. One of the most likely appearances of this you’ll see in an American public library, is the extraction of the fiction section from where Dewey placed “Literature” (where you may still find some fiction, plays, poetry, and other works, depending on the library). Sometimes, fiction is further genrefied. Divisions of fiction such as Mystery or Detective Fiction, Fantasy, Science Fiction, and Urban Fiction are fairly prevalent, though libraries will use whatever divisions make the most sense for their community. All of this to say—if you’re looking for a fiction book, particularly one that is genre fiction, it’s worth checking if the library has genrefied their collection if you can’t find your book.

But, to back up some, you’ll of course need your book’s call number before you go to look for it. The easiest way to find this is to use the library’s catalog. Depending on the integrated library system (or ILS) the library subscribes to, the process might be slightly different. Generally, you can use a catalog system on a computer to search by title, author, subject, and more. Once you locate your title with the search, you’ll receive the call number. From there, it’s just a matter of figuring out where in the library the fiction or what-have-you is located and where it starts. If you have trouble with finding a particular section, I want to emphasize that you shouldn’t feel any shame asking staff where to find things—really, it’s what we are there for.


Sometimes, books just go missing. But before you declare your search a total loss, you might check these things: First, check the area surrounding where the book should be. It’s possible things are just a little out of order or that the book is at the end of the shelf as a “face out” to better market the title. Second, check the same call number area in sections of books for other ages (I can’t tell you how many times I’ve found an adult or teen book mistakenly left in the children’s area). Third, check for genrefied shelving. Fourth, even if the book isn’t new, double check any display that pulls out new material (or, relatedly, material displays around a subject). Fifth, if your library is part of a larger system, be aware that it may have mistakenly gone to another branch and is shelved correctly—just at another location (if you don’t need it immediately, the library can usually arrange to have it sent to the most convenient location for you if they find it). Sixth, ask staff! It’s possible you just missed it in your search (no shame, it happens more often than you might think), the book could be getting repaired, or the staff may have other answers for you. 

And if they don’t, this would be your opportunity to request the library buy a new copy of the book if it is, in fact, lost. Alternatively, you might also ask about interlibrary loan or reciprocal loaning options. Many library systems partner with neighboring systems which allow residents of, say, County A to get a library card at County B without needing to pay a non-resident fee. Once you’ve got a library card, you can check out whatever book you needed, provided there are no restrictions on your card. A great resource to check for libraries that might own the title you’re seeking is WorldCat. Not every library contributes to the collective catalog, but it’s a great place to start.


If there is a subject or type of read you’re interested in finding at the library but you don’t have (or know) a title, there are a few things you can do. 

Librarians are research experts, so your first strategy might be visiting the information desk and talking about what it is you’re interested in. And give us a chance! Often, I’m surprised when folks ask for things that aren’t really what they want because they think the thing they really want doesn’t exist or is too hard to find. Let us surprise you—even if we can’t find exactly what you want, we will work with you to find something that’s a closer “good enough” to what you were asking for than what you might have tried otherwise.

If you’re a little more DIY, try finding at least one title that is the kind of book you’re looking for. Then, go into the book’s record in the catalog and navigate to where the subject headings are listed. Sometimes these are a bit hidden, so as always, don’t be shy about asking staff for assistance. Once you’ve found it, these might be easily linked so you can click the appropriate subject heading and find related material, or you may copy and paste it into the search bar. Just make sure you change the search function to “subject” or “subject heading” (or whatever your library uses) from “keyword” or whatever option might already be set.

Your library may also subscribe to reader’s advisory databases, such as NoveList. These will help you identify relevant reading material based on a variety of aspects and qualities. Then, you can determine whether your library owns a copy of whatever book you choose.


You might be surprised that so much goes into finding a library book, but this only scrapes the surface. At the end of the day, the most effective way to find a library book is to talk to the staff. We are more than happy to help you, so stop by the information desk and try us. We love a challenge.

Ahmet Rasim

Elli yıllık yazarlık tecrübesinde İstanbul’u detaylıca ele alan; yazar, milletvekili, gazeteci, besteci gibi kimliklere sahip olan Ahmet Rasim, II. Abdülhamid, II. Meşrutiyet, Mütareke, Cumhuriyet dönemleri boyunca yaşamıştır. Ahmet Rasim, İstanbul folklorunun, gündelik hayatın, yaşamış insanların hayatlarını fevkalade bir gözleme tabii tutmuş ve sağlam kalemiyle hayatı betimlemiştir. Bu yazıda, Ahmet Rasim’in çoğunlukla 1897-1899 yılları arasında Malumât Gazetesi’nde yazmış olduğu Şehir Mektupları’ndan yola çıkarak, İstanbul’un XIX. yüzyıldaki mutfak kültürüne, Ahmet Rasim’in anlatıları ışığında yaklaşılmıştır. Alafranga-alaturka ikileminin, değişimlerin ve sürekliliklerin yüzyılı olan XIX. yüzyıl içindeki yemek kültürü, Ahmet Rasim’in Şehir Mektupları üzerinden incelenecektir.

Günümüz tarihçiliğinin en zevkli taraflarından biri, artık salt arşiv tarihçiliğinden sıyrılabiliyor oluşuyla ilintilidir. Tarihi okumak, onu anlamlandırmak, yaşamış olanların anılarından yola çıkarak bu merakı dindirmek, gündelik hayatın tarihini incelemek bu açıdan, görece yeni sayılabilecek bir yöntemdir. Gündelik hayatın tarihini anlamak için yaşamışların bıraktığı bir edebi eser olarak anılar, bu sebeple tarihi bir vesika olarak kullanılabilir.

Ahmet Rasim, İstanbul’da doğmuş, İstanbul’da eğitim almış, İstanbul’da çalışmış, İstanbul’da yaşamış bir yazardır. Ahmet Rasim’i Ahmet Rasim yapan şey, aynı zamanda İstanbul’u yaşamış olmasıdır. Şehir Mektupları’nda İstanbul’u, sokak kültürünü, adetlerini, gelenek göreneklerini; sokaktaki simitçiden, Eminönü’nün lokantalarına, kasaplardan, bakkallara, Ramazan gecelerinden, otellere hem çok geniş bir perspektifte hem de çok canlı bir tasvirde görebilmekteyiz.

Aynı zamanda Şehir Mektupları’nın en lezzetli yönlerinden biri, Ahmet Rasim’in okuyucuya aktardığı dönemin yemekleridir. Yemek tarihi yazımı için bir gündelik hayat vesikası sayılabilecek eser, yemeğe düşkün ve ilgili olan Ahmet Rasim sayesinde, İstanbul’un XIX. yüzyıldaki yemek haritası şeklinde de okunabilir.

Çoğu fıkra, deneme, sohbet karışımlarını içeren yazılarının bulunduğu Şehir Mektupları, 1897-1899 yılları arasında, başta Malûmat olmak üzere, yine Baba Tahir’in çıkardığı dergi ve gazetelerde yayınlanmıştır. 1910-1911 yıllarında ise bu yazılar, dört cilt halinde kitap olarak yayınlanmıştır. (Aktaş, 1987: 50)

Şehir Mektupları, Ahmet Rasim’in kaleminden deneyimlerle, mizahla, izlenimlerle, tadımlarla, dönemin kültürüyle okuyucuya bir İstanbul manzarası çizer. Oldukça keyifli ve dönemin ruhunun anılarda gizlendiği fark edilen bu yazılarda, bu yazının da konusu olan İstanbul’un mutfak kültürüne dair, kaybolan yahut devam eden, kimi zaman tariflerin bulunduğu, kimi zaman Ahmet Rasim’in yemek uğruna şiir yazdığı, lokantaların menülerine yer verildiği, yemek kültürüne dair bir hayli izlenim bulunmaktadır.

Ahmet Rasim’in Şehir Mektuplarından Örneklerle XIX. Yüzyılın Sonlarında İstanbul Mutfak Kültürü

İstanbul şehir hayatının, kişisel deneyimlerle aktarıldığı Şehir Mektuplarında göze çarpan en ilgi çekici detaylardan biri, Ahmet Rasim’in yemeğe ne denli düşkün olduğudur. Onun yazılarından yola çıkarak, İstanbul’un XIX. yüzyıldaki keyif haritası pekâlâ çizilebilir.

Bu yazılarla, İstanbul’un XIX. yüzyıldaki gündelik hayatının izini sürebilmekteyiz. Yemek yemeyi, yemeğe dair anlatıları oldukça fazla olan Ahmet Rasim’in, kimi zaman mevsimlerin gelişini bile yemeklere dayandırmıştır:

“Kuzu dolmasının bahara, patlıcanın yaza, bunların görülmediği vaktin hazâna ve uskumru dolması mevsiminin dahi kışa alamet olduğu tezahür eder…” (Rasim, 2018: 559)

“Acaba bu dişler ne kadar tahin helvası, pekmezli muhallebi, sütlaç, poğaça, zerde pilav, nazlı aş, bulgur pilavı, pastırma, sucuk, keşkek, kadınbudu, pestil, dutkurusu, marul, kebap, suda pişmiş mısır, keten helvası, akide şekeri, sarımsaklı yahni, nohutlu işkembe çorbası, koyun başı, dalak dolması, perişan kebabı öğütüp çiğnemiştir.” (Rasim, 2018: 644)

Diyen Ahmet Rasim’in Şehir Mektupları, içerisinde yemeğe dair çok fazla iz taşımaktadır.

Sokak Tezahürü, Sokaklarda Dolaşanlar, Seyyar Satıcılar:

Şehir Mektupları’nda karşımıza çıkan en canlı tasvirlerden biri, sokaklardır. XIX. yüzyıl İstanbul’unun sokaklarında satılan yiyeceklerden Ahmet Rasim epey fazla söz etmiştir. Önceliğini, dondurma satıcıları oluşturmuştur. Rasim’in ifadesiyle “gece gündüz sokak sokak dolaşan” (Rasim, 2018: 15) vişneli, kuru kaymaklı dondurma satıcıları kış bitimiyle birlikte sokaktaki yerlerini almıştır. Dondurma hem geleneksel, hem batılı olduğu için, önemli bir noktadır. Şöyle ki, dondurmanın tarihi oldukça eski olsa da, günümüzde tüketilen dondurmaya benzer dondurmalar, XVII. yüzyıl’da Avrupa’da üretilmeye başlanmıştır. Yöntem basittir: Kaymak, bal, çikolata gibi kıvam verilen karışım doğrudan kar ile iç içe geçirilerek yedirilir; buz yahut kar ile çırpılarak donması sağlanırdı. Buzdolabı olmadığı için kar ve buz temini ile yapılabilen dondurmayı, İstanbul dondurmacıları Karhane-i Amire’den karşılamışlardır. Anadolu’da hâlihazırda yıllardır varlığını sürdüren karsambaç aslında bu kültürün ne denli yaygın olduğuna kanaat getirebilmemiz açısından mühim bir örnektir. İlk Türkçe basılı yemek kitabı olan 1844 tarihli Melceü’t Tabbâhin’de dondurma kutusundan söz edilir lakin dondurma tarifine rastlanmaz. 1857 tarihli Ali Eşref Dede’nin Yemek Risalesi’nde süt dondurması ve süzme aşure dondurmalarının yapılışı yer alır. Dondurma tarifinin bulunduğu ilk yemek kitabı ise 1882’de basılmış olan Ev Kadını’dır. Ayşe Fahriye’nin yazmış olduğu bu kitapta, vanilyalı, kaymaklı, kahveli, limonlu, vişneli, frenküzümlü, çilekli, kızılcıklı, karadutlu, kayısılı, kavunlu dondurma tarifleri vardır. Yine ilk dondurma reklamını da 18 Eylül 1849 tarihli Ceride-i Havadis gazetesinde rastlamaktayız. Beyoğlu Alman konsolosluğu karşısında açılan bir şekerci dükkânının dondurma reklamı nefis ve gayet ucuz gibi sözcüklerle halka pazarlanmıştır. (Çağlar, 2010: 22-24)  Ahmet Rasim’in geceleri uykularını kaçıran şiddetle “kuru kaymaklı!” diye bağıran dondurmacıların (Rasim, 2018: 81) İstanbul sokaklarında popüler olduğunu söylemek gerekir.

Posted by: bluesyemre | February 28, 2021

#Pandemic reveals the need for #VirtualMedicalTraining Tools

With elective procedures on hold in many jurisdictions during the pandemic, surgeons and nurses have been discovering the benefits of virtual interactive tools to keep their skills sharp and to learn new techniques, and two Vancouver-based tech companies behind such tools are getting greater attention as a result.

When elective surgeries such as hip and knee replacements were cancelled last spring, and in-person learning stopped, many medical teaching faculties converted to Webex or Zoom lectures for surgical residents. With limitations to such platforms, many institutions were prompted to reconsider the possibilities of virtual reality tools for training students and helping doctors and nurses keep their skills sharp.

“Surgeons have stopped operating, and the trainees have stopped operating. As they get back to their scheduled procedures, the surgeon has to acquire his or her skills again,” says Danny Goel, orthopedic surgeon, CEO and co-founder of PrecisionOS, a virtual reality surgery platform he created together with game developer co-founders Colin O’Connor and Rob Oliveira.

With PrecisionOS, surgeons and surgical students can experience a simulation that provides the opportunity to saw or drill a virtual patient’s limb using VR goggles and simulated tools such as surgical drills, scalpels and other tools.

VR more effective in medical learning

Learning is a life-long endeavour for everyone these days, but it is of particular importance in health care because new science is always emerging and there are always new technologies and procedures to learn.

Skill decay over time is a significant concern for surgeons like Goel as the pandemic drags on. He says that VR has been shown to be more effective for medical students retaining information over established methods such as reading and watching videos.

“It’s not something we talk about in health care because it’s never really happened before. If you don’t do something over time, your skills are decaying — you may not think so, but your motor skills are changing, so as you ramp back up as a surgeon, you have to get there first before your trainee can learn,” says Goel.

Goel says surgical education is largely done on the apprenticeship model, which includes going into the operating room as a trainee with an experienced surgeon to do parts of a medical case. Students never really get to do the entire case by themselves as a trainee.

“Being a surgeon myself, I have always been challenged with that approach to education — I always thought there would be a better way. When I experienced VR for the first time, it was pretty incredible. Once you put on the headset, it’s entirely immersive and full active engagement — it’s fully engaging, and you’re in the digital operating room and there to do some work,” he says.

PrecisionOS was initially developed to train surgeons and is now being tested at Burnaby Hospital to help train orthopedic nurses, supporting traditional mentorship-based training while practising in realistic virtual environments.

“They have started using it in Burnaby hospital for nursing education, and the reason is that what we do in the OR is very much a team-based approach to patient care. Everybody is involved, whether it’s a nurse, the medical device representative, and surgeon — they are all part of the same team,” says Goel.

PrecisionOS is now in use at 10 medical schools in North America, including the University of Toronto and the University of British Columbia. The University of Toronto purchased 12 units to help keep surgical students learning during the pandemic. Several nursing programs in Canada, such as Ryerson University in Toronto, have incorporated virtual learning into their curriculum, using gamification to complement other teaching methods.

Taking the apprentice model to the next level

“Because VR allows you to watch what a resident is doing, you can watch them via a phone or iPad performing surgery. We make the experience as authentic as possible. It looks and feels real, so when you put a guide pin into a bone, you can do it any particular location you want, and then we give you data on that performance,” says Goel.

Data provided by the VR system will tell instructing physicians how a student performed to the millimetre, and then they can ask more in-depth questions about a student’s level of understanding and why they made certain decisions.

Goel says PrecisionOS did two randomized controlled trials with senior surgical residents — the first comparing reading a surgical paper to learning with VR and the second compared watching a video of the surgery to doing the same surgery in VR. Based on the students performing the procedures on cadavers, the VR group outperformed the non-VR group in both studies.

“More importantly, the VR group performed 50 per cent less critical surgical errors than the non-VR group. Experiential education is so powerful,” says Goel.

Goel says that because Vancouver has led the way in gaming development, PrecisionOS has had access to top talent in the area of virtual reality.

“We’ve been pretty fortunate in Vancouver that the ecosystem here has been ripe for high-quality developers, so we have a pretty large team now on the technical side that’s led by our two other co-founders Colin O’Connor and Roberto Oliveira,” he says.

The virtual health care market was valued at US $2.14 billion in 2019 and is projected to reach US $33.72 billion by 2027, growing at a compound annual growth rate of 41.2 per cent to 2027, according to a report issued in July from Verified Market Research.

“If anything, what the pandemic did was bring to light the idea that education needs to be accessible even for resource-rich countries, and that has essentially stopped. The problem VR is solving existed before COVID, and that’s why we have seen adoption even before COVID, but it’s certainly accelerated the need for it because people need the education to deliver high-quality care,” says Goel.

PrecisionOS is selling its systems to universities and hospitals in North America and beyond. “We have priced it low enough that price isn’t a barrier because we put the value of simulation and open surgical experience all in a digital format you can take in a backpack. It’s extremely affordable,” he says.

Simulation learning tools more widely adopted

The pandemic has also fuelled a greater interest in finding other ways to determine if a medical professional is competent to practice. Experts question the effectiveness of the traditional Objective Structured Clinical Examination (OSCE) used to assess health care professionals in a clinical setting and first introduced in the late 1970s. With OSCE, actors are trained to perform as patients, and students ask questions and do physical examinations.

“About a month ago, there was much noise about the efficacy of OSCE examinations,” says Dr. Karim Qayumi, a cardiac and thoracic surgeon, and professor of surgery and founder of the University of British Columbia’s Centre of Excellence for Simulation and Education and Innovation. Qayumi is also the founder of CanHealth International, a Canadian not-for-profit that developed CyberPatient, a web-based learning platform that gives students the ability to interact with animated patients in a virtual world.

He says the OSCE is becoming an expensive and complicated event to organize.

“Many now use CyberPatient to replace OSCE — it’s 90 per cent cheaper than OSCE and can provide for a variety of diseases. With OSCE for every disease, you have to train the actor and have many of them,” Qayumi says.

CyberPatient was first designed for undergraduate medical school students, and it has many applications for both undergrad medical school students and nurse practitioners and assistant physician groups. He says large educational organizations are looking to use CyberPatient in various new applications, including the Canadian Alliance of Nurse Educators Using Simulation (CAN-Sim).

“We are working with nursing faculty at UBC, and we’re trying to develop more programs for nursing with CAN-Sim. They have applied for a grant to make most of the nursing curricula online, and they have chosen CyberPatient to be one of the partners,” says Qayumi, noting that eight nursing schools are involved in the grant application. “If it goes through, we will be working with the lead nursing schools in the country.”

For nurses and physicians practising in northern communities of 10,000-20,000 people, they may have a particular kind of case one or two times a year or not have that case at all, so they forget about what they have learned. CyberPatient can be a way to practise and keep skillsets fresh.

Qayumi says CyberPatient is also being considered for use in long-term flights to space.

“It’s weightless, it can be updated from earth at any time, and doctors and nurses can practice while they are inside the spaceship travelling to a destination,” he says.

It seems the applications for virtual medical learning tools are now being realized beyond their developer’s original dreams.

Posted by: bluesyemre | February 27, 2021

Araf (Akustik Cover – Mor ve Ötesi) #HazalKaya #ZeynepBastık

“Abiii 15 yaşındayım bana kitap önerir misin?”, “Lise yaşlarında hangi yazarları okursam daha iyi olur?”, “Üniversiteye gidiyorum ve artık farklı kitaplar keşfetmek istiyorum” diyen farklı yaş gruplarındaki arkadaşlar için pek çok yazar ve kitap önerdiğim bir video çekmek istedim.

Türk Kütüphaneciler Derneği Bursa Şubesi tarafından organize edilen “Blokzincir Teknolojisi Bilgi ve Belge Yönetiminde Neleri Değiştirecek?” başlıklı Webinarda Emre Hasan Akbayrak moderatörlüğünde, Bursa Uludağ Üniversitesi Kütüphane ve Dokümantasyon Dairesi Başkanlığından Öğretim Görevlisi Sayın Özhan Sağlık’ı ağırladık.

Posted by: bluesyemre | February 24, 2021

#AytuğAkdoğan #Edebiyat Videoları

“Her erkeğin ölümü, babasının ölümüyle başlar” diyen Orhan Pamuk’tan Kafka’ya, Bukowski’den Oğuz Atay’a dek yazarların babalarıyla olan travmatik ilişkilerini incelediğimiz bu bölümde, şiiri Bahtiyar Engin okudu.

Bu bölümde çok satan kişisel gelişim kitaplarını takdir ettikten sonra Marquis de Sade, Charles Baudelaire ve Jean Genet üzerinden “kötü” yazarların edebiyat tarihini nasıl şekillendirdiğini anlattık.

Aytuğ Akdoğan bu bölümde sevdiği yerli yazarları anlattıktan sonra edebiyat piyasasına taş attı. Ardından İlker Canikligil ile FluTV dedikodusu yaptı ve Genco Erkal’ın okuduğu bir Nazım Hikmet şiirini paylaştı.

Aytuğ Akdoğan bu bölümde kendisine yöneltilen soruları yanıtlayıp, Alper Hasanoğlu ile edebiyat ve psikoloji arasındaki bağı konuştu. Şiiri ise Birhan Keskin’den Şenay Gürler okudu.

Aytuğ Akdoğan bu bölümde Baudelaire, Zweig ve Freud üzerinden Dostoyevski okuması yaptı ve Okan Bayülgen’le dertleşip Haydar Zorlu’nun Faust performansına yer verdi.

Nietzsche ve Hülya Avşar arasındaki benzerlik neydi? Üst-İnsan kavramı ne hakkındaydı? Nihilizm aslında neydi? Nietzsche bir kadın düşmanı mıydı? “Tanrı öldü!” derken ne demek istemişti? Okumayı ‘Böyle Buyurdu Zerdüşt’ kitabından Reha Özcan’ın yaptığı yepyeni bölümümüzle karşınızdayız!

Aytuğ Akdoğan bu bölümde öncü ve deneysel kitaplardan bahsederken William Burroughs’tan Georges Perec’e, Marcel Proust’tan Louis Ferdinand Celine’e dek birçok yazarın kulağını çınlattı. Şiiri ise Şükrü Erbaş’tan, Hakan Gerçek okudu.

Zülfü Livaneli ile neden dalga geçildi? Sokrates neden hiç kitap yazmadı? Hangi edebi metinler hangi tablolara ilham vermiş? Yazarların ressam olarak karşılıkları kimler olurdu? İklim değişikliği neden bu kadar önemli? Gibi soruların yanıtlandığı bu bölüme Eymen Aktel konuk oldu. Şiiri ise Hakan Bilgin okudu.

Profesyonel bir öğrenci olduğum için okumak ve araştırmak gündelik hayatımın en büyük bölümünü oluşturuyor. Çalışma pratiklerim üniversiteye ilk başladığım zamandan bugüne büyük ölçüde değişti ve seneler içerisinde daha incelikli bir yöntem geliştirmeye çalıştım. O yüzden bu videoda çalışırken kullandığım araçları, dijital uygulamaları, nasıl bir yol izlediğimi, nasıl bir ortamda çalıştığıma değin detaylı bir anlatım yapacağım.

Bahsettiğim uygulamalar: Miro, Pocket, Readwise, Notion, Focus to do, Flux. Spotify listesi bağlantısı:…

Emre Hasan Akbayrak’ın moderatörlüğünde, İstanbul Kültür Sanat Vakfı Arşiv Yöneticisi Sayın Esra Çankaya ile gerçekleştirilen “Kültür Sanatın Kalıcı İzlerini Oluşturmak: İKSV Arşivi” adlı Webinarın video kaydı ve sunum dosyasıdır.

Posted by: bluesyemre | February 24, 2021

#CRKN – #SAGE Transformative Agreement

For libraries

CRKN has negotiated a transformative “read and publish” agreement with SAGE, beginning January 1, 2021 and valid until December 31, 2023. A public announcement outlining the agreement is available here. Through this agreement, authors affiliated with the 69 participating CRKN institutions (listed below) may publish their articles as open access with no Article Processing Charge (APC) in over 900 SAGE Choice journals (some exclusion do apply; see here).

In addition to the open access components of the agreement, the SAGE agreement also includes increased access to additional SAGE content, such as the Royal Society of Medicine and Institution of Mechanical Engineers journals, for all participating CRKN institutions. Journals both newly launched and acquired by SAGE each year are included at no additional cost.

More information (members only) is available here. If you have any questions about the SAGE license, please contact Craig Olsvik at

For authors

CRKN-affiliated authors may publish their articles as open access in over 900 SAGE Choice journals (journals excluded from SAGE Choice are listed here). Authors may also use a 40% APC discount to publish in SAGE’s gold open access journals. Click here to see the title list of participating gold journals. To facilitate open access publishing, processing of the APC waiver for SAGE Choice journals and the discount for gold open access journals is done automatically via the SAGE Open Access Portal (SOAP) when corresponding authors identify themselves as affiliated to a participating CRKN institution. SOAP is a dashboard for authors to submit their article, select a copyright license, assign a bill payer (if applicable), and view article status. A Creative Commons license CC BY will be applied to open access publications unless a different license is requested by the author.

Please note, where an author is eligible for more than one discount for gold journals, discounts cannot be combined but the highest discount available to the author will be applied to the APC due.

For more information on your institution’s participation in this CRKN agreement, please contact your campus library.

Participating Institutions

Acadia University
Algoma University
Athabasca University
Bishop’s University
Brandon University
Brock University
Cape Breton University
Carleton University
Concordia University
Concordia University of Edmonton
Dalhousie University
HEC Montréal
Kwantlen Polytechnic University
Lakehead University
MacEwan University
McGill University
McMaster University
Memorial University of Newfoundland
Mount Allison University
Mount Royal University
Mount Saint Vincent University
Nipissing University
OCAD University
Queen’s University
Royal Roads University
Ryerson University
Saint Mary’s University
Simon Fraser University
St. Francis Xavier University
Thompson Rivers University
Trent University
Trinity Western University
Université Laval
Université de Moncton
Université de Montréal
Université du Québec :École de technologie supérieureÉcole nationale d’administration publiqueInstitut national de la recherche scientifiqueTélé-université du QuébecUniversité du Québec à ChicoutimiUniversité du Québec à MontréalUniversité du Québec en OutaouaisUniversité du Québec à RimouskiUniversité du Québec à Trois-Rivières
Université Sainte-Anne
Université de Sherbrooke
University of Alberta
University of British Columbia
University of Calgary
University of the Fraser Valley
University of Guelph
University of Lethbridge
University of Manitoba
University of New Brunswick
University of Northern British Columbia
University of Ontario Institute of Technology
University of Ottawa
University of Prince Edward Island
University of Regina
University of Saskatchewan
University of Toronto
University of Waterloo
University of Windsor
University of Victoria
University of Winnipeg
Vancouver Island University
Western University
Wilfrid Laurier University
York University

Posted by: bluesyemre | February 24, 2021

Arto Peştemalcıgil ile #Caz Müzisyenleri Arşivi

Posted by: bluesyemre | February 24, 2021

Türkiye #Caz Albümleri Arşivi

Türkiye Caz Veritabanı projesinin ilk meyvesi olan Türkiye Caz Albümleri Arşivi’ni Cazkolik’in 10. yılında paylaşmanın mutluluğu ve heyecanı içerisindeyim. Yaklaşık 2 yıldır Türkiye’deki caz konserlerini, caz müzisyenlerini ve caz albümlerini arşivlemeye çalışıyorum. Uzun ve yorucu bir süreç olmakla birlikte, caz müziğinin ve araştırma yapmanın verdiği hazla çalışmaya devam ediyorum. İçine girdikçe her geçen gün çarpıcı, yeni bilgilere ulaşıyorum. Araştırmanın bir bölümünü bu oluşturduğumuz arşivle caz dünyasına sunmuş oluyoruz.

Arşivde 6 Haziran 2020 itibariyle 604 caz albümü listelenmektedir. Bu arşivde yer alan albümler için temel ölçütlerimiz arasında, albümün içeriğinde caz ögelerine yer vermesi, albümün lider müzisyeni ve seslendiren müzisyenlerin bir ya da daha çoğunun Türkiye’de doğmuş/yetişmiş olması, albümün Türkiye’de üretiliyor/yayımlanıyor olması yer almaktadır. Bu ölçütlerimizin hepsinin geçerli olmadığı istisnai durumlara baktığımızda ise; Türkiye’de yaşayan ve üreten yabancı caz müzisyenlerin Türkiye’de çıkardığı albümlere de yer verdik. Ayrıca, Türkiye’de doğmuş/yetişmiş veya yurtdışında dünyaya gelmiş Türkiye kökenli caz müzisyenlerimizin yurtdışında yayınladıkları albümlere de arşivde yer verdik.

Bu arşivin eşi benzeri olmadığını düşünüyoruz. Çünkü, Türkiye’de yerli caz albümlerine erişmek istediğinizde karşınıza çıkan çevrimiçi mağazalar, yapımcı şirketlerin ağ sayfaları ve çeşitli oluşumların sundukları sayfalar hem çok az albüme yer veriyor, hem de arama motoru ve sıralama imkanı sunmuyorlar. Cazkolik’te ise arşivi albüm ismine göremüzisyen/grup ismine göre ve albüm yayımlanma yılına göre sıralama imkanı veren bir alt yapıda yayına hazırladık. Ayrıca, arşivde özel olarak aranılan bir şey varsa, “Arama” motorundan faydalanılabiliyor. Mesela, bir müzisyenin ismini Arama bölümüne yazarak, yer aldığı tüm caz albümleri listelenebiliyor. Albüm ismi, müzisyen ismi, yapımcı firma ve çalan müzisyenler üzerinden arama yapılabiliyor.

Türkiye Caz Albümleri arşivinde yeralan albümlerde big band, swing, geleneksel caz, bebop, latin caz, etnik caz, pop caz, özgür/free caz, fusion, funk, a capella caz gibi geniş bir yelpazede tarzlara rastlanabiliyor.

Bu arşivin içeriğinden çıkardığım bazı istatistikleri de sizlerle paylaşmak istiyorum. Albüm yapım yıllarına göre 10’ar yıllık periyotlarda çıkan albümlerin sayılarına bakarsak, aşağıdaki tabloda görüleceği üzere yerli caz albümlerinde kayda değer bir artış söz konusu.’miz-acildi

Posted by: bluesyemre | February 24, 2021

Where Are We: The Latest on #LibraryReopening Strategies

In the messy middle of the pandemic, library leaders share how things have changed since March 2020, their takeways, and continuing challenges

It’s been 10 months, at press time, since those of us lucky enough to be able to work from home left our offices, yet the pandemic continues to rage. While the release of vaccines is cause for hope, living in suspense is challenging, especially for organizations that serve the public. As COVID-19 continues to wreak havoc across the country (and around the world), public libraries are continually recalibrating and reinventing services, plans, and procedures to keep up with a roiling landscape. The pandemic has brought inequities—systemic racism, economic and food insecurity, mental and physical health issues, and digital equity disparities—into sharp focus. Public libraries have been on the front lines, negotiating how to address those ever more urgent issues and provide essential community services while keeping staff and the community healthy.


The pandemic has created an endless loop of ambiguity, where planning is often derailed as the coronavirus surges, mutates, and continues to spread. Kim Porter, director of Indiana’s Batesville Memorial Public Library, made the shift from reactive to proactive planning. Instead of thinking long-term, she focuses on “taking the next right step.” After closing the building for two months in the early days of the pandemic, the library allowed people inside to use its computers and the shared space while social distancing and wearing masks.

Before the pandemic, “I would never have realized the complexity of shutting down 26 libraries and then trying to open them up again,” says Amber Mathewson, director of the Pima County Public Library, AZ. After the March shutdown, “I stated that I would never do a complete shutdown again…and now here we are again on December 21 with only 14 libraries providing curb service only and all other branches closed. What I learned is that it is important to have several plans in place, and…be ready to start [implementing them] at a moment’s notice.”


“Never in my 30 years of working in public libraries did I believe we could ever not let people in the buildings for 10 months,” says Lisa Rosenblum, executive director of King County Public Library (KCPL) in Washington. “But we managed to support our staff and the public and create new models of service.” While the building is closed, the library provides curbside services, digital content, and targeted programming to address COVID-related topics such as finding financial assistance and help with job searches. Librarians work directly with residents to provide customized lists of resources and referrals in the patron’s preferred language, either by phone or email. Rosenblum has reconfigured her budget so that 50 percent of all expenditures now go tosupporting digital products to keep up with the demand for remote services. In addition, the library has “sought grants for PPE, Chromebooks, Wi-Fi hot spots, and booster Wi-Fi signals outside of most of our 50 libraries,” says Rosenblum.

Washington State was an early epicenter of the pandemic. As a result, Georgia Lomax, executive director of the Pierce County Library System, explains, “Washington State has been very strict, so we have yet to really reopen.” The library was about to allow the public inside its buildings following the state’s 25 percent capacity limitation, but those plans stopped as cases began to rise again. “This is an opportunity for us to reinforce that libraries and their services are bigger than their buildings,” Lomax says. “Our buildings, like books, are still just one of the tools we use to serve our communities.”

These affirmations can still be accompanied by a feeling of loss, however. “It has been difficult not to be a cooling center in the summer or warming center in the winter or a place for people to just hang out,” says Mary Beth Revels, director of St. Joseph Public Library, MO. “It has humbled me because, in a pandemic, we are not a haven or a safe place for people. That’s always been one of the things I love most about being a public librarian. We’ve had to focus on other ways that we serve our community.”

NEXT-STEP SERVICES Libraries are stepping up to navigate the pandemic’s constant changes. Top-bottom: Notary service at St. Joseph PL, fall topiary arranging outdoors at Batesville PL, and Painting at the Pavilion at Batesville


Shifts in service have required additional or reallocated resources, even as city and county budgets face dropping property tax revenues and strain to cover testing, treatment, mitigation for schools, and help for the many suddenly unemployed residents Many libraries have had to lay off or furlough employees; often the first to be impacted are part-time staff and pages, and others have seen a reduction in benefits.

Like Rosenblum, Porter has increased the budget line for digital resources, adding Hoopla and other databases to the library’s website, and purchased mobile hot spots to circulate. These adjustments, along with a change in workflow patterns, has led to difficult budgetary decisions, including the need to furlough, lay off, or not replace retiring staff.

During the pandemic, Pima County Public Library had to furlough 260 of its 584 staff members between March and May; most who remained were focused on library infrastructure. While many staff have returned, she is concerned that the library may have another furlough if a shelter-in-place plan goes into effect. “We are doing everything in our power to avoid that, including having staff work half time,” says Mathewson.

The Jemez Springs Public Library, NM, serves a population of less than 2,000 in conjunction with the Jemez Pueblo Community Library. Director Janet Phillips had to cut back on the number of substitute staff because it was too hard to bring them up to speed on the new safety protocols. “Operations became too complex to keep that many people trained while limiting the number of people who entered the building, so sadly, those folks have not worked here during the pandemic,” says Phillips.

In addition to furloughs and layoffs, illness has also had an impact. While most of the libraries interviewed have had staff members contract the coronavirus, no workers have died. All reported transmissions took place outside of the library. Revels is working with the library board to extend the benefits formerly provided under the Families First Coronavirus Response Act (FFCRA) and the Emergency Family and Medical Leave Expansion Act (EFMLA) through December 31. The library board is considering continued funding even though the U.S. Congress hasn’t extended the relief laws, she says.

Keeping staff and the community healthy requires personal protective equipment and additional cleaning, all of which comes with a price. “Extra cleaning, face coverings, and intensive air exchange from the outside make energy efficiency literally go out the window!” says Rosenblum.


Continuing to work through the collective trauma of a pandemic is draining. Staff, especially those who serve the public directly, face numerous stressors and struggle with physical and mental health concerns. They uphold policies that may be challenged due to political leanings (such as wearing a mask). And they are often working with a reduced number of colleagues, either because of social distancing protocols, a contraction in the workforce due to budgetary reasons, or people getting sick or needing to quarantine. The impact on staff morale, combined with the risk of frontline services, has had some librarians questioning whether to remain in the profession.

So how do libraries maintain morale and staff well-being during a crisis?

For some directors, it’s about maintaining a sense of humor and drawing energy from innovating. Others, like Mathewson and Revels, are using Employee Assistance programs. Some take advantage of services usually provided to patrons, like staff social workers and therapy animals, to help staff cope. Revels canceled the staff day and arranged lunch and staff gifts instead. She uses Zoom dance breaks to buoy spirits.

At the Los Alamos Public Library, NM, staff banded together to create a weekly training and follow-up discussion series. The result, says Director Eileen Sullivan, was that they felt “less isolated and more connected during the early days of the pandemic.” Looking back over the past 10 months, Sullivan says she would “have focused more attention on helping staff handle stress. I was so focused on keeping staff healthy and safe that I did not focus as much attention as I should have on how staff were feeling and coping with the many changes.”

At smaller libraries, with fewer resources, virtual meeting programs like Zoom have been a lifeline. “There are just a few of us, so checking in on each other and not being demanding of strict schedules and deadlines has been important,” says Phillips. “Even when it feels like we aren’t accomplishing much, remembering that we have reinvented how to deliver library services multiple times in the last year is important. The reminder that ‘you are enough’ has been a good one.”

“One of the hardest things as this draws on toward a year is that everyone is tired,” reflects Lomax. “We have to just recognize that, know that we each worry and respond in our own way, and give each other, and our customers, grace.”

COMMUNITY WI-FI A promotion for Pottsboro PL’s telehealth resources (top); free Wi-Fi service extends to the City Hall parking lot, where residents can connect to it from their cars


Limitations on travel, group meetings, and in-person socializing have led libraries to provide services in new ways to safeguard public health (see “Reopening Libraries: Public Libraries Keep Their Options Open”). Some innovations, like curbside service, virtual programming, and meetings, are here to stay. In Indiana, Porter held socially distant programs in a a pavilion at a local park during the summer, ensuring that all staff and participants wore face masks, used hand sanitizer, and remained socially distant. Asynchronous outdoor programming such as scavenger hunts and story walks also offer outdoor options when weather permits.

As Zoom fatigue sets in and attendance numbers for virtual programming decrease, take-and-make programs have become popular. These add a hands-on component to virtual programming by providing kits for patrons to pick up at the library to use during a scheduled virtual program. After trying indoor programming (with limited numbers of attendees) in November, Porter transitioned to the hybrid take-and-make model.

“Our Christmas programming became a 12 Days of Christmas Family Take-and-Make bag,” says Porter. “It ended up being a huge hit.” Reflecting on the impact of virtual programming, she says, “It has opened up a whole new world for us. It allows us to connect to other parts of the country, organizations, and people. It has also allowed us the opportunity to collaborate [on] programming with other libraries and community organizations.”

Pottsboro Public Library, TX, which serves a community of 2,500 on Oklahoma’s border, has focused on keeping residents connected. “We now triage the digital needs of our community,” says Director Dianne Connery, who is working with students from the University of Michigan iSchool and Connected Nation on a broadband mapping project. She’s created neighborhood access stations to provide Wi-Fi and uses mobile hot spots so low-income students can take part in virtual learning.

“One of our regular patrons talked about how access to the internet would be the difference between her five children missing a year of school and having those same children thrive,” says Connery. “They do not have internet in their rural neighborhood.… The children need specialized education that the mom doesn’t feel equipped to provide. She earned her GED three years ago and needs job skills. How could we help those children? We were able to refurbish a donated computer from a local business, loan them a hot spot, and provide digital literacy training to the mother.”

The library has maintained a robust mix of virtual and in-person of programs, including e-sports, edible landscaping, using a one-acre lot to create a community garden, coding classes, and exploring virtual reality. Connery secured a grant from the National Library of Medicine and partnered with the University of North Texas Health Science Center to create a pilot telehealth program, repurposing her office as space where the community can receive virtual healthcare.

In Missouri, Revels has increased the number of the library’s contactless services to include scheduled computer appointments, notary services, printing, scanning, and faxing. “At one of our branches the computer is available in a former meeting room, so that branch also allows people to schedule the room for research, meetings involving two people, or a quiet place to study,” says Revels. She anticipates continuing the popular take-and-make programs after the pandemic, as well as the library’s Teen Book Drop, a subscription service developed by her staff. “The teen lets us know what kind of book they like, and staff picks out a couple of books and includes some bookish goodies like crafts or swag,” says Revels. “Everything is packaged in a box for pick up.”

Los Alamos Public Library developed a partnership with the local Senior Center to deliver library materials. It has created pop-up libraries where patrons can pick up activity bags and update or apply for library cards, and it provides online temporary library cards. “We continue to experiment and develop our online programming such as story time on our Youtube channel, Zoom book clubs and Library Conversations series, online LEGO club and crafting programs, and virtual classroom visits,” says Sullivan. Looking to the future, Sullivan expects to offer more outdoor programs, including pop-up story walks.

Some have chosen to scale back, reallocating funding to meet new demands. “We have pared our programs to very basic [ones]: Kindergarten Readiness—Ready, Set, School, and GED, Job Help and ESL,” says Mathewson. “We have put much more money into all of our online databases and resources.”

The move to virtual programming has unexpected upsides, too. Rosenblum has seen increased involvement by older adults since the transition to virtual programming. “Many cannot or choose not to drive in our wet and dark winters,” she says. “More can now participate.”


Some of the changes, like curbside service, virtual programs, and an increase in digital resources interest, will be with us long-term. These new models include not only patron-facing services, but changes to library infrastructure.

Utilizing virtual space to host online staff and hybrid board meetings has been a game-changer for KCPL. “We are a big county, and driving 90 minutes, which some staff had to do for a one-hour meeting, in bad traffic, is something no one will miss,” says Rosenblum.

The pandemic has created more opportunities for cross-team collaboration, says Sullivan, encouraging people to work outside their regular boundaries. “Staff who don’t normally present programs are involved in developing and hosting online programs,” she explains. Employees have also led internal training and discussions and created new initiatives—something Sullivan hopes will continue post-pandemic. She plans on continuing to offer online and outdoor programs and to “develop comprehensive strategies and guidelines for utilizing digital technologies to advance our broader mission and values.”

During the pandemic, public libraries began supporting their communities in new ways, something Phillips expects will continue. “I think the movement to bring social workers into libraries will expand to include other services like help with civil justice, business development, food security, and sustainability,” she says. “Libraries exist in the locations [where] these needs are the greatest, and I think they will be great partners in the continued fight for economic and human rights leveling.”

But to continue new offerings may mean rethinking the library’s physical plant. “I think the hardest thing is just that our buildings and parking lots weren’t designed for the new things we are offering—like curbside service or tech access outside,” says Lomax. “We evaluate each location and do our best with their sidewalks, parking lot flows, front entry design, and spaces. People love the speed and convenience of curbside, and I’m sure if we have the opportunity to design or remodel buildings, we’ll incorporate it.”

The Pima County Public Library is planning more outdoor programming and “rethinking our staff workspaces to allow more social distancing in our back rooms,” says Mathewson. “This is a challenge because several years ago, there was a movement to having smaller staff areas to allow for more public space.” She is also reconsidering services and programs. “It may never again be a good idea to have 30 children and their families in a room for story time,” she said. ”We need to look at every program/service and have multiple ways to access those services.”


As the pandemic continues, communication among colleagues and the public is the key to success. “We have increased our social media presence, finding more ways to interact with our community,” says Porter. “We do a simple ‘What are you reading Wednesday.’ Each month we award a winner with Chamber of Commerce bucks.” Sullivan is considering changes to the library’s social media policies “to use multiple platforms to truly connect and communicate with our patrons rather than just push out information about our services and resources.”

The digital divide compounds communication challenges. Phillips reached some of her patrons through the library website and social media but recognized that many people weren’t using those channels. She launched a Neighborhood Connection phone line, where neighbors could call each other to share the news, but it didn’t take off. To her surprise, a robocall she recorded turned out to be popular. In a community too small to have a chamber of commerce, Phillips is now “partnering with the village tech consultant to create a website listing local resources and businesses as a reference tool to supplement the chat sites,” she says.

One thing has become clear—relationships matter, both with community partners and with peers. “These relationships lead to opportunities,” says Connery. “I have a new appreciation for the importance of story telling. Issues like connectivity are dry, but putting a face on the situation promotes understanding and empathy.”

The connection and support of peers is something Phillips intends to maintain once the pandemic subsides. “While national leadership ebbed on many levels, OCLC and the IMLS [Institute of Museum and Library Services] came through with the REALM project, providing us with real data to work with, and the New Mexico State Library stepped up opportunities for training and collaboration,” she says. “I took great comfort in recognizing that library leadership continued to rock.”

While public libraries continue to adapt and innovate, Revels reminds us, “We have to be kind to ourselves.” Porter concurs and reflects that moving forward means “taking the next right step. I have also learned that I need to walk away and take time for myself and recharge. I am a better director, wife, mom, daughter, sister, and friend when I do. I have learned that despite things not going the way I wanted or expected that it will be okay. I am not in control, and I don’t have to be.”

Posted by: bluesyemre | February 23, 2021

Compass to Publish (Beta Version)

Are you suspicious of a journal’s authenticity? Is it a predatory journal?

These are legitimate questions if you’re invited to submit a paper that:

  • promises your rapid publication;
  • has procedures and/or policies that look suspicious;
  • is outside of your area(s) of expertise.

Posted by: bluesyemre | February 23, 2021

78rpm Records Digitized by George Blood, L.P.

Newest uploads! Auto-78-twitter.  Through the Great 78 Project the Internet Archive has begun to digitize 78rpm discs for preservation, research, and discovery with the help of George Blood, L.P.. 78s were mostly made from shellac, i.e., beetle resin, and were the brittle predecessors to the LP (microgroove) era.   @great78project for uploads as they happen.

Posted by: bluesyemre | February 23, 2021

WikiLala Projesi nedir?

Osmanlıca basılı eserlerin ‘Google’ı bir tıkla tarihe götürüyor. Osmanlı İmparatorluğu’nda basılan metinleri bir araya getirmeyi amaçlayan “WikiLala Projesi” kapsamında hayata geçirilen ve Osmanlı Türkçesi kitap, dergi, gazete ve belgelerden oluşan içeriğin bulunduğu dijital kütüphane, tarihe ışık tutuyor.

Matbaanın çıkışından itibaren Osmanlı İmparatorluğu’nda basılan metinleri bir araya getirmeyi amaçlayan “WikiLala Projesi” kapsamında hayata geçirilen ve Osmanlı Türkçesi kitap, dergi, gazete ve belgelerden oluşan binlerce sayfa içeriğin bulunduğu dijital kütüphane, tarihe ışık tutuyor.

Projenin fikri gelişimi ve altyapısı, Türkiye’nin ilk dijital kütüphanesini kuran Hiperlink’in girişimiyle, proje yöneticisi Sadi Özgür ve proje danışmanı İstanbul Aydın Üniversitesi Tarih Bölümü Öğretim Görevlisi Dr. Harun Tuncer’in desteğiyle 2019’da tamamlandı.

Projede içeriklerin dijitale aktarılması temelde üç aşamadan oluşurken ilk aşamada, ürün fiziki olarak gelmişse donanımlı tarama cihazlarıyla çözünürlükleri yüksek olarak taranıp dijitalleştiriliyor. Doküman dijital olarak temin edilmiş ise doğrudan sayısallaştırılıyor. Son aşamada da sayısallaştırılan bütün dokümanlar kataloglanarak, sisteme yükleniyor ve artık içinde arama yapılabilir hale geliyor.

Araştırmacılar, dijitalleşen yayına internet ortamında zaman ve mekandan bağımsız olarak hızla ulaşabiliyor. Taramalar, Optik Karakter Tanımlama (OCR) yöntemiyle yapılarak araştırmacının gerek Latin gerekse Arap harfli kelime veya kelime grubu girişiyle arama yapabilmesi ve aradığı bilgiye kolayca ulaşabilmesi sağlanıyor.


Proje kapsamında işlemleri tamamlanan yayınlar, “” internet sitesi üzerinden tek tıkla erişme açıldı. Böylece, Osmanlı Türkçesiyle basılmış dokümanlar içerisinde arama yapılmasına imkan sağlayan bir dijital kütüphane oluşturuldu.

Şu anda beta sürümüyle kullanımda olan sitede, Osmanlı Türkçesi ile basılmış 45 bin 470 gazete, 32 bin 450 dergi, 4 bin 658 kitap ile 26 bin 743 makale olmak üzere toplam 109 bin 321 farklı içerik bulunuyor.

Öte yandan, araştırmacılar da kütüphanelerinde bulunan kitaplarını ya da nadir eserlerin PDF halini sitedeki “Sen de Yükle” butonundan sayfaya ekleyebiliyor.


Proje danışmanı Dr. Harun Tuncer, AA muhabirine yaptığı açıklamada, harf devrimiyle beraber Osmanlı döneminden ciddi bir kopuş yaşandığını, toplumun ve akademinin Osmanlı’nın kültürel, sosyal ve siyasi birikiminden habersiz kaldığını söyledi.

Osmanlı tarihi ve kültürü hakkında daha derin araştırma yapılmasını sağlamak, birincil kaynaklara inmek ve bunların kamuya mal olması için zemin hazırlamak amacıyla projeyi hayata geçirdiklerini belirten Tuncer, “İbrahim Müteferrika’dan harf inkılabına kadar ortada 200 yıllık çok ciddi bir birikim var. Bu birikimden büyük oranda habersiziz, oradaki malzemeye nasıl ulaşacağımızı ve değerlendireceğimizi bilmiyoruz. Diyelim ulaştık, o kadar belge içinde arama yapma imkanımız çok yok. Bir kitabın sizinle alakalı olup olmadığını belki sadece başlıktan çıkartıyorsunuz ama çok ilgisiz bir başlıklı kitap içinde çok ilgilendiğiniz bir görsel, metin ya da bilgi kırıntısı olabiliyor. Bu projede bizi tetikleyen buydu. Bu bir ihya hareketi, Rönesans gibi. O dönemi ihya etmek istiyorduk. Amacımız buydu.” diye konuştu.

Projeye 2019’da başladıklarını, 2 yıl boyunca yoğun çalışma sonucu dijital kütüphane projesinin internet sitesini beta sürümüyle kullanıma sunduklarını dile getiren Tuncer, sitenin 1-2 ay içerisinde beta sürümünden çıkarılıp “” üzerinden çalıştırılmaya başlanacağını bildirdi.

Siteyle ilgili hedeflerine değinen Tuncer, “Bir yıl içerisinde ulaşmak istediğimiz dokümanların yarısını sisteme yüklemiş olacağız. Kullanıcılarımızın da katkısıyla araştırmacılar, var olduğunu tahmin ettiğimiz 3-5 milyon sayfa içinde 2 milyon sayfalık bir külliyata ulaşmış olacak.” dedi.


Tuncer, dijital kütüphanenin içeriğini oluşturmak için birkaç kanaldan beslendiklerini aktararak, şöyle devam etti:

“Birincil olarak hem yurt içinde hem yurt dışında ücretsiz açık erişim kaynaklardan besleniyoruz. İkincil olarak birtakım kütüphaneler, bu anlamda hemen her kütüphanede bulunmayan, Osmanlıca koleksiyon toplayan ve bunları dijitalleştirip araştırmacılara sunan kaynaklardan faydalanıyoruz. Bazı kütüphaneler bu alanda ihtisas yapmış, sadece risale toplamış. Örneğin, İSAM kütüphanesi, oradan da faydalanıyoruz. Özel kütüphaneler, koleksiyonlar ve bire bir irtibat kurduğumuz insanlar var. Mesela, Müteferrika’nın bastığı 17 kitap, bilahare Müteferrika’nın vefatıyla beraber basılan 7 kitap daha 24 kitaplık külliyat, ilk basılan kitaplarımız bunlar. Bunlara bir koleksiyonerden ulaştık. Kitapları almaya, taramaya ve sisteme aktarmaya başladık. Bu şekilde muhtelif kaynaklarımız var.”

Dijital ortama aktaracakları PDF kaynakları, optik arama sisteminde tarayarak, sayısallaştırdığını ve metin içi arama imkanı sağladığını, 1-2 gün içerisinde sisteme aktarılarak kullanıma hazır hale getirildiğini kaydeden Tuncer, basılı eserleri ise kitaba zarar vermeyecek şekilde, sadece nadir eser taraması için üretilmiş robotlarla tarayarak, sisteme aktardıklarını söyledi.

Tuncer, makinenin bir dakikada 20 sayfayı aşkın tarama yapabildiğini, sayfalarda atlama olduğunda uyarı verdiğini, aktif ve rahat bir kullanıma sahip olduğunu, hızlıca tarama yaparak sayısallaştırdığını belirtti.

Projenin hedefinin üç kademeli olduğunu belirten Tuncer, ilk planda aranılan kelimenin metin içerisinde bulunabileceği, ikinci aşamada yıl sonuna kadar bulunan kelime ve ilgili metin parçasının bire bir latinize edilebileceği, son olarak 2022’nin sonuna kadar da latinize edilen metnin okurların anlayabileceği düzeyde sadeleştirilebileceğini anlattı.


Kitap koleksiyoncusu merhum Seyfettin Özege’nin Osmanlı döneminden yaklaşık 26 bin eseri katalogladığını dile getiren Tuncer, “Kataloglara girmeyen bazı eserler olduğunu tespit ettik. Çünkü Osmanlı’nın hem siyasi hem kültür coğrafyası çok geniş. Bosna, Yunanistan, Bulgaristan, Kırım, Azerbaycan, Suriye, Irak ve Lübnan’da basılan eserler de vardı. Buralarda basılan eserlerden bir kısmını Seyfettin Bey, gayet doğal olarak, görme imkân ve şansı bulamamıştı. Dolayısıyla onları da hesaba katarak 28-30 bin kadar basılı kitap ve kitapçık olduğunu tahmin ediyoruz. Totalde hedefimiz, bunların tamamına erişip, sistemimize aktarmak. Ondan sonra basılan binlerce gazete ve dergi var, bunlara kullanıcılarımızın, araştırmacıların ve elbette kütüphanelerin de desteğiyle ulaşmak istiyoruz.” ifadelerini kullandı.

Projeye verdikleri isme değinen Tuncer, Wiki’nin “Wikipedia’yla beraber çok meşhur olduğunu, oradan esinlendiklerini bildirdi.

Tuncer, insanların artık diline pelesenk olmuş bir kelime olduğu için seçtiklerini ifade ederek, “Lala’nın bir şehzadeyi nasıl eğittiğini, yol gösterdiğini biliyorsak, burada da insanlar bu deryaya dalarken yol gösteren bir sistem olduğu için bundan ilham aldık. Bir arkadaşım ‘Wiki-l Ala’ demişti, yani yüce wiki. Böyle düşünmüş.” değerlendirmesinde bulundu.


WikiLala’yı “Osmanlı’nın Google”u olarak tanımladığını dile getiren Tuncer, “Google arama motorunda Latin harfli eserlere tarihi ne olursa olsun ulaşabiliyorsunuz fakat Osmanlı döneminde üretilen içerik maalesef şu anda erişim dışı. Biz bu girişimle o dünyayı da Google’a bir nevi açmış olacağız. Osmanlıcanın Google’ını oluşturmaya çalışıyoruz. Burada gerçekten bir Osmanlı kültür, siyaset ve sosyal dünyasını, geleneği keşif için bir Rönesans hareketi gibi olacak. Ciddi anlamda araştırmalara renk katacak. Temel hedefimiz bu.” diye konuştu.

Tuncer, bütün üniversitelerin, yurt içi ve yurt dışındaki araştırma merkezleri, kütüphaneler ile tekil araştırmacılar ile konuya ilgi gösterenlerin dijital kütüphaneden faydalanabileceğini sözlerine ekledi.

Posted by: bluesyemre | February 23, 2021

Türkiye’de Somut Olmayan #KültürelMiras

SOMUT OLMAYAN KÜLTÜREL MİRAS Bu film, Türkiye’nin sahip olduğu tarihi ve kültürel değerleri ile somut olmayan kültürel miras alanında gerçekleştirdiği çalışmaları tanıtmak üzere hazırlandı. Türkçe ve İngilizce olarak hazırlanan filmde, Türkiye’nin UNESCO listelerine kayıtlı somut olmayan kültürel miras unsurları ile geleneksel sanatlarımızın icracısı olan sanatçılarımız ve koruma bilincini kuşaktan kuşağa aktarmak amacıyla yapılan çalışmalardan örneklere yer verildi. Türkiye, UNESCO listelerine son olarak, Minyatür sanatı ve Geleneksel Zekâ ve Strateji Oyunu: Mangala/Göçürme’yi kaydettirmiştir. UNESCO somut olmayan kültürel miras listelerine en çok unsur kaydettiren ilk 5 ülke arasında yer alan Türkiye’nin, listelere kayıtlı 20 kültürel değeri vardır.

Posted by: bluesyemre | February 23, 2021

Useful tool for identifying #PredatoryJournals

In this post, I show you how to identify predatory journals using the useful tool “Compass to Publish”.

Predatory journals and publishers are risking the academic integrity of published research.

The dubious journals abuse the author-pay open access model of scholarly publishing.

Here, I will walk you through the new unique tool “Compass to Publish” for identifying the predatory and fake journals.

The tool is developed by the ULiege Library, Belgium. Now, it has been released online as beta version.

It helps you determine the authenticity of open access journals requiring or hiding Article Processing Charges (APC).

Beyond that, the ground-breaking online tool allows you to identify the possible predatory journals.

The tool aims to help researchers to examine the degree of authenticity of open access journals.

Moreover, it permits scholarly community to better understand pseudo journals and publishers as well.

By answering a series of questions related to your journal, you can asses the authenticity.

This post will get you through how “Compass to Publish” works.

How Does Compass to Publish (Beta Version) Tool Works

You can determine the degree of authenticity of a journal by answering the questions of the online test.

It is worth mentioning that the web app only evaluates the fraudulent nature of an open access journals.

But the tool does not evaluate the quality of a journals.

As per your answers, the web app generates different shade of color to check the degree of authenticity of your journal.

The greener area in shade of color means you can trust the journal.

In contrast, a red zone indicates a journal is risky.

How to Use The Useful Tool for Identifying the Predatory Journals

Let’s get started.

You have to provide answer enough queries for the assessment to be accurate.

To get started with the “Compass to Publish” tool, you follow the below steps:

Open the Compass to Publish Online Tool for Identifying Predatory Journals

First, navigate to the to web app to determine the degree of authenticity of your journal.

Once you open the online tool, you see following page:

Compass to Publish Interface

Entering Title and ISSN of Journal 

Using the interface, you click on the “Get to the test” for identifying the possible predatory journals.

By clicking the button, you should see the queries like this:

Start CTP
Start the Test

Just now, you enter title and ISSN (or eISSN)  both to detect your journal.

Keep in mind that you can end the online test at any time.

In order to obtain accurate diagnosis of your journal you should provide more answers.

Check Whether Your Journal DOAJ Indexed or Not

To check the degree of authenticity of your journal you provide information regarding the DOAJ indexing.

If the journal is open access, is it indexed in DOAJ ?

Check: Is the journal indexed in the DOAJ

Once you answer, a progress bar will appear below. By clicking on “Next”  you proceed for next questions.

Is the journal hosted on one of the Open Access platforms below ?

All you need to do is you have to provide journal hosting related information.

Hosting Information :Open Access PlatformTo make it simple they already specified the open access platforms:

Is the Publisher or the Journal a Member of OASPA ?

Here, you have to answer whether your journal or publisher is a member of OASPA or not.

OASPA member
Verifying OASPA Membership

Is the publisher or the journal a member of COPE ?

You answer the query-do they belong to the Committee on Publication Ethics ?

COPE Member
Is the Journal or Publisher COPE Member ?

Is the journal published by a well-known publisher?

Is the journal published by a well-known publisher?

 If you are on a well-known publishing platform then this is the real scientific journal.

Lists of Alleged Predatory Journals and Publishers 

Is the journal included the DOAJ’s list of journals claiming to be indexed in Directory of Open Access Journals ?

DOAJ Index
Is the journal included the DOAJ’s list of journals claiming to be indexed in DOAJ ?

Is the journal or publisher included in one of the lists on the website Stop Predatory Journals

Is the journal or publisher included in one of the lists on the website Stop Predatory Journals?

stop predatory journals
Is the journal or publisher included in one of the lists on the website Stop Predatory Journals?

 Hijacked Journals 

Predatory journals sometimes hijack the ISSN of an authentic journal to pass it off as their own.

Is the ISSN or eISSN included on the journal’s website authentic?

Note: Make sure that the journal title you may get in the ISSN portal result strictly corresponds to the title that is mentioned on the journal’s website.

 Is the journal you are testing a hijacked journal? 

Is the journal you are testing a hijacked journal?

Fake or cloned journals seek to mislead authors by imitating the practices, names.

Does the publisher have a strangely similar name to another Publisher? 

Some predatory publishers plays on a name resemblance with a well-known publishers to foster their own credibility.

Does the publisher have a strangely similar name to another publisher?

Indexing and Metrics 

Does the journal have the registered trademark “Impact Factor” (Clarivate Analytics TM)?

Index and Metrics
Does the journal have the registered trademark “Impact Factor” (Clarivate Analytics TM)?

The Impact Factor (IF)  measures the visibility of journals.

It is often misused  as a shorthand to assess the quality of a journal.

In order to avoid such confusion, you check Clarivate’s site for registered trademark “Impact Factor”.

Is the journal really included in the various databases mentioned on its website?

indexing and metrics
Is the journal really included in the various databases mentioned on its website?

Pseudo journals often claim to be indexed in well-known databases or indices.

Checking Editorial Board and Peer Review Process

You have to be aware of the Editorial Board of the journal,. You should also check the peer review process.

In this step, you just answer the questions below:

  • Are the editorial board members mentioned on the website?
  • Does the possibly announced peer review policy seem surprisingly rapid for your discipline(s)?

After providing the information you proceed for the next section.

Content and Presentation Related Queries for Identifying the Predatory Journals

Here, you provide the information related to your journal’s content. It will take few seconds to answer:

                                                                         Content Related Query

Communication Strategies 

Do you repeatedly get unsolicited email (spam) from the journal/publisher?

Final Result: 

Here is the result for unspecified journal as I did not answer any questions during the test.

Results for Unspecified Journal

So, make sure your academic research paper are in safe hands using the tool. 

In this in-depth guide. I discussed and demonstrated a useful tool for identifying predatory journals.

I hope you find this post helpful.

Posted by: bluesyemre | February 23, 2021

Live at The Fiction Studios London #BEDÜK

8 Ocak’ta ZorluPSM için Join & Blend katkılarıyla Londra Fiction Stüdyolarında verdiğimiz 1 saatlik konser kayıdı. haftaya bizden önce çalan Gus Emmett ve konserden sonra çalan Thousand Fingers da DJ setleri kanalda yerini alacak #konser​ #canlı​ #live​

Bass: Cem Tuncer
Guitars: Seyfi Sarıaslan
Drums: Antonio Meca Martinez
Vocals: Bedük

Posted by: bluesyemre | February 22, 2021

Overview of #museum reopenings

With the help of our members, we have gathered information about the status quo of museum operations during the pandemic. By clicking on the arrows, you will find country-specific information concerning reopenings, national guidelines and advocacy measures. The list is non-exhaustive, and we welcome additions and updates.

The overview is accompanied by a NEMO statement calling for museums to reopen and receive support to stay open. Museums help people navigate our new normal while allowing them to mentally recharge in spaces that can be tailored to adhere to Covid-19 security measures.

Posted by: bluesyemre | February 22, 2021

Büyük Sıfırlama (Great Reset) #MahfiEğilmez

Bir süredir büyük sıfırlama diye bir konu tartışılıyor. Bu yaklaşımı ortaya atanlara göre küreselleşme sonrasında kapitalizm artık eski haliyle sürdürülemez bir noktaya geldi. Sermaye hareketlerinin serbest kaldığı, bir başka deyişle sermaye sahiplerinin dilediği yere dilediği zamanda parasını yollaması ve çekmesiyle başlayan serbestleşmeyle ulus devletlerin kendilerine özgü para ve maliye politikaları birbiriyle çelişiyor. O nedenle bu politikaları tek elden standart biçimde yürütecek bir otoriteye ihtiyaç var. Bu otorite Bretton Woods’un IMF’si gibi bir otorite de olabilir ABD gibi bir hegemon devlet de. Bu otorite küresel sistemin tümünde geçerli kuralları belirleyip uygulamayı denetlemeli. İşte buna büyük sıfırlama (great reset) deniyor. Bu görüşün arkasında Rotschild ve Rockefeller aileleri gibi kapitalizmin en güçlü ailelerinin olduğu ve kapitalizmi yayma ve yaşatma derneği olma görevini üstlenmiş olan Davos Konferanslarının düzenleyicisi Dünya Ekonomik Forumunun başkanı Klaus Schwab’ın da bu ailelerin temsilciliğini yaptığı iddia ediliyor. İngiltere veliaht prensi Charles da bu ekibe katıldı ve Covid-19 Salgınının geleceği ve ekonomileri şekillendirmek için fırsat yarattığını söylemeye başladı. Charles’in ortaya koyduğu yaklaşım daha çok çevre dostu yatırımları hızlandırma ve yaygınlaştırma şeklinde olduğu için işin masum yanını temsil ediyordu. Schwab, amaçlarının, mevcut ekonomik sistemi yani kapitalizmi değiştirmek değil paydaşların sorumluluğunu taşıyan bir yapıya dönüştürmek olduğunu vurguluyor. Büyük sıfırlama Endüstri 4.0 yaklaşımını da içine alarak giderek genişleyen bir kapsama bürünmeye başladı. Büyük sıfırlama görüşü taraftar bulduğu kadar tepki de çekiyor. Hatta iş Covid-19 salgınının bilerek ve isteyerek çıkarıldığı biçimindeki komplo teorisiyle birleşerek daha büyük bir komplo teorisine dönüşüyor. Bu iddialar, insanlığın, dijital dünyanın giderek kök salmasıyla biçimlenen, yaşamların, davranışların, eylemlerin denetlenip yönlendirilebileceği bir yapıya doğru sürüklendiği iddialarına kadar gidiyor. Büyük sıfırlama adı altında sunulan bu yaklaşımın George Orwell’in ünlü 1984 romanındaki gibi bir dünyanın alt yapısını kurma çabaları olduğu öne sürülüyor.Dünyanın birçok konuda birlikte hareket etmesinin, araştırma güçlerini birleştirmesinin, laboratuvarların, araştırma merkezlerinin birbirleriyle bilgi paylaşmasının ne kadar gerekli olduğunu salgın olayı adeta gözümüzün içine soktu. Buna karşın bu alanda çok fazla yol alınabilmiş değil. Kapitalizmin temelinde yatan kârı maksimize etme güdüsü, yaşamı sağlıklı sürdürebilme güdüsünden bile güçlü görünüyor hala.

Salgını öne çıkararak son derecede masum gerekçelerle ortaya atılan bu yaklaşımın altında aslında dünyanın gelişmiş ülkelerinin egemenliği altında toparlanması, elitlerle halk, zenginlerle fakirler, yönetenlerle yönetilenler arasında ayrımlar yapılması görüşü yatıyor. Bu yaklaşım aslında çok önceleri yayımlanan çeşitli bilim-kurgu romanlarında ortaya atıldı. İzlediğim bilim-kurgu yapımları arasında Elysium: Yeni Cennet adlı bir film var. Film; 2154 yılında, harabeye dönmüş dünyada sefil bir biçimde yaşayan insanlarla insan yapımı bir uzay istasyonunda son derecede lüks bir yaşam süren zenginleri ve bölünmüş iki dünya arasındaki eşitsizliği gidermeye çalışanların çabasını anlatıyor.

Zenginlerin, daha iyi bir dünya diye yola çıktıklarında fakirlere daha büyük mutsuzluk getirdiklerine 1980’lerde ortaya atılan Washington Uzlaşısı altında[i] dünyaya yayılan neo-liberal politikalarla tanık olduk. Küreselleşmenin temelini oluşturan bu politikalar, sosyalizmin çöküşünü de fırsat bilerek, seçeneksiz kalmış bir dünyada, etik değerleri bir yana bırakarak yalnızca sermaye hareketlerinin serbestliği üzerine inşa edilmiş bir finansal dünya yaratarak zengini daha zengin kılmaya yöneldi. Bu politikalar gelir dağılımını düzeltmeye, eğitimde fırsat eşitliğini sağlamaya, çevreyi korumaya yönelmek yerine tam tersine daha fazla büyümek uğruna bütün değerleri ve çevreyi alt üst etmeye öncülük etti. Benzer yöntemleri farklı araçlarla kullanan Çin öne çıkmaya başlayınca bu kez ABD onu durdurabilmek için o güne kadar şampiyonluğunu yaptığı serbest ticareti bir kenara atarak ticaret savaşlarına yöneldi.

Geçmiş, geleceğin aynasıdır derler. O nedenle büyük sıfırlama adı altında masum görünen bu yaklaşımdan kuşku duymakta haksız değiliz.  


Older Posts »


%d bloggers like this: