Posted by: bluesyemre | April 21, 2018

#Teknoloji Bağımlılığı(mı?) #BülentYılmaz

by

Son yıllarda sık sık gündeme gelen, tartışılan, özellikle anne-babaları, öğretmenleri en çok uğraştıran ve endişelendiren konulardan birisi de “teknoloji bağımlılığı” olarak düşünülen gerçek olsa gerek. “Çocuğum bilgisayarın başından kalkmıyor, kendini internetten alamıyor, çok fazla televizyon izliyor ya da yemek yerken dahi cep telefonu ile ilgileniyor, derste sürekli cep telefonu ile oynuyor,” gibi şikayetler söz konusu.

Bu sorunlara çözüm olarak da, örneğin, “çocuğunuzu teknolojiden uzak tutun, hiçbir biçimde teknoloji ile karşılaştırmayın, buluşturmayın,” diyenler var. Bazen çözüm olarak sunulanların ruhunda, olumsuzluklara dikkat çekmekten çok öneri sahibini “geri”ye düşüren bir teknoloji reddiyesi ve hatta düşmanlığı hissediliyor.

Konunun uzmanları şöyle diyor: “Şimdilik teknoloji bağımlılığı değil teknolojinin KÖTÜ KULLANIMIDIR söz konusu olan.”

Ancak konuyu bağımlılık açısından da değerlendirelim.

Her şeyden önce teknoloji bir amaç olamaz; o, insana hizmet eden bir araçtır. Bu nedenle “teknoloji, kendi başına iyi ya da kötü değildir.” Teknolojiyi iyi ya da kötü hale getiren insanın kendisidir. Bıçağı ekmek kesmek için de kullanabilirsiniz, insan öldürmek için de. Dolayısıyla söz konusu olan teknolojinin iyi ya da kötü kullanımıdır. Bir başka deyişle, insanın teknolojiyi iyi ya da kötü amaçlarla ve biçimde kullanması durumudur irdelenmesi gereken. Çünkü bağımlılık sorunu biraz da araç ile amacın karıştırılmasından kaynaklanıyor.

Tabi açıkça söyleyelim: Her türden bağımlılık kötüdür. Maddeye, nesneye bağımlılık da kişiye ya da bir eyleme bağımlılık da sağlıksız sonuçlar doğuruyor. Her şey bir yana, bağımlılık kişide iradenin yok olmasıdır. Oysa insan, iradesi ile yani seçme, istediğini yapma-istemediğini yapmama, tercih etme gücü ile insandır. Varoluşunu, bireyliğini bu özgür iradesi ile gerçekleştirir ve geliştirir. Dolayısıyla iradeyi yok eden bağımlılık durumunun savunulacak olumlu bir yanı yok. Bağımlılığı bağlılık ile karıştırmamak da gerek bu arada.

Peki, yazının başında şikayetler olarak sıralanan durumlar gerçekten bir bağımlılığa mı işaret ediyor? Yoksa bu “şimdilik” başka bir şey mi?

Ve yine yukarıda söz edilen çözüm önerisi (çocukları teknolojiden uzak tutmak) doğru, uygulanabilir ve gerçekçi mi?

https://bulentyilmazblog.wordpress.com/2018/04/19/teknoloji-bagimliligimi-2/


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: